Tron: Ares

Ένα εξαιρετικά εξελιγμένο λογισμικό, το Ares (Jared Leto), αποστέλλεται από τον ψηφιακό κόσμο στον πραγματικό για μια επικίνδυνη αποστολή, σηματοδοτώντας την πρώτη επαφή της ανθρωπότητας με οντότητες τεχνητής νοημοσύνης. Στον πραγματικό κόσμο το Ares συναντά την Eve Kim (Greta Lee), μια ειδικό που αναζητά με τη σειρά της στον ψηφιακό κόσμο τα ίχνη του τραυματικού παρελθόντος της. Ταυτόχρονα, ο διαβολικός μεγιστάνας Julian Dillinger (Evan Peters), εντολέας του Ares, καταστρώνει τα δικά του σχέδια κυριαρχίας στον κόσμο, με τη βοήθεια της πιστής συνεργάτιδάς του Athena (Jodie Turner - Smith) και της μητέρας του Elisabeth (Gillian Anderson). Στην πορεία της αποστολής του, το Ares θα βρεθεί στο μονοπάτι του θρυλικού Kevin Flynn (Jeff Bridges).

Το «Tron» (1982) του Steven Lisberger υπήρξε αναπάντεχη εμπορική επιτυχία στην εποχή του, βοηθούμενο και από την έκρηξη του ενδιαφέροντος του μεγάλου κοινού για την επιστημονική φαντασία λόγω «Star Wars», και, μολονότι δεν είναι μια σπουδαία ταινία, στάθηκε πρωτοποριακή στον τομέα των ειδικών εφέ και της θεματολογίας της, που αφορούσε στην εικονική πραγματικότητα. Ακόμα καλύτερο προέκυψε, αναπάντεχα, το σίκουελ «Tron: Legacy» (2010) του Joseph Kosinski («Top Gun: Maverick», «F1»), το οποίο επανέφερε τον Jeff Bridges στο ρόλο του Kevin Flynn. Δεκαπέντε χρόνια μετά το τελευταίο, το «Tron: Ares» έρχεται να προστεθεί στο franchise και μαζί να θέσει ένα από τα πιο καυτά θέματα της εποχής μας, που είναι αυτό της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Τη σκηνοθεσία της νέας ταινίας υπογράφει ο Joachim Ronning (??Kon-Tiki») και, οπτικά τουλάχιστον, κάνει ικανοποιητική δουλειά. Η σκηνογραφία του φιλμ, τα εφέ του, η φωτογραφία του είναι υπέροχα, όπως και στις δύο προηγούμενες ταινίες. Η μουσική των Nine Inch Nails είναι εξαιρετική, παντρεύοντας τον αυθεντικό ήχο της πρώτης ταινίας με μοντέρνα ηχοχρώματα. Η Greta Lee, την οποία γνωρίσαμε μέσα από το καταπληκτικό «Past Lives» (2023) της Celine Song, παραδίδει μια στιβαρή ερμηνεία και αποδεικνύει ότι είναι από τα πιο υποσχόμενα ερμηνευτικά ταλέντα της γενιάς της, κι όχι απλά η αποκάλυψη της μιας ταινίας. Η Gillian Anderson και ο Jeff Bridges προσδίδουν εμπειρία στο cast, έστω και αν ο ρόλος της πρώτης είναι εντελώς ρηχός και του δεύτερου δεν εξυπηρετεί τίποτα πέραν του φτηνού fan service που θέλει να κάνει το σενάριο, πιστεύοντας ότι το «Tron» είναι ένα franchise με πολύ μεγαλύτερη απήχηση από αυτή που πραγματικά έχει.

Δυστυχώς, σε εξίσου ρηχά νερά κινείται όλη η ταινία, όσον αφορά στην εξερεύνηση της θεματολογίας της. Το ζήτημα της Τεχνητής Νοημοσύνης αντιμετωπίζεται επιφανειακά και με τεχνητή αισιοδοξία, όχι επειδή οι δημιουργοί της ταινίας πιστεύουν στον άνθρωπο, αλλά επειδή θέλουν ο "καλός" να κερδίσει στο τέλος - με αποτέλεσμα το φινάλε της ταινίας να είναι ελάχιστα πιστευτό. Ο "κακός" μας είναι σχηματικός και κλισέ, και επιπλέον ερμηνεύεται από τον ισχνό Evan Peters, ο οποίος δεν αποδεικνύεται επαρκής. Ο Jared Leto διεκπεραιώνει έναν από τους πιο ανιαρούς ρόλους της καριέρας του, ενώ η Jodie Turner - Smith περιορίζεται στο να εκτοξεύει πομπώδεις ατάκες που δεν υποστηρίζονται από τις επί της οθόνης πράξεις της.

Συνολικά, το «Tron: Ares» είναι ένα αχρείαστο κεφάλαιο σε ένα franchise που μάλλον κατά τύχη προέκυψε ως τέτοιο. Γεμάτο exposition διαλόγους που απλά μπερδεύουν κι άλλο το θεατή ο οποίος δεν προσέρχεται γεμάτος γνώσεις πάνω σε ζητήματα πληροφορικής, το φιλμ του Ronning αποτυγχάνει να συναρπάσει ως έπος επιστημονικής φαντασίας, να προβληματίσει ως ένα σχόλιο πάνω σε καυτά θέματα της επικαιρότητας, να ψυχαγωγήσει ως χολιγουντιανό μπλοκμπάστερ. Αν εξαιρέσουμε μερικά σποραδικά αξιοσημείωτα στοιχεία, είναι ακόμα μια τυποποιημένη και αδιάφορη υπερπαραγωγή του σύγχρονου κυρίως ρεύματος που δε ζήτησε κανείς και κανείς δε θα θυμάται στα προσεχή χρόνια. Χίλιες φορές να ξαναβλέπαμε τις δύο προηγούμενες ταινίες σε κάποια ειδική προβολή στη μεγάλη οθόνη.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 09-10-2025  |  Διανομή: Feelgood Entertainment