Στην Ολλανδία του 1979, μια κοπέλα που μπαίνει στην εφηβεία, η Heleen, αναγκάζεται να αντιμετωπίσει το χωρισμό των γονιών της. Τα προβλήματα της ηλικίας της επιδεινώνονται από την αδιαφορία της μητέρας και την απουσία του πατέρα. Το σεξ, η φιλία κι οι ανθρώπινες σχέσεις γίνονται ένα μπερδεμένο κουβάρι για την Heleen, που πρέπει μόνη της να βρει την άκρη του.
Η Simone van Dusseldorp ρίχνει μια τρυφερή και ταυτόχρονα ρεαλιστική ματιά στο εφηβικό σύμπαν, από το οποίο η ηρωίδα της βγαίνει αλώβητη. Η συμπάθεια είναι έκδηλη στο σκηνοθετικό βλέμμα, που αποφεύγει τις ακρότητες. Τα pop έπιπλα, τα παλιά αυτοκίνητα και τα vitage ρούχα δίνουν το άρωμα των '70s χωρίς όμως να δίνεται έμφαση στη χρονολογική τοποθέτηση της ιστορίας. Με γραμμική αφήγηση και λιτότητα στα μέσα, το αποτέλεσμα είναι περισσότερο γλυκό παρά εντυπωσιακό, πιο ροζ παρά κόκκινο. Η ολλανδική mentalite είναι κυρίαρχη σε όλα τα επίπεδα και γι' αυτό το φιλμ δίνει πρωτίστως την αίσθηση ενός προϊόντος εθνικής κινηματογραφίας.
Δεν ξέρω αν έφταιγε το αργό μοντάζ, η σταθερή επαναληψιμότητα ή το -ανά φάσεις- κενό βλέμμα της πρωταγωνίστριας, πάντως αν μου ζητούσαν να χαρακτηρίσω το «Diep» με μία λέξη, θα έλεγα αναμφίβολα "βαρετό". Φαίδρα Βόκαλη - 24.11.06
|