Διαλέξαμε τις καλύτερες ερμηνείες του Philip Seymour Hoffman (videos)

CinemaNews.gr Team  |  10-02-2014
Διαλέξαμε τις καλύτερες ερμηνείες του Philip Seymour Hoffman (videos)

Μετά το αρχικό μούδιασμα από τον θάνατο του Philip Seymour Hoffman, καθένας από τους συντάκτες του CinemaNews.gr ανέλαβε να διαλέξει την αγαπημένη του ερμηνεία από τον αδικοχαμένο ηθοποιό.

Νεκτάριος Σάκκας - «Synecdoche, New York»

Γιατί καθώς ο ήρωάς του αναζητά μέσα από τα δύσβατα μονοπάτια της δημιουργίας την εξιλέωση για όσα έχασε, μαζί με κάποια φευγαλέα διαφυγή από το αναπόφευκτο του θανάτου, ο Philip Seymour Hoffman καταφέρνει να ενσαρκώσει στο ανυπέρβλητο «Synecdoche, New York» του Charlie Kaufman σχεδόν όλα όσα επιθυμούμε και τρέμουμε από αυτήν την εφήμερη κατάσταση που λέμε ζωή.


 

Ιωάννα Αγγελίδου - «The Ides Of March»

Γιατί η σκηνή όπου ο βετεράνος Paul Zara απολύει τον ανερχόμενο ιδεαλιστή Stephen Myers είναι απλά απολαυστική! Κι όπως εύστοχα παρατηρεί: There's only one thing I value in this world and that's loyalty. Without it you're nothing


 

Μανώλης Δούνιας - «Happiness»

Γιατί εκείνη τη βραδιά το mp3 recorder δεν δούλεψε. Γιατί βίντεο από το "Death of a Salesman" στο Broadway δεν υπάρχει πουθενά στο internet. Τίποτα δεν θα μπορέσει πια να σβήσει από το μυαλό μου την ανάμνηση της συνταρακτικής του ερμηνείας ως Willy Loman. Τι καλά που το mp3 δεν δούλεψε...


 

Μαριάννα Ράντου - «Mary And Max»

Γιατί μπορεί να πήρε επαξίως (ένα από τα) Oscar που του άξιζαν για τον «Capote», μπορεί στο «Doubt», μέσα από τους αέναους διαξιφισμούς του με την ιδανική παρτενέρ (Meryl Streep) να μας έσπειρε μια αμφιβολία που ακόμα δεν έχει ξεκαθαριστεί, μπορεί στο «Synecdoche, New York», να έδωσε υπόσταση όχι μόνο με την ερμηνεία του αλλά και με όλο του το είναι σε ένα από τα πιο μεγαλεπήβολα κινηματγοραφικά πονήματα της εποχής μας, αλλά ας μην ξεχνάμε το μικρό, γλυκό και πικρό «Mary and Max», στο οποίο έδωσε ζωή και καρδιά μόνο με την εκφραστική φωνή του.


 

Γιάννης Βασιλείου - «Owning Mahowny»

Γιατί σ' αυτή την ταινία (κυκλοφόρησε απευθείας στο DVD στην χώρα μας) ο Hoffman συνθέτει το πιο αυθεντικό πορτραίτο εθισμένου στον τζόγο είδαμε ποτέ στο σινεμά. Υποτονικός, σαν ζωντανός- νεκρός οποτεδήποτε δεν βρίσκεται κοντά σε τσόχα, οπότε και ζωντανεύει. Κι εκείνο που τον τροφοδοτεί δεν είναι η προσδοκία του κέρδους -αυτοί είναι ευκαιριακοί "πελάτες", δίχως ίχνος ρομαντισμού- αλλά η κάψα του παιχνιδιού. Ενδεικτικό θείου ταλέντου να αναλαμβάνεις χαρακτήρα σχεδόν αφασικό και να κατορθώνεις να μαγνητίσεις με την παρουσία σου. Περιορίζοντας τα εκφραστικά του μέσα, αποφεύγοντας κάθε περιττή κίνηση και εστιάζοντας στις μικρές συσπάσεις του προσώπου και στο βλέμμα, που διεγείρεται στο άγγιγμα της μάρκας και την θέα της τράπουλας και τρεμοπαίζει προς όλες τις κατευθύνσεις, ο Hoffman παραδίδει μια οικονομική, υποδειγματική ερμηνεία και απογειώνει τούτο το ταπεινό πλην τίμιο φιλμάκι.


 

Μαριτίνα Παπαμήτρου - «Capote»

Γιατί είναι μια ταινία που αν δεν πρωταγωνιστούσε ο Philip Seymour Hoffman, δεν θα την θυμόταν κανείς. Και κυρίως γιατί πλέον η ατάκα του Capote (στο 1:35) παίρνει άλλες διαστάσεις: "He couldn't bear to be alone with his thoughts, it was too painful".


 

Πέτρος Καλογεράς - «25th Hour»

Γιατί είναι ένας ρόλος κλασσικός, ενσαρκωμένος όμως τόσο καλά από λίγους. Ο Philip Seymour Hoffman στην ταινία του (μεγάλου) Spike Lee, υποδύεται έναν καταπιεσμένο καθηγητάκο, που οι παρέες του δεν τον αφήνουν να σκεφτεί καθαρά την διαφορά του λάθους και του σωστού. Αλλά κακά τα ψέματα... Τι είναι λάθος και τι είναι σωστό; Πρόκειται για έναν από τους πιο αντιπροσωπευτικούς ρόλους της ψυχολογικής κατάστασης του Philip Seymour Hoffman, χαμηλών τόνων, συμπαθής, με μια breakthrough διάθεση που στο τέλος απλά επαφίεται στη δυναμική του ρόλου του, ενός ανθρώπου με φοβίες, πάθη, αλλά και εμφανή τη διάσταση της αναγκαιότητας του καθήκοντος...


 

Εύα Παραδείση - «Along Came Polly»

Γιατί ακόμα και σε μια μάλλον κακή ταινία, όταν υποδύεται ένα loser sleaze-ball χαρακτήρα δεν μπορείς να ξεκολλήσεις τα μάτια σου από πάνω του.


 

Σπύρος Θωμόπουλος - «Charlie Wilson's War»

Για τον εξαιρετικό υποκριτικό έλεγχό του σε μια τέτοια σκηνή "ξεσπάσματος" (εκεί που άλλοι θα έφταναν στα όρια της υστερίας αμέσως), για την ρεαλιστική εικόνα του πράκτορα που χτίζει (κόντρα σε αυτό που φανταζόμαστε όταν ακούμε "σταθμάρχης της CIA") και για την απορία που θα μας μείνει για το τι θα γινόταν αν ο Gust Avrakotos δεν είχε πει στη Χούντα να βάλει φυλακή τον Παπανδρέου.


 

Φαίδρα Βόκαλη - «Synecdoche, New York»

Γιατί δεν έχω αντέξει να την ξαναδώ μετά την πρώτη φορά. Με διέλυσε.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2021 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.