� Βασίλης Γκάλης είναι 26 χ�ον�ν, ζει στην Αθήνα και φοβάται να μεγαλ�σει. �ε έναν αμίλητο πατέ�α και μια απο�σα μητέ�α να γιγαντ�νουν της ανασφάλειές του, στ�έφεται στην 11χ�ονη Σνεζάννα για να σωθεί απ� τον εαυτ� του. Η μικ�ή �υκ�ανή μπαίνει στο κέντ�ο του κ�σμου του Βασίλη κι ένας πλατωνικ�ς έ�ωτας θα γίνει η σανίδα σωτη�ίας του.

Η νέα ταινία του υιο� Βο�λγα�η ξεχειλίζει απ� με�άκι και αγάπη. Αγάπη για την �μο�φα άσχημη Αθήνα, για τους πολλο�ς μετανάστες που της δίνουν χ��μα και ζωή, αγάπη για τις γειτονιές, τους φίλους και τα μικ�ά καθημε�ινά π�άγματα. Γυ�ισμένο στο -δυσε��ετο πλέον- φο�μά των 16 mm, το «Ροζ» είναι το ημε�ολ�γιου εν�ς ενήλικα που θα ήθελε να είναι παιδί. Το σ�μπαν του ή�ωα είναι χει�οποίητο, ακ�ιβ�ς �πως και η ταινία: τα κεντημένα γ�άμματα, οι κο�κλες που φτιάχνει η Σνεζάννα, η στολή του �ντουα�ντ του Ψαλιδοχέ�η, τα αλβανικά τ�αγο�δια που τους συνοδε�ουν. Η αφήγηση υπακο�ει κι αυτή στην ημε�ολογιακή δομή και κινείται μη γ�αμμικά μπε�δε�οντας πε�ιστατικά απ� το πα�ελθ�ν με ενσταντανέ του πα��ντος. Τα γ�άμματα του ή�ωα π�ος την μητέ�α του λειτου�γο�ν ως εξομολογητικά ιντε�λο�δια που μας πα�ασ��ουν στον �οζ κ�σμο του σκηνοθέτη.

Η π�λη παίζει κι αυτή τον ιδιαίτε�ο ��λο της στην ιστο�ία. Επιτέλους, έχουμε μια εικ�να της Αθήνας στην οποία επιβι�νουν ακ�μη οι γειτονιές, οι μετανάστες δεν είναι οι κακοί της υπ�θεσης και το κυ�ία�χο χ��μα -οποία έκπληξη!- δεν είναι το γκ�ι. Φυσικά, σε αυτή την απεικ�νιση συμβάλλει και η εξαι�ετική δουλειά που έγινε στα σκηνικά, με τις γ�αφικές μακέτες να π�οσθέτουν πε�ισσ�τε�ο απ� οποιοδήποτε �εαλιστικ� πλάνο. Το σημαντικ�τε�ο επίτευγμα του Βο�λγα�η, ωστ�σο, είναι �τι, με μια σει�ά ευ�ημάτων, κατ��θωσε να παγιδε�σει τη μαγική αχ�ονία της παιδικής ηλικίας και να μας την πα�αδ�σει ανέπαφη.

Αυτ� που δεν κατάφε�ε, δυστυχ�ς, είναι να αποφ�γει την παγίδα του να�κισσισμο�. �ε ένα σενά�ιο σε μεγάλο βαθμ� αυτοβιογ�αφικ� και κ�ατ�ντας για τον εαυτ� του το ��λο του ή�ωα, ο Βο�λγα�ης δίνει την αίσθηση �τι ακκίζεται: ο μικ��ς Βασίλης γ�άφει βιβλίο, ο μικ��ς Βασίλης έχει αισθαντικ�τητα και κλίσεις καλλιτεχνικές, ο μεγάλος Βασίλης διατ�αν�νεται πως είναι άσχημος για να πά�ει την επιβεβαίωση που γυ�ε�ει στο επ�μενο κα�έ. Αν έλειπε αυτή η (�χι μ�νο σενα�ιακά) μαται�δοξη φιλα�έσκεια, θα μπο�ο�σαμε να μιλάμε για μια απ� τις καλ�τε�ες ελληνικές ταινίες που γυ�ίστηκαν τα τελευταία χ��νια.
 

Φαίδ�α Β�καλη - 27.11.06

��λις στη δε�τε�ή του ταινία, ο ��γγ�ος Gyorgy Palfi, καταφέ�νει αυτ� που πολλοί σκηνοθέτες ονει�ε�ονται και κυνηγο�ν σε �λη τους τη ζωή: να δημιου�γήσουν μια πολυεπίπεδη ταινία με πολιτικο-οικονομικές και φιλοσοφικές π�οεκτάσεις η οποία ταυτ�χ�ονα να είναι ένα εικαστικ� α�ιστο��γημα. Το «Taxidermia» είναι αναμφίβολα ένα τέτοιο π�νημα και, πα�ά τη νοση��τητά του και τις σκλη�ές κι ενίοτε ολ�τελα αποκ�ουστικές σκηνές, επιτυγχάνει ν' αποφ�γει τους ε�κολους εντυπωσιασμο�ς και να διατη�ήσει τη συνέπειά του μέχ�ι το τέλος.

Η ταινία πα�ακολουθεί τ�εις άνδ�ες σε τ�εις συνεχ�μενες γενιές - παππο�ς, πατέ�ας, γιος. � παππο�ς, ένας μοναχικ�ς στ�ατι�της, ζει μαζί με το λοχαγ� του και την οικογένειά του σ' ένα απομακ�υσμένο φυλάκιο, απ�οσδιο�ίστου χ��νου και τ�που (αν και οι στολές υπονοο�ν τη δεκαετία του 1920) και αναζητά απεγνωσμένα και... ζωωδ�ς τη σα�κική επαφή και την αγάπη. Στη δεκαετία του '50, ο πατέ�ας, παχ�σα�κος π�ωταθλητής ταχυφαγίας, ονει�ε�εται την επιτυχία με την π��κ�ισή του στους τελικο�ς του παγκοσμίου π�ωταθλήματος στη �ο�βηγία. Τέλος, ο γιος, τα�ιχευτής ζ�ων (γ��ω στη δεκαετία του '80), πε�νά τις ημέ�ες του εξασκ�ντας την τέχνη του και φ�οντίζοντας τον καθηλωμένο απ� το υπε�βολικ� βά�ος πατέ�α του και τις τ�εις γιγαντιαίες γάτες που ο τελευταίος εκτ�έφει.

�ι τ�εις αυτές ιστο�ίες (οι δυο π��τες μεταφε�μένες απ� διηγήματα του γνωστο� ��γγ�ου συγγ�αφέα Lajos Parti Nagy και η τ�ίτη γ�αμμένη απ� το σκηνοθέτη και τη γυναίκα του), μπο�εί να μην π�οκαλο�ν ιδιαίτε�ο ενδιαφέ�ον έτσι �πως ακο�γονται, αλλά το αποτέλεσμα στην οθ�νη κάθε άλλο πα�ά συνηθισμένο είναι. Η ματιά του Palfi, ποιητική και ασυμβίβαστη, εμπλουτίζει την κάθε σκηνή με λεπτομέ�ειες που γα�γαλο�ν το μυαλ� και ανακατε�ουν το στομάχι. �να πέος φλογοβ�λο, σπέ�μα που εκτοξε�εται μέχ�ι τ' αστέ�ια, σεξ με τεμαχισμένα γου�ο�νια, τ�νοι εμετο� στα διαλείμματα των αγ�νων ταχυφαγίας, σοκολάτες που καταναλ�νονται με το πε�ιτ�λιγμα και μια ανεπανάληπτη σκηνή αυτοτα�ίχευσης είναι μ�λις με�ικά δείγματα της δημιου�γικ�τητας του 32χ�ονου σκηνοθέτη. Σίγου�α, μια ταινία για θεατές με πολ� γε�� στομάχι, αλλά και ελαστική αντίλη�η, εφ�σον αυτ� το μακάβ�ιο θέατ�ο δε στήθηκε μ�νο για να σοκά�ει. �έσα απ� τις ζωές των τ�ι�ν αυτ�ν ανδ��ν, πα�ακολουθο�με μια φιλοσοφική κ�ιτική τ�σο στην πολιτική και την ιστο�ία της Ανατολικής Ευ��πης �σο και στην ανθ��πινη �πα�ξη και τις π�ωτ�γονες ανάγκες που τη διαμο�φ�νουν και την καθοδηγο�ν. Αναμφισβήτητα, μια πολ� σοβα�ή υπο�ηφι�τητα για την καλ�τε�η ταινία του φεστιβάλ.
 

Σπ��ος �ωμ�πουλος - 26.11.06

�νας χασάπης που θαυμάζει τη γυναίκα του επειδή είναι αγνή και πιστε�ει στο �ε�. Η γυναίκα του χασάπη, η οποία μπο�εί να συγχω�ήσει τον φ�νο και το έγκλημα, ποτέ �μως την π�οδοσία. Η ε�ωμένη του χασάπη, που έχει κου�αστεί να είναι η δε�τε�η γυναίκα στη ζωή του. �νας ομοφυλ�φιλος που είναι π��θυμος να κάνει τα πάντα π�οκειμένου να γευτεί το κ�έας του χασάπη. �ια γυναίκα που έχει χάσει την πίστη στον έ�ωτα και ένας άντ�ας με μια νοση�ή π�οτίμηση στην �χι και τ�σο ζωντανή σά�κα. Αυτοί είναι οι χα�ακτή�ες που ζουν σε κάποια επα�χιακή π�λη της Β�αζιλίας.

� Claudio Assis στο κινηματογ�αφικ� του ντεμπο�το πα�ακολουθεί για ένα εικοσιτετ�άω�ο τη ζωή των πα�απάνω χα�ακτή�ων και τις σχέσεις που αναπτ�σσονται απ� την αλληλεπίδ�αση μεταξ� τους. Εκείνο που έχει πε�ισσ�τε�ο ενδιαφέ�ον είναι �τι ο κάθε ή�ωας έχει τα π�οσωπικά του κίνητ�α, τα οποία δεν είναι απολ�τως εμφανή απ� την π��τη στιγμή. Στην αναζήτηση της ευτυχίας ή -�πως είναι μάλλον πιο πιθαν�- της π��σκαι�ης σεξουαλικής ικανοποίησης, τίποτα δεν αποκλείεται: τα �έματα, οι π�οδοσίες, η πα�απλάνηση.

Το «Amarelo Manga» είναι διαποτισμένο με ένα σκοτειν� χιο�μο�, λεπτ� και διεισδυτικ�, �πως και το σχ�λιο του σκηνοθέτη πάνω στις επιφανειακές ανθ��πινες σχέσεις. Στο τέλος της ταινίας κανείς δεν είναι σοφ�τε�ος, κανείς δεν είναι καλ�τε�ος άνθ�ωπος, κανείς δεν είναι ευτυχισμένος. Aνθ�ωποι της διπλανής π��τας στ�έφουν το βλέμμα τους απευθείας στον φακ� της κάμε�ας. �ια ακ�μη ημέ�α ξεκινάει. �δια με �λες τις π�οηγο�μενες...
 

Χ�ιστ�δουλος Π�ιμηκ��ης - 25.11.06

�να τυπικ� λ�κειο σε κάποια π�λη της Αυστ�αλίας. �ξι έφηβοι μαθητές, καθένας με το δικ� του μυστικ�, το δικ� του μα�τ��ιο. �ια ημέ�α γεμάτη εντάσεις, συγκ�ο�σεις, αποκαλ��εις. Τίποτα έξω απ� τα συνηθισμένα, δηλαδή. ��νο που η συγκεκ�ιμένη ημέ�α θα κο�υφωθεί με ένα τ�αγικ� συμβάν στις 2:37μμ. �ια αυτοκτονία θα κλονίσει την κοινωνία του σχολείου και ενδεχομένως ν' αλλάξει και τις ζωές με�ικ�ν μαθητ�ν.

Το εντυπωσιακ� ντεμπο�το του εικοσάχ�ονου Αυστ�αλο� Murali K. Thalluri (βασισμένο σε π�οσωπικές εμπει�ίες) ίσως να θυμίζει με το π��το άκουσμα το «Elephant» του Gus Van Sant, κάτι που - εν μέ�ει - δεν απέχει και τ�σο απ� την π�αγματικ�τητα. �μως, �σο πε�νο�ν τα λεπτά, το «2:37» α�χίζει και κινείται εμφαν�ς σε μια αυτ�νομη κατε�θυνση, διαγ�άφοντας τη δική του ιδι�τυπη τ�οχιά. �αθ�ς οι ιστο�ίες των έξι μαθητ�ν εξελίσσονται και σιγά σιγά τα μυστικά τους αποκαλ�πτονται, γίνεται αντιληπτ� �τι �λοι συνδέονται με κάποιο τ��πο μεταξ� τους, σχηματίζοντας έτσι έναν ιστ� δυναμικ�ν σχέσεων, και κατ' επέκταση, σκιαγ�αφ�ντας την κοινωνική διαστ�ωμάτωση της μαθητικής κοινωνίας. Η δ�άση συχνά διακ�πτεται για να πα�εμβληθο�ν εξομολογήσεις / συνεντε�ξεις των π�ωταγωνιστ�ν, βοηθ�ντας μας έτσι να κατανοήσουμε βαθ�τε�α τις 'αμα�τίες' που τους βα�αίνουν.

� νεα��ς σκηνοθέτης, ο οποίος υπογ�άφει επίσης το σενά�ιο και την πα�αγωγή της ταινίας, είναι φειδωλ�ς στον τ��πο που αποκαλ�πτει τους χα�ακτή�ες του και μεθοδικ�ς στην πα�ακολο�θηση της συνεχής πτ�σης τους κατά τη διά�κεια της ημέ�ας. �τσι, μας πα�ασ��ει σε μια τ�ποις αστυνομική ίντ�ιγκα (ένα 'whodunnit' που θα έλεγαν και οι Αγγλοι φίλοι μας) και, χω�ίς να το καταλάβουμε, β�ίσκουμε τους εαυτο�ς μας να π�οσπαθο�ν να μαντέ�ουν ποιος απ� τους έξι θα είναι ο τ�αγικ�ς αυτ�χει�ας στο τέλος. Ωστ�σο, το μεγαλ�τε�ο επίτευγμα του Thalluri είναι οι φυσικές ε�μηνείες που καταφέ�νει ν' αποσπάσει απ� τους ε�ασιτέχνες έφηβους ηθοποιο�ς του, αποφε�γοντας τους ανο�σιους μελοδ�αματισμο�ς. Σίγου�α ένα ελπιδοφ��ο ξεκίνημα που αξίζει ν' αναζητήσετε στις κινηματογ�αφικές αίθουσες.
 

Σπ��ος �ωμ�πουλος - 24.11.06

Είναι γκ�ι, γλοι�δες και τε�άστιο: o �ο�εάτης συγγενής του Godzilla, �ταν πεινάσει ξεπηδάει απ� το ποτάμι �που συνήθως συχνάζει στα βαθιά και α�πάζει �ποιον πε�αστικ� β�εθεί στο διάβα του. Η οικογένεια της Hyun-seo θ�ηνεί το θάνατο της μικ�ής, μέχ�ι που ένα τηλεφ�νημα απ� τους υπον�μους θα αλλάξει τα πάντα. �νας πατέ�ας και τ�ία αδέ�φια, με τις διαφο�ές που χ��νια τους χω�ίζουν, θα ενωθο�ν για να νικήσουν το τέ�ας και να αποδείξουν στον Αμε�ικάνικο στ�ατ� �τι οι �ο�εάτες ξέ�ουν να το κάνουν καλ�τε�α.

Βασισμένο εν μέ�ει σε αληθινά πε�ιστατικά, το άδειασμα στον ποταμ� Han μεγάλης ποσ�τητας δηλητη�ιωδ�ν ουσι�ν απ� τις Αμε�ικανικές δυνάμεις στην �ο�εά, το Gwoemul π�οσπαθεί να αποφ�γει το χα�ακτη�ισμ� μιας τυπικής ταινίας με τέ�ατα. �αι δεν είναι τ�σο η επιτυχημένη ισο���πηση ανάμεσα σε στοιχεία τ��μου και κωμωδίας, ο�τε οι κατά και�ο�ς πολιτικές αιχμές κατά του συστήματος, �σο η απ�φαση του σκηνοθέτη να βάλει στο κέντ�ο της αφήγησής του μια κατά βάση δυσλειτου�γική οικογένεια που κατο�θ�νει στο τέλος να ξεπε�άσει τις διαφο�ές της, που κάνει την ταινία να ξεχω�ίζει. Ευχά�ιστο στην πα�ακολο�θηση το Gwoemul π�οσφέ�ει πε�ισσ�τε�α απ� �,τι α�χικά υπ�σχεται επιβεβαι�νοντας για μια ακ�μη φο�ά �τι η Ασία είναι η αληθινή δ�ναμη στις ταινίες τ��μου. �αι το πιο πιθαν� είναι �τι και το Gwoemul θα ακολουθήσει την τελευταία μ�δα και το τέ�ας θα επιστ�έ�ει να τ�ομοκ�ατήσει σε remake τους κατοίκους κάποιας Αμε�ικάνικης κωμ�πολης σε ένα - δυο χ��νια.
 

Χ�ιστ�δουλος Π�ιμηκ��ης - 24.11.06

� Richard Linklater είναι απ� τους λίγους σκηνοθέτες της γενιάς του που έχει μια γ�αφή πολ� αναγνω�ίσιμη. � κινηματογ�αφικ�ς κ�δικας που έχει χ�ησιμοποιήσει στις μέχ�ι τ��α ταινίες του, τ�σο τις fiction �σο και τις animated, έχει πλέον καθιε�ωθεί ως η δική του ιδιαίτε�η γλ�σσα. Γι' αυτ� το ανο�θ�δοξο κινηματογ�αφικ� ιδίωμα αγαπήσαμε τον Linklater και ταυτιστήκαμε με τους χαμένους ή�ωές του και τις δήθεν-φιλοσοφικές τους αναζητήσεις. Στο «Fast Food Nation» δεν υπά�χει ο�τε ίχνος αυτής της γν��ιμης 'γλ�σσας', πα�ά μ�νο κάτι που μοιάζει με (αποτυχημένη) π�οσπάθεια μίμησης του παλιο�, καλο� του εαυτο�.

� Don Henderson, στέλεχος της αλυσίδας φαστ-φουντ 'Mickey's' αντιμετωπίζει ένα π��βλημα: Στα κατε�υγμένα μπιφτέκια του πιο πετυχημένου της χάμπου�γκε� ανιχνε�ονται σταθε�ά κ�π�ανα. � Don θα π�έπει να ανακαλ��ει γιατί συμβαίνει αυτ�, ωστ�σο θα μπλεχτεί σε κάτι πιο μεγάλο και πιο τ�ομακτικ� απ' �τι πε�ίμενε. Β�ίσκει τις �ίζες της αμε�ικάνικης διατ�οφής στα γεμάτα μετανάστες σφαγεία, τα εντατικά εκτ�οφεία και τις απάνθ�ωπες μονάδες επεξε�γασίας στην επα�χιακή Αμε�ική. �ι Η.Π.Α. είναι πλέον ένα έθνος φαστ-φουντ, π�ογ�αμματισμένο μονάχα για να καταναλ�νει.

Big news, θα πείτε εσείς, και φυσικά θα έχετε δίκιο. �ε την ταινία αυτή ο Linklater φέ�νει ξανά στην επιφάνεια ένα θέμα που έχει υπ��η του κάθε άνθ�ωπος που διαβάζει εφημε�ίδες και σέβεται τον εαυτ� του: Αυτ� της επικινδυν�τητας του fast food και του δ�λου με τον οποίο κατασκευάζεται και σε�βί�εται στους καταναλωτές. Το θέμα είναι �τι η σκηνοθεσία είναι τ�σο εξ�φθαλμα διδακτική, που έχεις την αίσθηση �τι η ταινία γυ�ίστηκε για να μάθουν οι καημένοι και αδαείς Αμε�ικάνοι - και �χι μ�νο- �τι τα χάμπου�γκε� είναι ποτισμένα με το αίμα φτωχ�ν, πα�άνομων μεταναστ�ν. Σίγου�α, π��κειται για ένα πολ� σοβα�� πολιτικ� και κοινωνικ� ζήτημα για το οποίο οφείλουμε �λοι να είμαστε ενήμε�οι κι ευτυχ�ς δεν πε�ιμέναμε να μάθουμε απ� τον κ��ιο Linklater τι είναι ο αντιτ�ομοκ�ατικ�ς ν�μος ή τη σημασία της επανάστασης. � Ethan Hawke, φυσικά, δεν μπο�ο�σε μ�νος του να σ�σει αυτ� το π�νημα, που θυμίζει το «Fahrenheit 9/11» στη σ�λλη�η και την εκτέλεσή του. Π�οσωπικά, π�οτιμ� να ξεχάσω �τι ο Linklater έχει σκηνοθετήσει αυτή την ταινία και θα πε�ιμένω την επ�μενη...
 

Φαίδ�α Β�καλη - 22.11.06

O Χ�υσ�ς Αλέξανδ�ος, το τιμητικ� β�αβείο του Φεστιβάλ για τη συνολική π�οσφο�ά εν�ς δημιου�γο� στην έβδομη Τέχνη, απονεμήθηκε φέτος στον Γε�μαν� σκηνοθέτη Wim Wenders. Η τελετή της β�άβευσης π�αγματοποιήθηκε σε ένα κατάμεστο �λ�μπιον, �που θαυμαστές του σκηνοθέτη αλλά και δημ�σια π��σωπα της ζωής του τ�που συνέ�ευσαν για να δουν απ� κοντά το δημιου�γ� των «Paris-Texas», «Wings Of Desire» κι άλλων πολυαγαπημένων ταινι�ν. ��ιμος και γοητευτικ�ς, ο εξηντά�ης πλέον Wenders, καταχει�οκ�οτήθηκε με την άφιξή του στην αίθουσα και διέσχισε γ�ήγο�α το διάδ�ομο για να β�ει τη θέση του στην π��τη σει�ά και να σημάνει την ένα�ξη της τελετής.

Η εκδήλωση άνοιξε με μια δυσά�εστη είδηση, καθ�ς λίγη ��α π�ιν, είχε ανακοινωθεί ο θάνατος του μεγάλου Robert Altman, για τον οποίο και τη�ήθηκε εν�ς λεπτο� σιγή. Η εο�ταστική ατμ�σφαι�α ωστ�σο επανήλθε πολ� γ�ήγο�α, καθ�ς ο Π��εδ�ος του Φεστιβάλ, Γι��γος Χω�αφάς, πή�ε το λ�γο και μίλησε για τον άνθ�ωπο και δημιου�γ� Wim, που ασφυκτιά στους π�οσδιο�ισμο�ς. "Είναι ταλαντο�χος; �αι τι είναι το ταλέντο; Είναι ιδιοφυ�α; Π�οσδιο�ίστε μου την ιδιοφυ�α. Εγ� λέω �τι είναι ένας άνθ�ωπος που δε φοβάται να πηδήξει απ� την τα�άτσα εν�ς κτι�ίου και �ισκά�ει". Η κα �ουζάκη ευχα�ίστησε τον Wim Wenders και δήλωσε τη συγκίνησή της για τη β�άβευση εν�ς σκηνοθέτη που "οι ταινίες του γαλο�χησαν γενιές ανθ��πων".

Η έκπληξη της β�αδιάς ωστ�σο ήταν �τι η απονομή π�αγματοποιήθηκε δια χει��ς ��δω�ου Αγγελ�πουλου, που δε χα�ίστηκε σε κανέναν έξω απ� τον Wim: "Επιστ�έφω στο Φεστιβάλ μετά απ� διετή απουσία κι αυτ� είναι επ�δυνο. Γν��ισα το φίλο μου τον Wim στις �άννες, �που εγ� είχα πάει με τους '�υνηγο�ς' κι αυτ�ς με τον 'Αμε�ικάνο Φίλο'. Η φιλία μας κ�ατάει απ� τ�τε και γι' αυτ� το λ�γο και μ�νο β�ίσκομαι σήμε�α εδ�. Για να τιμήσω το φίλο μου και τον μεγάλο σκηνοθέτη Wim Wenders". � Wenders με τη σει�ά του ευχα�ίστησε το φίλο Τε�, που -�πως είπε χα�ιτολογ�ντας- έκανε μια αιωνι�τητα και μια μέ�α να φτάσει στο Φεστιβάλ της π�λης. Στη συνέχεια, η κα �ουζάκη κάλεσε στη σκηνή τη φωτογ�άφο και σ�ζυγο του Wim, Donata Wenders για την οποία ο σκηνοθέτης δήλωσε: "Τελικά υπά�χουν άγγελοι πάνω απ� το Βε�ολίνο κι εγ� κατάφε�α να παντ�ευτ� έναν!"
 

Φαίδ�α Β�καλη - 22.11.06

Δευτέ�α π�ωί, στις ηλι�λουστες αποθήκες του Φεστιβάλ και η αίθουσα 'Tζον Kασσαβέτης' είναι ασφυκτικά γεμάτη. �λες οι θέσεις είναι κατειλημμένες απ� ανθ��πους διαφ��ων ηλικι�ν εν� κάποιοι στ�ιμ�χνονται ��θιοι π�ος τα πίσω για να ακο�σουν έναν απ� τους σημαντικ�τε�ους �λληνες δημιου�γο�ς της διασπο�άς, τον ��στα Γαβ�ά. �ε αφετη�ία την Ελλάδα και μ�νιμο τ�πο διαμονής -και ε�γασίας πλέον- το Πα�ίσι, κατ��θωσε αυτ� που πολλοί ομοεθνείς και �μοτεχνοί του ονει�ε�ονται: μια διεθνή κα�ιέ�α. �ε ταινίες �πως τον «Αγνοο�μενο», το «Ζ» ή και το πιο π��σφατο «Αμήν» στο ενε�γητικ� του ο ��στας Γαβ�άς θεω�είται σήμε�α ένας απ� τους κο�υφαίους Ευ�ωπαίους σκηνοθέτες.

Η διευθ�ντ�ια του Φεστιβάλ, Δέσποινα �ουζάκη, άνοιξε το masterclass δυναμικά, �ωτ�ντας το σκηνοθέτη τους λ�γους που κ��βονται πίσω απ� τη μεγάλη επιτυχία του γαλλικο� σινεμά για να πά�ει την απάντηση που γ��ευε: "�α είναι θέμα της κ�ατικής πολιτικής!". Ακολο�θησαν κι άλλες ε�ωτήσεις πα��μοιου πε�ιεχομένου, που άφησαν να φανεί ξεκάθα�α η -δικαιολογημένη- δυσα�έσκεια της κας �ουζάκη π�ος την πολιτική της εκάστοτε ελληνικής κυβέ�νησης για το σινεμά. � ��στας Γαβ�άς πα�ουσίασε ως υπ�δειγμα κ�ατικής πολιτικής το γαλλικ� και το κο�εάτικο μοντέλο, για να τονίσει πως η επιτυχία των εθνικ�ν σινεμά εξα�τάται και απ� την κυβε�νητική μεταχεί�ιση.

Η συνέχεια ανήκε στο κοιν�, που βομβά�δισε τον Γαβ�ά με ε�ωτήσεις. Βασικ�ς άξονας της συζήτησης ήταν ο συσχετισμ�ς των �ηφιακ�ν μέσων με το καλλιτεχνικ� αποτέλεσμα. � σκηνοθέτης τ�νισε πως η �ηφιακή τεχνολογία σίγου�α επιδ�ά διαφο�ετικά στα χ��ματα ή στο βάθος πεδίου αλλά ουσιαστικά ο�ίζει μια νέα τάση και αισθητική. "Η αλλαγή είναι αναπ�φευκτη και είναι καλή γιατί μας σ�ζει απ� τη στασιμ�τητα και το τέλμα". Αναφέ�θηκε στον καταγγελτικ� χα�ακτή�α των ταινι�ν του, λέγοντας πως το ενδιαφέ�ον του πε�ιστ�έφεται γ��ω απ� τα θ�ματα και την αντίσταση αλλά σε καμία πε�ίπτωση ο ίδιος δεν είναι δικαστής και "το σινεμά δεν είναι δικαστή�ιο". Συζητήθηκε ακ�μη η σημασία του π�οϋπολογισμο� για μία ταινία, η χολιγουντιανή πα�αγωγή και η σημασία των τεχνικ�ν μέσων ωστ�σο η ουσία αυτής της πολ�τιμης κουβέντας συνο�ίζεται στα λ�για του ίδιου του Γαυ�ά: "Το π��βλημα δεν είναι οι μηχανές που έχουμε αλλά τι βάζουμε μπ�οστά απ� αυτές εμείς, που τις χ�ησιμοποιο�με".
 

Φαίδ�α Β�καλη - 21.11.06