Γράφει: Μαριάννα Ράντου | 25.09.2012

Η σύνοψη του « Searching for Sugar Man» προϊδεάζει τον υποψήφιο θεατή για ένα μάλλον συμβατικό μουσικό ντοκιμαντέρ: ο Rodriguez ήταν ένας τραγουδοποιός που δε γνώριζε κανείς. Ήταν μια παραγνωρισμένη μουσική μεγαλοφυΐα των 70s, που όμως δεν πρόλαβε να εκτιμηθεί από τον κόσμο: πούλησε μερικές δεκάδες αντίτυπα από τους δύο δίσκους που έβγαλε, έκανε μερικές ημιαποτυχημένες εμφανίσεις και χάθηκε ξανά στη μυστηριώδη ζωή του, δουλεύοντας στις οικοδομές και ζώντας φτωχικά στο περιθώριο της κοινωνίας του Detroit. Δύο εμμονικοί fans του από τη Νότια Αφρική αποφασίζουν να ακολουθήσουν τα ίχνη του και να βρουν ποιος ήταν στην πραγματικότητα αυτός ο μυστηριώδης, μυστικοπαθής καλλιτέχνης, ακολουθώντας στοιχεία από στίχους τραγουδιών του, αναζητώντας τους παραγωγούς του από τα εσώφυλλα των δίσκων και στήνοντας μια ιστοσελίδα αφιερωμένη σ' αυτόν την εποχή που το internet ήταν ακόμα στα γεννοφάσκια του.

Πως δικαιολογείται λοιπόν όλο του σούσουρο που συνόδευε αυτό το μουσικό ντοκιμαντέρ (Βραβείο κοινού και Ειδικό βραβείο της επιτροπής στο Φεστιβάλ του Sundance); Και οι ομόφωνα αποθεωτικές κριτικές από κοινό και κριτικούς στο διαδίκτυο, φάνταζαν κάπως σαν υπερβολές. Τι το τόσο ξεχωριστό θα είχε πια αυτός ο Rodriguez, που τον διαφοροποιεί από το σωρό των παραγνωρισμένων μουσικών μεγαλοφυϊών; Και τι το τόσο φανταστικό ανακάλυψαν οι δύο παθιασμένοι φαν στην αναζήτηση του αγαπημένου τους τραγουδοποιού, τον οποίο, σημειωτέον, θεωρούσαν νεκρό;

Κι όμως, καθώς αυτό το φαινομενικά συμβατικό μουσικό ντοκιμαντέρ ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας, γινόμαστε μάρτυρες μιας από τις πιο όμορφες, τις πιο ξεχωριστές, τις πιο απίστευτες μουσικές βιογραφίες που έχουμε δει ποτέ. Ο άγνωστος, αποτυχημένος στην Αμερική Rodriguez είναι ένας σταρ -εν αγνοία του- στη Νότιο Αφρική, όπου η μουσική του είχε γίνει σύμβολο κατά του Apartheid. Και όταν οι πιστοί του φαν θα καταφέρουν, ακολουθώντας τα λίγα στοιχεία που έχουν στην διάθεσή τους, να προσεγγίσουν το θρύλο που λέγεται Rodriguez, η συνέχεια της συνάντησής τους είναι σχεδόν τόσο εξωπραγματική, που βρίσκεσαι να αναρωτιέσαι αν αυτό που βλέπεις είναι ντοκιμαντέρ ή μυθοπλασία. Συγκινητικό, ελπιδοφόρο, αισιόδοξο και λυτρωτικό, δε γίνεται να μη σε κάνει να σκεφτείς, έστω και για μια στιγμή, ότι θα μπορούσες κι εσύ να βρισκόσουν στο Cape Town το 1998, για να ζήσεις από κοντά ένα από τα πιο απίστευτα, αν και άγνωστα, ωστόσο πέρα για πέρα αληθινά συμβάντα στην ιστορία της μουσικής.

Αναζητήστε τον Sugar Man. Δεν θα το μετανιώσετε.