|
ΤΡΙΛΟΓΙΑ: ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ 
Έπειτα από μία δεκαετία σιωπής, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος επανέρχεται με το σχέδιο μίας κινηματογραφικής Τριλογίας. Θέμα της "Τριλογίας" του, η πορεία του Ελληνισμού, όπως καταγράφεται μέσα από την προσωπική ιστορία ενός ζευγαριού που συναντιούνται το 1919, λίγο πριν την φυγή των Ελλήνων από την Οδησσό, για να χωρίσουν και να συναντηθούν ξανά στο πέρασμα των χρόνων. Για μία ακόμη φορά, ο Αγγελόπουλος καταγράφει τις σημαντικότερες ιστορικές στιγμές στα τέλη του 20ου και τις αρχές του 21ου αιώνα, μέσα από τις πολύ προσωπικές διαδρομές των χαρακτήρων του. Αφετηρία του μεγαλεπήβολου οράματός του, "Το Λιβάδι που Δακρύζει" εκτυλίσσεται στην Ελλάδα, μεταξύ του 1919, και της εισβολής του Κόκκινου Στρατού στην Οδησσό, και του 1945, την χρονιά λήξης του ελληνικού εμφυλίου.
"Σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή ιδέα να πω αυτή την ιστορία μέσω μιας γυναίκας. Οι γυναίκες- περισσότερο από τους άνδρες- είναι τραγικές φιγούρες. Η μητέρα μου, για παράδειγμα, κάποιες φορές ήταν Αντιγόνη, άλλες Εκάβη. Έπαιξε πολλούς διαφορετικούς ρόλους στη ζωή της.", σχολιάζει ο Αγγελόπουλος. Οι μυθολογικές καταβολές της "Τριλογίας" είναι στενά συνδεδεμένες, σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, με αυτή του την απόφαση να τοποθετήσει μία γυναίκα στη θέση του γνώριμου άνδρα-οδοιπόρου της προγενέστερης φιλμογραφίας του. "Στο «Λιβάδι που δακρύζει», που δεν είναι παρά η ρίζα του μύθου, θα αναγνωρίσει κανείς σημάδια από τον Οιδίποδα Τύραννο, τους Επτά επί Θήβαις και την Αντιγόνη, στην πορεία ενός έρωτα και στη μοίρα μιας γυναίκας. Είναι η πρώτη φορά μετά την "Αναπαράσταση" του 1970, που κεντρικό πρόσωπο της ταινίας μου είναι μια γυναίκα. Παιδί που γνωρίζει την εξορία και τον θάνατο, ερωτευμένη έφηβη, μητέρα, μοναχική γυναίκα. Από την αθωότητα στο τραγικό πάθος. Περισσότερο από κάθε άλλη φορά πριν, μια ελεγεία πάνω στην ανθρώπινη μοίρα. Η Ελένη του μύθου, η Ελένη όλων των μύθων διεκδικείται και διεκδικεί το απόλυτο της αγάπης".
Το πρώτο μέρος της Τριλογίας, "Το Λιβάδι που Δακρύζει", συμμετείχε στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου, ενώ απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας FIPRESCI στα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Παντελής Φραντζής - 19/01/2006
|
