Αναρωτιέμαι πολλές φορές τι θα είχε συμβεί αν ο Angelo Badalamenti δεν είχε βρεθεί κάποτε στο δρόμο του David Lynch. Το πιθανότερο σενάριο κατά τη γνώμη μου είναι αφενός να χάσουν οι ταινίες του Lynch την καλλιτεχνική αξία που όλοι αναγνωρίζουν σε αυτές, αφετέρου να χάσει το κινηματογραφικό στερέωμα έναν από τους σπουδαιότερους composers της τελευταίας εικοσαετίας. Τα Blue Velvet, Wild At Heart, Lost Highway, Mulholland Drive είναι αποτελέσματα της δημιουργικής σύμπραξης Lynch και Badalamenti και σίγουρα βρίσκονται σε πολλές λίστες αγαπημένων soundtracks αλλά και ταινιών.

Ο Badalamenti βέβαια, φρόντισε να γίνει εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα μας και μέσα από άλλες συνεργασίες και δουλειές. Μαζί με τον Tim Booth, ex-frontman των James και εξαιρετικά δημοφιλή επίσης στη χώρα μας, μας έδωσε το 1996 ένα δίσκο που κυκλοφόρησε ως "Booth and the Bad Angel". Δίσκος ατμοσφαιρικός και κινηματογραφικός με το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό να γνωρίζει επιτυχία σε μία και μόνο χώρα, όπως μας αποκάλυψε απολαυστικά ο ίδιος ο Booth στην τελευταία solo συναυλία του: Στην Ελλάδα.

Στο score του "A very long engagement" ένα ίσως είναι το μοναδικό σχόλιο που θα μπορούσε να γίνει. Tracks καλά συνδεδεμένα μεταξύ τους που εκφράζουν κατάλληλα το πολεμικό κλίμα αλλά και το αίσθημα αγωνίας και ερωτικού πάθους που χαρακτηρίζουν την ταινία και τους πρωταγωνιστές της. Αν το score δεν ήταν του Badalamenti, τελειότητα θα ήταν η μόνη λέξη που θα χρησιμοποιούσα για να το περιγράψω. Επειδή όμως οι απαιτήσεις για το εν λόγω κύριο είναι τεράστιες, λέω να το αλλάξω σε ικανοποίηση"