Αν αναλογιστεί κανείς σε πόσες ταινίες-μεταφορές από ήρωες κόμικ έχει γράψει τη μουσική ο Danny Elfman, μπορεί και να χάσει το λογαριασμό. Batman, Dick Tracy, Darkman, Men in Black, Hulk και φυσικά η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων, το Spider-Man. Για τη μουσική του πρώτου μέρους ο Elfman ήταν ευρηματικός, με ποικιλία από πολύ καλά themes και ωραίο action. Και ενώ συνήθως ο Elfman αλλάζει τα sequel scores του στυλιστικά (Men In Black II, Batman Returns) διατηρώντας έως και αυξάνοντας την ποιότητα του αυθεντικού, κάτι δεν πήγε καλά στο Spider-Man 2. Δεν είναι τόσο η κλισέ προσέγγιση από τον Elfman, δηλαδή ο καλός έχει ένα θέμα, ο κακός έχει ένα άλλο θέμα, μέρη των οποίων παίζουν στα action sequences και κάπου υπάρχει και ένα love theme" Είναι ότι τα θέματα αυτά είναι κατώτερα ποιοτικά από τα αντίστοιχα του πρώτου (συγκρίνετε το θέμα του Green Goblin με αυτό του Doc Ock και θα καταλάβετε). Είναι επίσης ότι το action εδώ μοιάζει περισσότερο με φασαρία ενώ οι λιγοστές ήσυχες στιγμές (Aunt May Packs) είναι αδιάφορες. Επίσης είναι άγνωστο αν ήταν απόφαση του συνθέτη ή του σκηνοθέτη, αλλά τα κομμάτια που ανοίγουν και κλείνουν την ταινία είναι ολόιδια με αυτά του 1. Τουλάχιστον μια μικρή παραλλαγή θα ήταν ευπρόσδεκτη. Σημειώνουμε πως αλλαγές της τελευταίας στιγμής στο μοντάζ της ταινίας απαιτούσαν την σύνθεση νέας μουσικής, όμως λόγω δέσμευσης σε άλλες ταινίες ο Elfman δεν ήταν διαθέσιμος. Οι παραγωγοί τότε στράφηκαν στον John Debney (Τα Πάθη του Χριστού) και τον Christopher Young (η μουσική που έγραψε για τη σκηνή της επίδειξης του Doc Ock φέρνει πολύ στο νου το δικό του Hellraiser) που συνεισέφεραν με 1-2 κομμάτια ο καθένας, τα οποία όμως δεν υπάρχουν στο CD αυτό.