Ομολογώ πως οι απαιτήσεις μου για τον Shigeru Umebayashi μετά την ακρόαση του soundtrack του 2046 (το φουτουριστικό film του Wong Kar Wai) ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Τόσο υψηλές μάλιστα, που ήταν σχεδόν βέβαιη και αναμενόμενη η αίσθηση που θα εισέπραττα από τη δουλειά του ίδιου για την ταινία του Zhang Yimou "House of flying daggers". Δυστυχώς το μόνο που προέκυψε σαν αποτέλεσμα ήταν ένα μείγμα από υποτονικές, νωχελικές και χλιαρές μουσικές επενδύσεις όλων των σκηνών της ταινίας, σκηνές που από τη φύση τους θα δικαιολογούσαν ακόμη και επικές, στομφώδεις συνθέσεις.

Είναι ξεκάθαρο πως ο Umebayashi δεν ήθελε να ρισκάρει ή να πειραματιστεί πολύ. Και είναι επίσης ξεκάθαρο πως ήθελε με κάθε τρόπο να αποφύγει την σύγκριση με το μουσικό score της προηγούμενης ταινίας του Zhang Yimou "Hero" (εξαιρετική δουλειά από τον Tan Dan). Αλλά πως θα μπορούσε να γίνει αυτό όταν το "House of flying daggers" ήρθε λίγους μήνες μόνο, μετά το "Hero". Οι συγκρίσεις λοιπόν είναι αναπόφευκτες και φοβάμαι δυστυχώς, όλες εναντίον του Umebayashi. Φυσικά, θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρουμε την παρουσία της Kathleen Battle, νικήτριας 5 βραβείων Grammy, με ρεπερτόριο που κινείται από την όπερα ως τη jazz και τα spirituals. Ιδιαίτερη στιγμή στη καριέρα της (και με κάπως ελληνικό χρώμα) ο δίσκος Classic Kathleen Battle, που βγήκε το 2001 και περιλαμβάνει αποσπάσματα από την "Mythodea" του Βαγγέλη Παπαθανασίου. Εδώ την ακούμε στη "vocal" εκδοχή του "Lovers" (υπάρχει και σε instrumental version).