"Unfilmable" (μη κινηματογραφήσιμο)!

Αυτό ήταν το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε απελπισμένος ο Terry Gilliam, που το 1989 ήταν ο πρώτος καταξιωμένος σκηνοθέτης που εξέφρασε ανοιχτά το ενδιαφέρον να καταπιαστεί με την κινηματογραφική μεταφορά του δημοφιλέστατου και πολυβραβευμένου graphic novel των Alan Moore και Dave Gibbons (ο Sam Hamm, εκ των σεναριογράφων του «Batman» του Tim Burton, είχε ήδη ετοιμάσει μια πρώτη σεναριακή διασκευή, η οποία όμως δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας). Οι μάταιες προσπάθειές του σε συνεργασία με τον Charles McKeown, συνσεναριογράφο του στο «Brazil», να 'τιθασεύσουν' το πλουσιότατο και πολυεπίπεδο υλικό του «Watchmen», οδήγησαν τον Gilliam στην παραδοχή πως μόνο υπό τη μορφή μιας 5ωρης μίνι-σειράς θα μπορούσε να το αποδώσει (σχετικά) ικανοποιητικά.

20 χρόνια μετά, κι ενώ από την... 'ηλεκτρική' καρέκλα του σκηνοθέτη πέρασαν πρώτα ο Darren Aronofsky (παραιτήθηκε νωρίς-νωρίς για να αφοσιωθεί ψυχή τε και σώματι στην ολοκλήρωση του dream project του, «The Fountain») και στη συνέχεια ο Paul Greengrass (δήλωνε πεπεισμένος πως θα τα κατάφερνε να δώσει 'σάρκα και οστά' στην κινηματογραφική εκδοχή του «Watchmen», παρουσιάζοντας μάλιστα και τη δική του σεναριακή προσαρμογή, έπειτα από 6 μήνες προετοιμασίας όμως 'έφαγε πόρτα' από τους ανθρώπους της Paramount, οι οποίοι αποφάσισαν να ακυρώσουν το project), ο 43χρονος πρώην 'βιντεοκλιπάς' Zack Snyder («300», «Dawn Of The Dead») βάλθηκε να διαψεύσει, και μάλιστα πανηγυρικά, όλους εκείνους που τόσον καιρό... βροντοφώναζαν πως το «Watchmen» είναι αδύνατο να μεταφερθεί στο 'πανί'.

Η αρχική αντίδραση του - ορκισμένου fan του graphic novel - Snyder πάντως, όταν οι παραγωγοί της Warner Bros. Lawrence Gordon και Lloyd Levin - στα χέρια των οποίων είχε (ξανα)περάσει στο μεταξύ το project - τού πρότειναν να αναλάβει την κινηματογραφική μεταφορά του «Watchmen», ήταν να αρνηθεί! Ωστόσο, κατόπιν ωρίμου σκέψεως (η ιδέα του να το γυρίσει κάποιος άλλος και να το... 'μαγαρίσει', τον γέμισε τρόμο) αποφάσισε να δεχτεί και, λίγο μετά την ολοκλήρωση των «300» (μιας ιδιαίτερα πετυχημένης, όπως αποδείχτηκε στην πορεία, κινηματογραφικής μεταφοράς του ομώνυμου, βίαιου graphic novel του Frank Miller), σε συνεργασία με τον σεναριογράφο Alex Tse, έπεσαν με τα μούτρα στο 'χτένισμα' του σεναρίου του David Hayter («X-Men», «X-Men 2»), ο οποίος αν και είχε κάνει μια πολύ καλή δουλειά όσον αφορά στη διατήρηση του πνεύματος του comic, εντούτοις είχε μεταφέρει τη δράση στο σήμερα. Χρειάστηκε να προστεθούν άλλα $20 εκατομμύρια στο budget, 'εκτοξεύοντάς' το στα $130 εκατομμύρια περίπου για να επανέλθει η δράση στα '80s, αλλά ο ταλαντούχος δημιουργός είχε πλέον στα χέρια του το σενάριο που γούσταρε.

Σειρά είχε το casting και, κατόπιν μιας σύντομης όσο και άκαρπης συνάντησης με τον Tom Cruise, ο οποίος είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το ρόλο του Ozymandias, ο Snyder αποφάσισε να προχωρήσει με ένα cast 'ημιδιασήμων', ούτως ώστε να μη 'φορτώσει' κι άλλο μια - κατά τα φαινόμενα - ήδη ιδιαίτερα πολυδάπανη παραγωγή. "Με τα λεφτά που θα ξοδεύαμε για να έχουμε στη διάθεσή μας ένα all-star cast επιπέδου «Ocean's Eleven», θα μπορούσαμε να γυρίσουμε... δύο «Watchmen»" δηλώνει με νόημα.

Η μερίδα του λέοντος των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε στο studio Canadian Motion Picture Park στο Βανκούβερ του Καναδά και σε ποικίλες κοντινές τοποθεσίες όπου κατασκευάστηκαν περισσότερα από 200 sets, ενώ γυρίσματα έγιναν και στη Νέα Υόρκη. Καθ' όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Snyder συνεργάστηκε στενά με τον εικονογράφο του comic Dave Gibbons (ο οποίος, εν αντιθέσει με τον παραδοσιακά 'ακατάδεχτο' Alan Moore, δεν είχε κανένα πρόβλημα να δώσει τα φώτα του...), που μάλιστα σχεδίασε και κάποια έξτρα story boards για το - !SPOILER ALERT! - αλλαγμένο, σε σχέση με το βιβλίο, φινάλε της ταινίας.

Όσον αφορά στα σκηνικά, το πιο εντυπωσιακό είναι αναμφισβήτητα το 'ζωντάνεμα' του Owlship, του αμφίβιου αεροσκάφους που χρησιμοποιεί για τις μετακινήσεις του ο Night Owl II (Patrick Wilson), ενώ εξίσου εντυπωσιακή είναι και η CG 'μεταμόρφωση' του Billy Crudup σε... 'λαμπυρίζοντα' Dr. Manhattan, για τις ανάγκες της οποίας ο 41χρονος ηθοποιός φορούσε διαρκώς ένα κουστούμι 'αιχμαλώτισης' κίνησης (motion capture suit), ενώ το πρόσωπό του ήταν μονίμως καλυμμένο με μπλε LED φωτάκια.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τον Snyder ωστόσο παρέμενε η διάρκεια της ταινίας. Το rough cut της ξεπερνούσε τις 3 ώρες - ωστόσο, κατόπιν επίπονης δουλειάς στο δωμάτιο του μοντάζ, κατόρθωσε να παρουσιάσει μια εξαιρετικά πιστή στο πρωτότυπο υλικό, ιδιαίτερα συμπαγή, όσο και περιεκτική ταινία, γεμάτη 'δωράκια' για τους fan του comic, η οποία 'χτυπούσε' στις δυόμιση 'μόλις' ώρες. "Όσο κι αν διατηρώ μια φετιχιστική σχέση με το βιβλίο, σκοπός μου δεν ήταν να το 'αντικαταστήσω' με τη συγκεκριμένη ταινία. Πρόκειται για δύο διαφορετικά έργα τέχνης", εξηγεί ο πολυσχιδής σκηνοθέτης και ο Gibbons 'προσυπογράφει', συμπληρώνοντας "βαθιά μέσα μου πάντα πίστευα πως θα τα καταφέρει".

Το όνειρο είχε γίνει πραγματικότητα: η κινηματογραφική εκδοχή του «Watchmen» ήταν πλέον γεγονός!

Χάρης Παπαπαναγιώτου

Μοιράσου Αυτό Το Άρθρο