Από ότι φαίνεται ο Marco Beltrami έχει αποφασίσει για τα καλά να ξεφύγει από τη μετριότητα και να κερδίσει επάξια μια θέση στους επονομαζόμενους "A-list συνθέτες". Είναι το τρίτο score του στη σειρά, που χαρακτηρίζεται τουλάχιστον αξιοπρεπές, μετά το Hellboy και το I, Robot. «Χατ τρικ» για τον 38χρονο Ιταλοαμερικάνο λοιπόν. Το score αυτό χαρακτηρίζεται από την απουσία θεμάτων και μελωδιών, ενώ δύσκολα μια μουσική ιδέα επαναλαμβάνεται σε παραπάνω από ένα κομμάτι. Η γενική προσέγγιση αποκαλύπτεται από τα πρώτα δύο κομμάτια, άνευρη και ατονική μουσική με έμφαση στα πνευστά και τα κρουστά. Στο CD αυτό συναντάμε ακόμα όμορφα μελωδικά κομμάτια (Frank's Plea, Men Hugging), ατμοσφαιρικά κομμάτια (Desert Funeral, They Can Deal), στιγμές έντασης (Model Citizen) και πολλά έθνικ στοιχεία όπως σποραδική χρήση ασυνήθιστων μουσικών όργανων και τα γυναικεία φωνητικά του Heat Stroke ή του Heat Dream.

Η δράση είναι ελάχιστη, αλλά ευπρόσδεκτη όπου αυτή εμφανίζεται. Το Electrical Storm και το Wing Crash (δυστυχώς, καθένα λίγο παραπάνω από ένα λεπτό) και το Nomad Surprise αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα του γρήγορου tempo που μας έχει συνηθίσει ο Beltrami από τις προηγούμενες δουλειές του. Αυτό που μπορεί να ξενίσει κάποιους είναι ότι το CD αυτό μοιάζει να μην έχει αρχή, μέση και τέλος, καθώς και η εμφανής ομοιότητα στο στυλ με άλλα score του Beltrami. Βέβαια, μπορεί απλά ο συνθέτης να προσπαθεί να εδραιώσει την μουσική του ταυτότητα, όπως έχουν κάνει τόσοι προκάτοχοί του. Πάντως, κατάφερε να μας κάνει να θέλουμε να ακούσουμε τις επερχόμενες δουλειές του, οι οποίες περιλαμβάνουν τη συνέχεια του XXX και το δράμα The Three Burials of Melquiades Estrada, την πρώτη σκηνοθετική απόπειρα του Tommy Lee Jones στη μεγάλη οθόνη.