|
Έγραψαν Για Την Ταινία Ηollywood Reporter (Ray Benett)
O Βρετανός ντοκιμεντερίστας James Marsh ένωσε τις δυνάμεις του με τον περιζήτητο σεναριογράφο Milo Addica («Monster's Ball», «Birth») για να δημιουργήσει μια ιστορία τρόμου ελκυστική αλλά ταυτόχρονα θανατηφόρα. Με το φοβερό πρωταγωνιστικό ντουέτο Bernal - Hurt, η δυναμική της ταινίας είναι μάλλον εξασφαλισμένη. Στο φιλμ προσθέτει επίσης πολύ η εμπνευσμένη δουλειά του φωτογράφου Eigil Bryld και του συνθέτη Max Avery Lichtenstein. Η ταινία αποτελεί ένα επίτευγμα, αφού δρα ως 'ζαβολιά', φέρνοντας τη θρησκευτική πίστη αντιμέτωπη με το χειρότερο εφιάλτη της: μπορούμε να συγχωρήσουμε πραγματικά το κακό; Με άψογη σκηνοθεσία και στιβαρές ερμηνείες, η ταινία μάλλον θα διχάσει τους φονταμενταλιστές, καθώς δεν είναι άλλο από μια προκλητική αλληγορία που δοκιμάζει τη δύναμη της πίστης.
Variety (ToddMcCarthy)
Η ιστορία ενός πραγματικού διαβόλου, που έρχεται να δοκιμάσει και να καταστρέψει την πίστη μιας οικογένειας, το «The King» είναι ένα φιλμ που ενοχλεί ηθικά και βαραίνει δραματικά. Ο σεναριογράφος του «Monster's Ball» και ο σκηνοθέτης του «Wisconsin Death Trip» συναντιούνται για να φτιάξουν ένα φιλμ φιλόδοξο και απίστευτα αμφιλεγόμενο. To «The King» μοιράζεται με το «Wisconsin Death Trip» την ίδια γοητεία για τις ύποπτες και αμφιλεγόμενες όψεις της Αμερικάνικης ζωής, μόνο που αυτή τη φορά η έμφαση δίνεται στους Χριστιανούς που μένουν στο Corpus Christi του Texas και στο φίδι που μπήκε στον κήπο τους. Οι δημιουργοί ομολογούν ότι επηρεάστηκαν από κλασικές ταινίες όπως «The Night of the Hunter», «Psycho», «Badlands» και «Blue Velvet» και μπορούμε εύκολα να διακρίνουμε διαρθρωτικά στοιχεία της πρώτης και κάτι από την ατμόσφαιρα μυστηρίου της τελευταίας.
SXSW (Tim Ryan)
Το «The King» είναι μια προκλητική, Χιτσκοκική ιστορία περί ηθικής και αμαρτίας, που προσφέρει ασυμβίβαστη ψυχαγωγία, με την καλύτερη δυνατή έννοια. Ένα από τα ατού του «The King» είναι ότι ο θεατής δεν έχει ιδέα τι πρόκειται να ακολουθήσει. Τα κίνητρα των χαρακτήρων αντλούνται σαφέστατα από επίπεδα ενστικτώδη. Δεν υπάρχει ούτε μια σκηνή που να μη λειτουργεί στο «The King» και αυτό μας οδηγεί σε κάτι σπάνιο: σε μια ταινία που καταφέρνει να συγκλονίσει χωρίς να εξαπατά. Θανάσης Γεντίμης - 30.03.2006
|