|
Γράφει: Παντελής Φραντζής | 19.01.2006 Οι "Μέρες του '36" είναι αυτές που προετοίμασαν την εγκατάσταση της φιλοφασιστικής δικτατορίας του στρατηγού Μεταξά. Σε μια κατάμεστη πλατεία δολοφονείται ένας συνδικαλιστής. Οι υποψίες στρέφονται στον Σοφιανό, έναν πρώην συνεργάτη της αστυνομίας που έχει πέσει σε δυσμένεια. Ο Σοφιανός αγωνίζεται μάταια ν' αποδείξει την αθωότητά του. Απελπισμένος, κρατάει όμηρο στο κελί του ένα φίλο βουλευτή κι απειλεί να τον σκοτώσει αν δεν τον ελευθερώσουν. Παραμονές των εκλογών του 1936, η κυβέρνηση Μεταξά, που μόλις στέκεται όρθια χάρη σ' έναν δύσκολο συμβιβασμό ανάμεσα στις δυνάμεις της Δεξιάς και του Κέντρου, βρίσκεται σε μια πολύ λεπτή θέση: Αν αντισταθεί στον εκβιασμό του Σοφιανού, προκαλώντας το θάνατο του βουλευτή, θα χάσει τη στήριξη της Δεξιάς. Αν υποκύψει κι αφήσει ελεύθερο τον κρατούμενο, θα χάσει τη στήριξη του Κέντρου. Ποια 'τάξη' αποκαθίσταται τελικά;
Ταινία από τις πιο 'στρατευμένες' στη φιλμογραφία ενός δημιουργού που ποτέ δεν στέρησε την πολιτική φωνή από τα έργα του, οι "Μέρες του ΄36" είναι ένα αριστοτεχνικό παιχνίδι ρυθμών, ένα έργο που δοκιμάστηκε και καταξιώθηκε εξίσου μπροστά από τον φακό και στο τραπέζι του μοντάζ. Ο Αγγελόπουλος δίνει τη δική του ερμηνεία στη δύναμη που αποκτά η εικόνα όταν έρχεται η στιγμή της ταξινόμησης: 'Η εικόνα λέει πολύ περισσότερα πράγματα, πράγματα δηλαδή που στο σενάριο, στον γραπτό λόγο, πρέπει να τα περιγράψεις και που μετά στην ταινία, όταν έχουν γυριστεί, σου φαίνονται ότι δεν χρειάζονται, ότι έχουν ήδη με άλλον τρόπο συμπεριληφθεί αλλού, οπότε τα αφαιρείς. Αυτό είναι το ένα μέρος της αφαίρεσης που το κάνεις συνειδητά. Το άλλο έχει σχέση πια με την υπέρβαση κάποιων ορίων. Πολλές φορές ένα κείμενο, ένα σενάριο έχει ανάγκη από περισσότερα πράγματα για να αρθρωθεί, απ' ό,τι έχει η εικόνα. Η εικόνα λέει πολύ περισσότερα πράγματα, πράγματα που στο σενάριο, στον γραπτό λόγο, πρέπει να τα περιγράψεις και που μετά στην ταινία, όταν έχουν γυριστεί, σου φαίνονται ότι δεν χρειάζονται, ότι έχουν ήδη με άλλον τρόπο συμπεριληφθεί αλλού, οπότε τα αφαιρείς. Ένας τρίτος λόγος αφαίρεσης έχει σχέση με τους ρυθμούς της ταινίας κι εδώ υπάρχει μια διαδικασία ωρίμανσης που καμία φορά σου παίρνει πολύ χρόνο για να καταλήξεις. Το θέμα είναι όμως ότι υπάρχει μια αναγκαιότητα που λέγεται ταινία και η οποία έχει μια πρόοδο, μια διαδρομή και η διαδρομή αυτή πρέπει να χάσει κάποια στοιχεία της για να αρθρώνεται πιο σωστά'.
Οι "Μέρες του '36", ταξίδεψαν μέχρι το Διεθνές Forum του Φεστιβάλ Βερολίνου. Οι μουσικές επιλογές του Γιώργου Παπαστεφάνου και τα κοστούμια του Μικέ Καραπιπέρη συνετέλεσαν ώστε να αποσπάσει το φιλμ το βραβείο FIPRESCI. |
