Ο Ben είναι 16 χρονών, ζει σε μια επαρχιακή πόλη της Αμερικής και είναι gay. Ο Grant είναι ο μυστηριώδης καινούριος συμμαθητής, που ασκεί στον Ben μια ακατανίκητη έλξη. Στην προσπάθειά του να τον προσεγγίσει, ο Ben θα μπλεχτεί σε ένα παιχνίδι πολύ πιο σκοτεινό απ' ότι μπορούσε ποτέ να φανταστεί. Ερωτισμός και διαστροφή ζευγαρώνουν σε ένα φιλμάκι για γερά νεύρα- και πιθανόν στομάχια.
Μακριά από τα κλισέ των teen movies, η ταινία του Carter Smith βουτά στη σκοτεινή πλευρά της λυκειακής ζωής, με μια ιστορία λίαν ευφάνταστη. Το «Bugcrush» δύσκολα μπορούμε να το κατατάξουμε σε ένα συγκεκριμένο genre, ούτε καν σε αυτό του gay cinema. Η κοινωνική χροιά της ιστορίας μπλέκεται με το σασπένς που κλιμακώνεται επιδέξια, για να κορυφωθεί σε μια σκηνή σχεδόν gore. Η terror αισθητική της τελικής σκηνής, ωστόσο, δε συγκρίνεται σε καμία περίπτωση με την ψυχολογική βία που ασκείται στον πρωταγωνιστή αλλά και τους θεατές.
Το επίτευγμα του σκηνοθέτη είναι ότι επί 37 λεπτά στριφογυρνάς ανήσυχος στο κάθισμα, χωρίς να επιβεβαιώνεσαι από τις εικόνες της οθόνης. Σε αυτό συμβάλλει και το πολύ καλό sound design, ασυνήθιστα προσεγμένο για ταινία μικρού μήκους. Κάποιοι θα πουν ότι είναι άρρωστο, άλλοι θα κλείσουν τα μάτια και θα το προσπεράσουν. Το γεγονός ωστόσο παραμένει ένα: Το ταινιάκι μπορεί να σε ταρακουνήσει κι αυτό είναι σπάνιο στους επίπεδους κινηματογραφικά καιρούς μας. Φαίδρα Βόκαλη - 24.11.06
|