25 χρόνια Amelie: Τα άγνωστα σημεία γυρισμάτων στο Παρίσι

Το Παρίσι που ζει η Amelie είναι βγαλμένο από την δημιουργικό οίστρο του Jean-Pierre Jeunet, αλλά την ίδια στιγμή παραμένει οικείο και αναγνωρίσιμο. Με αφορμή τη συμπλήρωση ακριβώς 25 χρόνων από την πρεμιέρα της ταινίας στις 25 Απριλίου του 2001, ας πάμε μια βόλτα στα άγνωστα σημεία γυρισμάτων του «Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain».

Για αρχή δύο παλαιολιθικές φωτογραφίες, από εκείνες τις "χάρτινες". Τις είχα τραβήξει σε φιλμ το καλοκαίρι του 2003, το καλοκαίρι του μεγάλου καύσωνα στο Παρίσι.

Η μία έξω από το Cafe des 2 Moulins (15 Rue Lepic) και η άλλη έξω από το μπακάλικο Au Marche De La Butte (56 Rue des Trois Fr?res). Ήδη από τότε, δυο χρόνια μετά την προβολή της ταινίας στους κινηματογράφους, τα βασικά σημεία γυρισμάτων του Amelie ήταν τουριστική ατραξιόν.

Εισαγωγή (γαλλιστί avant-propos). Ας αρχίσουμε όπως ξεκινά και το ίδιο το φιλμ. Με την συγκλονιστική φωνή του Andre Dussollier να λέει "Στις 3 Σεπτεμβρίου 1973 και ώρα 18:28:32, μια μύγα της οικογένειας των calliphoridae ικανή να φτερουγίζει 14.668 φορές στο λεπτό στάθηκε στη rue Saint Vincent, της Μονμάρτρης".

Κεφάλαιο 1ο: Το πρώτο από τα άγνωστα σημεία γυρισμάτων του «Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain» που θα δούμε αφορά τον αγαπητό μας κο. Dominique Bretodeau.

Ο κύριος Dominique Bretodeau ζει - σύμφωνα με το σενάριο - στο 27 της rue Mouffetard. Και πραγματικά τον συναντάμε να περπατά στη rue Mouffetard, έξω από τον αριθμό 124. Το σουπερμάρκετ Franprix είναι ακόμα στο ίδιο σημείο, όπως και τα μικρά μαγαζιά στην απέναντι πλευρά. Λίγα έχουν αλλάξει από τότε?

Λίγα μέτρα πιο κάτω, o Dominique Bretodeau (Maurice Benichou) φτάνει έξω από την εκκλησία Saint-Medard, όπου ακούει ένα καρτοτηλέφωνο να χτυπά. Το καρτοτηλέφωνο ήταν σκηνικό για τις ανάγκες τις ταινίας και στο χώρο σήμερα βρίσκονται τραπεζοκαθίσματα των απέναντι καφέ.

Και σε αυτό το καρτοτηλέφωνο έξω από τον Saint-Medard έχουμε μια από τις ομορφότερες σκηνές του φιλμ. Ο Dominique Bretodeau ξαναβρίσκει το χαμένο κουτί με τα σουβενίρ που μάζευε μικρό παιδί. Ένα κουτί που του άφησε εκεί η Amelie. Κι αμέσως μετά, συγκινημένος, νοιώθει την ανάγκη να κεραστεί μερικά κονιάκ, ενώ δίπλα του (χωρίς ο ίδιος να την ξέρει) είναι η Amelie. Βρισκόμαστε κυριολεκτικά λίγα βήματα παραπέρα, στο μπιστρό Le Verre ? Pied που παραμένει ατόφιο έως σήμερα (άθλος η φωτογραφία απέναντι από καθρέφτη).

Κεφάλαιο 2ο: Ας περάσουμε στο δεύτερο από τα άγνωστα σημεία γυρισμάτων του "Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain». Για να είμαστε δίκαιοι δεν είναι ακριβώς "άγνωστο" καθώς από εκεί περνάνε πάνω από 37 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο. Επόμενη στάση: Gare De L'Est?

Στον σιδηροδρομικό σταθμό Gare De L'Est η Amelie συναντά πρώτη φορά τον Nino Quincampoix (Mathieu Kassovitz). Κι όταν εκείνος κυνηγά αλαφιασμένος τον μυστηριώδη φαλακρό άνδρα στα σκαλιά της rue d'Alsace, εκείνη τον ακολουθεί. Κάπως έτσι φτάνει στα χέρια της το μυστηριώδες κόκκινο album φωτογραφιών του Nino.

Με το album φωτογραφιών στα χέρια της, η Amelie κάθεται στα σκαλιά του Gare De L'Est (στην πλευρά της rue du Faubourg Saint-Martin) για να το ξεφυλλίσει. Στο πλευρό της ξαπλωμένος ο γνώριμος νάνος που έχει "δανειστεί" από τον κήπο του πατρικού της.

Κεφάλαιο 3ο: Κι έτσι φτάνουμε στο τρίτο σημείο γυρισμάτων (που από όσο έψαξα πρέπει να είμαι ο πρώτος που ταυτοποιεί). Που τελικά έμενε η Amelie;

Κατ' αρχάς, πρέπει να πούμε πως όλο το εσωτερικό του διαμερίσματος της Amelie ήταν στημένο σε σκηνικό. Έτσι καταφέραμε να έχουμε λήψεις, όπως αυτή εδώ που έχει "τραβηχτεί" (δήθεν) από τον φωταγωγό, με τον Διευθυντή Φωτογραφίας Bruno Delbonnel να πλησιάζει με την κάμερα σε απόσταση εκατοστών. Και οι backstage φωτογραφίες από τα γυρίσματα το επιβεβαιώνουν.

Όμως, υπάρχει μια στιγμή προς το τέλος του φιλμ, που η Amelie κοιτάζει φευγαλέα από το παράθυρο και βλέπει "κάτω από το σπίτι της" τον Nino να περιμένει. Η κάμερα δείχνει ένα γωνιακό σημείο, το οποίο όμως παρέμενε άγνωστο αλλά τελικά κατάφερα και το εντόπισα! Βρισκόμαστε στη Μονμάρτρη, στη γωνία της rue Berthe με την rue Androuet, και το πλάνο έχει τραβηχτεί από κάποιο παράθυρο της πολυκατοικίας στο 7 της Androuet.

Το τρομερό είναι πως το ίδιο σημείο (και τα πέριξ) μετατράπηκε ξανά σε σκηνικό το 2020, για τις ανάγκες του φιλμ «Adieu Monsieur Haffmann» που κυκλοφόρησε το 2022.

Και το ωρολογοποιείο το οποίο έβλεπε ο κος. Dufayel από το παράθυρό του; Ευρέθη κι αυτό! Το πλάνο έχει τραβηχτεί στην οδό Androuet, λίγα μέτρα πιο πέρα από την παραπάνω γωνία. Είμαστε στον αριθμό 4, ακριβώς απέναντι από το μπακάλικο Collignon (δείτε το κυκλωμένο σημείο)! Βέβαια για να είμαστε σωστοί όλα δείχνουν πως δεν υπήρχε ποτέ πραγματικό ωρολογοποιείο στο κατάστημα αυτό, αλλά η χαρακτηριστική πινακίδα με το ρολόι (και το υπόλοιπο ντεκόρ) τοποθετήθηκε για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Και αυτό το σημείο λειτούργησε ξανά ως σκηνικό το 2020 για τα γυρίσματα του «Adieu Monsieur Haffmann».

Κεφάλαιο 4ο: Και έτσι φτάνουμε στο τέταρτο άγνωστο σημείο γυρισμάτων του «Le Fabuleux Destin d'Amelie Poulain» και το μοναδικό τετράστιχο: "Χωρίς εσένα, τα συναισθήματα του σήμερα, δεν θα 'ναι παρά απομεινάρια των συναισθημάτων του χθες?"

Στο φινάλε της ταινίας, ο συμπαθέστατος επίδοξος ποιητής Hipolito (Artus de Penguern) κατηφορίζει ανέμελος τα σκαλιά. Δεν έχει γραφτεί ευρέως το σημείο, αλλά είναι πολύ χαρακτηριστικό και βρέθηκε σχετικά εύκολα. Είμαστε ξανά στην Μονμάρτρη, στο -κάπως φθαρμένο πια- Passage Cottin.

Εκεί ακριβώς είναι που ο Hipolito βλέπει ξαφνιασμένος γραμμένους στον τοίχο τους στίχους του. Δεν είχα μαρκαδόρο μαζί, αλλά βοήθησε το? photoshop να γράψω κι εγώ στο ίδιο σημείο "Sans toi, les emotions d'aujourd'hui ne seraient que la peau morte des emotions d'autrefois."

Επίλογος: Ας κλείσουμε όπως κλείνει και η ταινία, με την Amelie και τον Nino πάνω στο μοτοποδήλατο, να βολτάρουν ερωτευμένοι στους δρόμους της Μονμάρτρης. Εδώ στη Rue Lamarck (ακριβώς κάτω από τη Sacre C?ur) που παραδόξως το 2024 μοιάζει να έχει λιγότερα αυτοκίνητα παρκαρισμένα σε σύγκριση με το 2001.

Και κάπως έτσι φτάνουμε στο φινάλε με την Amelie και τον Nino να συνεχίζουν στην rue Saint-Vincent (ο τοίχος αριστερά είναι του κοιμητηρίου της Μονμάρτρης). Βρισκόμαστε ελάχιστα μέτρα από εκεί που ξεκινήσαμε στην αρχή του φιλμ (και του άρθρου)!