Είδαμε: De Νadie.

Είδαμε: De Νadie.Το πρώτο ντοκιμαντέρ του Tin Dirdamal καταπιάνεται με ένα θέμα σημαντικό όσο και δύσκολο στο χειρισμό του. Ο αγώνας χιλιάδων ανθρώπων της Κεντρικής Αμερικής να περάσουν τα σύνορα του Μεξικό ζωντανεύει μπροστά στην κάμερα, καθώς ο φακός ακολουθεί τους αληθινούς χαρακτήρες σε ένα ανελέητο κυνήγι ζωής και θανάτου. Με κέντρο της ιστορίας την ιστορία της Maria από τις Ονδούρες, ο Dirdamal δομεί το ντοκιμαντέρ του σε ξεκάθαρες ενότητες, στις οποίες βλέπουμε την πορεία προς τα σύνορα μέσα από τα μάτια των βασανισμένων περιπλανώμενων και κυρίως μέσα από το βλέμμα της Maria.

Το θέμα της ταινίας είναι ξεκάθαρο και ιστορικά εύστοχο: άνθρωποι που δεν έχουν όνομα, που στην ουσία είναι κανένας, αποκτούν υπόσταση μέσα από την ίδια την πράξη του ντοκιμαντέρ και αφήνουν το σημάδι τους σε έναν κόσμο που τους καταδικάζει στην αιώνια λήθη. Από αυτή τη σκοπιά, ο σκηνοθέτης καταφέρνει μια μεγάλη νίκη στην πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα. Ωστόσο, στεκόμαστε με σκεπτικισμό απέναντι στην τεχνική του, την οπτική απεικόνιση των παραπάνω αλλά και την ηθική του βάση.

Με την κάμερα στον ώμο και μοντάζ «ομιλούντων κεφαλών», ο σκηνοθέτης έστησε ένα ντοκιμαντέρ βασισμένο κατά κύριο λόγο σε συνεντεύξεις και γι' αυτό το λόγο επαναλαμβανόμενο και συχνά κουραστικό. Το κάλλος της ταινίας -η φωτογραφία και οι προσεγμένες λήψεις- περνούν σε δεύτερη μοίρα. Όσο για τη μουσική, αυτή ήταν μάλλον η χειρότερη έκπληξη που μας επιφύλασσε το "Δεν είμαι κανενός": απειλητική και πριμιτίφ στις στιγμές αγωνίας, μελό και μελαγχολική στις συναισθηματικά φορτισμένες σκηνές, φορτώνει υπερβολικά ένα θέμα που μπορεί να σταθεί και να μεταδώσει το μήνυμα αφ' εαυτού. Κι αν υποθέσουμε ότι όλα αυτά μπορούμε να τα ξεπεράσουμε, μάλλον θα πρέπει να σκεφτούμε και δεύτερη φορά μια αποκάλυψη της Maria προς το τέλος του ντοκιμαντέρ, που μας βάζει σε σκέψεις για την ηθική του σκηνοθέτη. Για μένα, η ταινία αυτή - πέρα από το σημαντικό κοινωνικό προβληματισμό της- θέτει ένα καίριο ερώτημα για την τέχνη του ντοκιμαντέρ σήμερα: πόσες 'παρατυπίες' είμαστε διατεθειμένοι να συγχωρήσουμε σε ένα ντοκιμαντέρ με δυνατό θέμα;
 

Περσεφόνη Μίρου - 25.09.06

 

  To [pdf]

 

(10.10.06) Απολογισμός (2)

(02.10.06) Απολογισμός (1)

(01.10.06) Requiem

(29.09.06) Είδαμε: Shortbus

(28.09.06) Είδαμε: Air Guitar Nation

(28.09.06) Είδαμε: A Scanner Darkly.

(26.09.06) Παρασκήνιο 3.

(26.09.06) Είδαμε: Lights in the Dusk.

(26.09.06) Είδαμε: Dave Chappelle's Block Party.

(26.09.06) Είδαμε: loudQUIETloud: A Film About The Pixies.

(25.09.06) Masterclass: Ben Gazzara

(25.09.06) Είδαμε: The Last Porn Movie.

(25.09.06) Είδαμε: Blue Spring.

(25.09.06) Είδαμε: Red Road (2).

(25.09.06) Είδαμε: Half Nelson.

(25.09.06) Είδαμε: De Νadie.

(24.09.06) Είδαμε: Red Road.

(23.09.06) Είδαμε: The Treatment.

(23.09.06) Είδαμε: Paprika.

(22.09.06) Παρασκήνιο 2.

(22.09.06) Παρασκήνιο 1.

(22.09.06) Είδαμε: Chalk.

(22.09.06) Είδαμε: Brothers Of The Head.

(22.09.06) Είδαμε: Unchain.

(18.09.06) Τα Καλύτερα του 2005 στη Στέλλα.

(07.09.06) Queer Cinema Στις Νύχτες Πρεμιέρας.

(07.09.06) Το Κακό Παιδί Του Ιαπωνικού Σινεμά.

(18.08.06) O Εξάντας Στη Νιγηρία

(10.08.06) Τελική Ευθεία για τις Νύχτες Πρεμιέρας.


   Paris Je T' Aime.
 
 ::   ::   ::   ::  &  ::   ::  SITE  :: 

2000-2006 |
cinenews.gr . Cinenews.gr .