 Tokyo-ga σημαίνει εικόνες του Τόκυο. Όχι όμως οποιεσδήποτε εικόνες, αλλά αυτές που κατέγραψε ο φακός του Wim Wenders σε ένα ταξίδι-φόρο τιμής στο μεγάλο του είδωλο, τον Yashuhiro Ozu. Λίγο πριν το «Paris-Texas», o Wim Wenders αποφάσισε να πάρει τον οπερατέρ του και να ταξιδέψουν στο Τόκυο για να προσπαθήσουν να ανακαλύψουν αν διασώζεται οτιδήποτε από το Τόκυο των ταινιών του Όζου.
Το ντοκιμαντέρ αυτό αποτελεί ένα 'ημερολόγιο' για την κληρονομιά του μεγάλου Ιάπωνα δημιουργού, με αποσπάσματα από τις ταινίες του, συναντήσεις-συνεντεύξεις με τους συνεργάτες του και σχόλια του Wenders, ο οποίος κάνει και το voice-over σε όλη την ταινία. Παράλληλα, παρακολουθούμε μια ξενάγηση στο σύγχρονο Τόκυο, 20 χρόνια μετά το θάνατο του Ozu: η φωτισμένη αγορά με τις ηλεκτρονικές διαφημίσεις, καταστήματα με τα παιχνίδια πατσίνκο, ταξί με τηλεοράσεις, ενήλικες που παίζουν γκολφ, παιδιά που παίζουν μπέιζμπολ. Το ήθος μιας πόλης, που έχει απομακρυνθεί πολύ από αυτό που ήταν επί Ozu, γίνεται αντικείμενο συζήτησης ανάμεσα στο σκηνοθέτη και τον Werner Herzog.
Το hommage του Wenders σε έναν κάποτε παραγνωρισμένο δημιουργό και το ταξίδι του στην πατρίδα του δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση προσκύνημα. Ο στόχος είναι ξεκάθαρος: η αναζήτηση των παλιών εικόνων μέσα στην καινούρια πόλη. Χωρίς ιδιαίτερα κινηματογραφικά ευρήματα ή εντυπωσιακή σκηνοθεσία, το 'ήσυχο' αυτό ντοκιμαντέρ αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα μεγαλούπολη και τιμά τον μεγαλύτερο ποιητή των εικόνων της. Η σκηνή με το χαρακτηριστικό σοκάκι κάποιων ταινιών του Όζου, που αποκαλύπτεται αφού χρησιμοποιηθεί ο φακός των 50 mm (o μοναδικός που χρησιμοποιούσε ο Όζου) από τον Wenders, είναι ανατριχιαστική. Παρελθόν και παρόν παγιδεύονται σε μια συναρπαστική αχρονία, μέσα σε μια πόλη που κάθε μέρα αλλάζει πρόσωπο.
Φαίδρα Βόκαλη - 24.11.06
|
