Υποθέτω πως η είσοδος στον παράδεισο δεν μπορεί παρά να συνοδεύεται από την αγγελική φωνή της Katie Melua, που παρά τη στιχουργική της δεινότητα θα τραγουδάει στους αγγέλους κάτι δανεικό, κάτι από «The Cure» για παράδειγμα. Κι αν αυτό δεν καλύπτει τα πνεύματα της δεκαετίας του 1980 τότε θα παρέμβει ο ίδιος o Robert Smith να μας υποδείξει την ομοσημεία του έρωτα με τον παράδεισο. Για κάποιους θνητούς, όμως, η αναζήτηση του έρωτα σχετίζεται ανοιχτά με την κόλαση και φυσικά καλύτερος εκπρόσωπος της κολάσεως δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον Screamin' Jay Hawkins. Με την ανατριχιαστική του φωνή και το τραγούδι-κανόνα για τη Rock 'n' Roll σκηνή «I Put A Spell On You», ο διάσημος αφρο-αμερικάνος μας δίνει τη δική του εκδοχή στον έρωτα.

Υποθετικά πάντα, η σεξουαλική ζωή των ανθρώπων πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον έρωτα. Πώς μπορούμε μουσικά όμως να αποδώσουμε τη σχέση της μουσικής με το sex; H απάντηση βρίσκεται στο κομμάτι με το νούμερο 10. Ο τίτλος αυτού «Jungle Fever» και η μουσική απόδοση από τους Chakachas. Μέχρι αυτή τη γενική-υποθετική βάση, το soundtrack της ταινίας «Just Like Heaven» κυλάει ομαλά και με αντικειμενική μουσική πληρότητα. Μόνο που στη μουσική, και πολύ περισσότερο στην «ερωτική» μουσική, ευτυχώς η λέξη πέρας δεν ορίζεται.

Αποτέλεσμα της απεραντοσύνης λοιπόν είναι η προσθήκη του «Just My Imagination» σε απόδοση του Pete Yorn, που με την παρούσα διάταξη μας προετοιμάζει για πάρτι και γιορταστική ατμόσφαιρα, για χορό στο κρεβάτι χωρίς παπούτσια ή πιο απλά για «Lust For Life». Λαγνεία και πόθος για δράση όπως τη βιώσαν ο David Bowie και ο Iggy Pop. Σαρκική επιθυμία και δίψα για ζωή γεμάτη όμορφες στιγμές σε μια «περίεργη πρόσκληση» από τον κύριο Beck που μας καλεί να ασπαστούμε τους «The Cars» και να απολαύσουμε τις όμορφες στιγμές της ζωής.

Όπως κάθε μουσική συλλογή όμως, έτσι κι αυτή έχει τα σημεία που την κάνουν να ξεχωρίζει. Ακούστε λοιπόν από την αρχή το remaster του «Ghostbusters» από τους Bowling For Soup για να σας μείνει στο τέλος η λυτρωτική πιανιστική μπαλάντα «Colors» του Amos Lee.

Υπεύθυνος για τον χαρακτήρα του soundtrack αλλά και τη σύνθεση των πέντε μοτίβων που καλύπτουν τα «ηχητικά» κενά της ταινίας και αποτελούν το επίσημο score της είναι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Rolfe Kent των «Kate & Leopold», «Sideways», «Thank You For Smoking» και «40 Days And 40 Nights». Υπεύθυνοι για τον έρωτα είναι οι Reese Witherspoon και Mark Ruffalo.