|
 |
|
Είδαμε: Drama-Mex. | | Κατευθείαν από το Ακαπούλκο έρχεται αυτή η γλυκόπικρη ταινία του διαγωνιστικού. Το κάποτε πολυτελές λιμάνι- σήμερα παρηκμασμένο και χυδαίο- αποτελεί το σκηνικό για έναν μεσήλικα με τάσεις αυτοκτονίας, ένα δεκατετράχρονο κορίτσι-φυγά κι ένα ζευγάρι που χωρίζει λόγω της εμφάνισης ενός πρώην στο προσκήνιο. Με ανάκατες χρονολογικά σκηνές και ιστορίες που συγκλίνουν, το τελικό αποτέλεσμα δικαιώνει το σκηνοθέτη για τις επιλογές του. Με πολύ κόκκο στη φωτογραφία, ρετρό αισθητική και θαυμάσιες ερμηνείες από όλους ανεξαιρέτως ο Gerardo Naranjo έφτιαξε μια ταινία εξαιρετικά ευχάριστη.
Οι αρετές της ταινίας όμως σταματούν εκεί, καθώς αυτή η όμορφη κινηματογραφική σαπουνόπερα δε διακρίνεται για την πρωτοτυπία της. Με λίγα λόγια, το σενάριο είναι καλό, η φωτογραφία προσεγμένη, οι ερμηνείες στιβαρές αλλά η αίσθηση είναι ότι αυτό το έργο το έχουμε ξαναδεί- περισσότερες από μία φορές. Ευτυχώς, πλέον χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω από μπερδεμένα θραύσματα ιστοριών που συγκλίνουν για να εντυπωσιαστούμε από το αποτέλεσμα. Σε καμία περίπτωση τα παραπάνω δεν αναιρούν την αξία της ταινίας, απλά δεν είναι αρκετά για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή της. Εξάλλου, μια φρέσκια ματιά στην τέχνη αξίζει πάντα περισσότερο από την τυποποιημένη τελειότητα. Φαίδρα Βόκαλη - 21.11.06
|
|
|