Ο σκηνοθέτης Pierre Marcel αποφασίζει να κινηματογραφήσει τη ζωή και το θάνατο ενός σύγχρονου θαλασσοπόρου, του Eric Tabarly. Πρόκειται για έναν τέως αξιωματικό του Γαλλικού ναυτικού ο οποίος θεωρείται ο πατέρας του γαλλικού yachting και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής και αγαπητός στη πατρίδα του. Έχοντας γυρίσει σχεδόν όλο τον κόσμο, υπήρξε ένας μεγάλος εξερευνητής των μυστικών της θάλασσας ,της ίδιας της ζωής. Δυστυχώς όμως, όπως σε κάθε ρομαντική ιστορία έτσι και εδώ η μοίρα αποφάσισε να του στερήσει αυτή του την αγάπη. Μετά από έντονη κακοκαιρία και μια τελευταία διαδρομή στα νερά, το πτώμα του βρέθηκε σε ακτή της Ιρλανδίας.

Στο «Tabarly» τη μουσική επένδυση επωμίσθηκε ο μοναδικός Yann Tiersen δημιουργώντας ένα παραμύθι χωρίς λόγια ,μια συνέχεια των προηγούμενων δουλειών του, αποτελούμενη κυρίως από πιάνο, βιολί και ξυλόφωνο. Για άλλη μία φορά καταφέρνει, κρατώντας κάποιες μινιμαλιστικές ισορροπίες, να χρωματίσει το film με αρμονία και θλίψη για ένα ταξίδι παρόμοιο με του Οδυσσέα ,ίσως αρκετά πιο σύγχρονο απαλλαγμένο από μυθολογικά στοιχεία αλλά ταυτόχρονα παραμένοντας μια μαύρη τρύπα συναισθημάτων ,λυρικό και ποιητικό. Ανάμεσα στις συχνά χαμηλές οκτάβες που χρησιμοποιεί ο Tiersen, κάποια ξεσπάσματα στη μελωδία φανερώνουν τη δυναμική της θάλασσας που άλλοτε ήρεμη και άλλοτε οργισμένη παραμένει πάντοτε σαγηνευτική, όμως ποτέ εξολοκλήρου αντιληπτή αφού σίγουρα σκεπάζει με τα πέπλα της πολλά μυστικά.

Ο μουσικοσυνθέτης από τη Βρετάνη κατάφερε να μας χαρίσει ένα μουσικό θέμα αντάξιο των προσδοκιών μας, που να συμβαδίζει απόλυτα με το σύνολο του film, μια ωδή σε όλους τους ρομαντικούς ταξιδιώτες, από τον αρχέγονο Οδυσσέα μέχρι τον Jack Kerouac και τη beat γενιά που εκπροσώπησε και καταλήγοντας ,στον ίδιο τον Tabarly.