Συνέντευξη Τ�που: Kim Ki Duk.

�ία ημέ�α π�ιν πα�αλάβει την τιμητική Χ�υσή Αθηνά απ� τα χέ�ια του �ε�δω�ου Αγγελ�πουλου, ο σκηνοθέτης του αγαπητο� στο ελληνικ� κοιν� «Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring» και του β�αβευμένου στο Φεστιβάλ Βενετίας, «3-Iron», απάντησε με π�οθυμία στις ε�ωτήσεις των δημοσιογ�άφων και φ�τισε με�ικές πτυχές της ιδι�τυπης φιλμογ�αφίας του. Π�άος, λαλίστατος και ο�ισμένες στιγμές χαμένος στην μετάφ�αση (ο διε�μηνέας του αξίζει κάτι πε�ισσ�τε�ο απ� συγχα�ητή�ια), ο Kim Ki Duk εκμυστη�ε�τηκε πως το ελληνικ� και το φινλανδικ� κοιν� είναι τα πιο πιστά στην Ευ��πη και ζήτησε απ� θεατές και κ�ιτικο�ς να π�οσεγγίζουν το έ�γο του με τον δικ� τους, π�οσωπικ� τ��πο. Φ��ντισε, βέβαια, να δ�σει με�ικές κατευθυντή�ιες γ�αμμές.

�εγαλωμένος σε ένα πε�ιβάλλον με κυ�ία�χα τα βουδιστικά στοιχεία, εξοικειωμένος ωστ�σο και με τον χ�ιστιανισμ� (στην �ο�έα υπά�χουν πε�ισσ�τε�οι απ� δέκα εκατομμ��ια π�οτεστάντες), ο �ο�εάτης σκηνοθέτης έχει ασπαστεί εδ� και χ��νια το χ�ιστιανικ� δ�γμα, επιμένει �μως πως οι θ�ησκευτικές του ανησυχίες είναι σήμε�α λιγ�τε�ο έντονες απ� ποτέ. Στο «Spring, Summer, Autumn, Winter... and Spring», το π�ωτ�τυπο αυτ� κ�άμα ανατολίτικων, χ�ιστιανικ�ν και αγνωστικιστικ�ν πεποιθήσεων γίνεται αισθητ�: "Το φιλμ έχει μία δομή βουδιστική. Αναζητ� απαντήσεις σε ε�ωτήματα και ανησυχίες που π�άγματι εκφ�άζουν την οπτική του βουδισμο�. Ωστ�σο, δεν μπο�� να χα�ακτη�ίσω κανένα απ� τα έ�γα μου θ�ησκευτικ�. Αφο�ο�ν πε�ισσ�τε�ο στην α�μονία της φ�σης και του ανθ��που, σε μία κοινωνία �που αυτά τα δ�ο συνυπά�χουν".

Η ιδέα για κάθε νέα του ταινία ξεκινά συνήθως απ� κάποιο σ�ντομο διάλογο. Στη συνέχεια, το σενά�ιο δομείται και μεταβάλλεται, καθ�ς ο σκηνοθέτης ανακαλ�πτει τους χα�ακτή�ες του και το�ς επιτ�έπει να καθο�ίσουν την ιστο�ία. Η σιωπή, σημείο αναφο�άς της κινηματογ�αφικής του ταυτ�τητας, λειτου�γεί σαν μία "βαθ�τε�η μο�φή π�αγματικ�τητας", για τους ή�ωές του, εν� η βία, άλλο ένα κυ�ία�χο μοτίβο, δεν π�οτείνεται ως στάση ζωής ("δεν αγαπάω τη βία, είμαι ενάντιος, γιατί έχω υπά�ξει θ�μα της"), αλλά απεικονίζεται ως συμπυκνωμένη εκτ�νωση του ανθ��πινου πάθους και την υπε�βολικής έντασης, αναμφισβήτητο στοιχείο της σ�γχ�ονης κοινωνίας. Στο επίκεντ�ο των δ�αμάτων του, η αγάπη και η βία συνυπά�χουν, για τον Ki Duk, με την ίδια κανονικ�τητα που συναντιο�νται στην π�αγματική ζωή. "�άνω ε�ωτήσεις κι εγ� μέσα απ� τις ταινίες μου, δεν δίνω απαντήσεις. Αποφε�γω να γίνομαι σαφής".

�ε πε�ισσ�τε�α απ� ένα ταλέντα, ο Ki Duk σχολίασε συγκ�ατημένα την ε��τηση για την πα�άλληλη, εξίσου καταξιωμένη δ�αστη�ι�τητά του στο χ��ο της ζωγ�αφικής: "Δεν θεω�� τον εαυτ� μου καλλιτέχνη. �να καλοσχεδιασμένο κινητ� τηλέφωνο μπο�εί να θεω�ηθεί τέχνη". Δηλ�νοντας αδιάφο�ος για την καλλιτεχνική του υστε�οφημία, εξομολογήθηκε πως έχει αλλάξει πολλές φο�ές επάγγελμα στο πα�ελθ�ν -μισθοφ��ος του πεζικο�, υπο�ήφιος πάστο�ας- και επέλεξε να μην τ�οφοδοτήσει την συζήτηση γ��ω απ� την εικαστική του πα�ουσία. �δειξε ενδιαφέ�ον, �μως, στην ίδια την τέχνη του σινεμά, ως υπε�εθνική γλ�σσα που γεφυ��νει �λα τα πολιτισμικά χάσματα: "�χω κι εγ� απο�ίες �ταν πα�ακολουθ� ευ�ωπα�κές ταινίες. Το γεγον�ς �μως �τι β�ισκ�μαστε εδ� αυτή τη στιγμή, σημαίνει πως το σινεμά καλ�πτει τελικά �λα τα κενά".

Εμείς επιχει�ήσαμε να διαπε�άσουμε αυτ� το κλίμα ακίνδυνου στοχασμο� και καλλιτεχνικής μετ�ιοφ�οσ�νης. �υμηθήκαμε τον εισαγωγικ� του λ�γο στην π�οβολή του «Seom», τα σχ�λιά του για την βίαιη εικονογ�άφηση και την αποστασιοποίησή του απ� το μήνυμα του φιλμ. Για ποιο λ�γο ένας σκηνοθέτης που επιλέγει να αιφνιδιάσει με γ�αφικ�τατες σκηνές βίας, π�οειδοποιεί το κοιν� για αυτ� ακ�ιβ�ς το επικείμενο οπτικ� σοκ; �αι γιατί παί�νει απ�σταση απ� την ίδια του την επιλογή; "Στην Βιέννη λιποθ�μησαν δ�ο θεάτ�ιες. Το ίδιο στην Ιαπωνία, την �ο�έα, τις ΗΠΑ. Δεν δικαιολογο�μαι για τις επιλογές μου. Πιστε�ω πως ένας Kim Ki Duk είναι καλ� να υπά�χει ανά χίλια άτομα στον πλανήτη". Η συνέντευξη τ�που ολοκλη��θηκε χω�ίς εκπλήξεις. "Δεν έχω επι��οές απ� άλλους σκηνοθέτες. � καθένας έχει το στυλ του". �αι, χα�ακτη�ιστικ�τε�α: "Η αγαπημένη ταινία μου είναι αυτή που δεν έχω ακ�μα γυ�ίσει". Τελικά, με�ικές φο�ές ίσως είναι αν�φελο να αναζητο�με τον άνθ�ωπο που κ��βεται πίσω απ� τις εικ�νες. Γιατί, πολ� απλά, η επιφάνεια συχνά είναι πιο ενδιαφέ�ουσα και με πε�ισσ�τε�ες εκπλήξεις απ� την ουσία.
 

Παντελής Φ�αντζής - 24/09/2005