A Girl Walks Home Alone At Night

Ένα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο Του Τη Νύχτα

Παραγωγή: 2014  |  Διάρκεια 99'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Ana Lily Amirpour

Πρωταγωνιστούν: Sheila Vand, Arash Marandi, Marshall Manesh, Mozhan Marno, Dominic Rains

Κριτική: Γιάννης Βασιλείου

Καλώς ήρθατε στην "Κακιά Πόλη", μια Ιρανική πόλη-φάντασμα που φιλοξενεί πόρνες, τοξικομανείς, μαστροπούς, περίεργα πλάσματα της νύχτας και άλλες πρόστυχες ψυχές. Πρόκειται για ένα προπύργιο διαστροφής και απελπισίας. Στα βάθη της Μέκκας της αμαρτίας κατοικεί και ένα μοναχικό βαμπίρ διαφορετικό από τα άλλα. Ένα νεκροζώντανο κορίτσι που παραμονεύει στις σκιές και παρακολουθεί τις ζωές των πιο ανήθικων ψυχών που περιφέρονται στην πόλη. Όταν το κορίτσι θα γνωρίσει τον έρωτα, μια ασυνήθιστη ιστορία αγάπης ανθίζει στην "Κακιά Πόλη"...

Θα διαβάσεις σε πολλά κείμενα για τις ομοιότητες που έχει το ντεμπούτο της Ana Lily Amirpour με το σινεμά του Jarmusch. Ομολογουμένως μοιράζεται με τον Jarmusch το αυτί για κρυμμένους ηχητικούς θησαυρούς - η αγορά του soundtrack είναι επιβεβλημένη-, μοιράζεται την αγάπη προς το περιθώριο κι επίσης η πόλη-φαντασμα, που εκτυλίσσεται η ιστορία, θα μπορούσε να έχει ξεπηδήσει από κάποιο φιλμ του αμερικανού δημιουργού. Ως εκεί όμως φτάνουν οι ομοιότητες.

Γιατί το σινεμά της Ana Lily Amirpour δεν μοιράζεται ανάλογες ευαισθησίες με το σινεμά του Jarmusch. Οι ήρωες του Jarmusch είναι ζωντανοί χαρακτήρες, πολίτες (αυτού) του κόσμου, ενδιαφέρονται για τα κατορθώματα του ανθρώπινου πνεύματος, βρίσκουν την πεμπτουσία της ύπαρξης στο καθημερινό. Και τους αρέσει να μιλούν. Οι ήρωες του «A Girl Walks Home Alone at Night» δεν έχουν τέτοια χαρακτηριστικά. Για την ακρίβεια έχουν ελάχιστα χαρακτηριστικά. Είναι "σχήματα". Ο macho μπράβος, ο ναρκομανής πατέρας, η θλιμμένη πόρνη και ούτω καθεξής. Και δεν μιλούν πολύ.

Κατά τα άλλα πρόκειται για ένα δυτικότροπο αισθητικά, μα τοποθετημένο στην Ανατολή φιλμικό παράδοξο με στοιχεία αρεστά στους θιασώτες της χιπστερικής κουλτούρας και έναν αέρα φεμινιστικού ρεβανσισμού, που θα μπορούσε να γίνει έως και ενοχλητικός, αν η ιστορία δεν ήταν τοποθετημένη σε μια κοινωνία αφόρητα εχθρική προς το γυναικείο φύλο. Κι αν η σκηνοθέτιδα δεν ήταν μέλος αυτής της κοινωνίας. Το φιλμ της λοιπόν αντανακλά έναν, υπό τις δεδομένες συνθήκες και μόνο, ευσεβή πόθο και το φινάλε του εγκυμονεί την ελπίδα για μια αλλαγή πλεύσης. Είναι όμως τόσο σημειακό δραματουργικά και νοηματικά, που οποιαδήποτε απόπειρα να του δοθούν διαστάσεις, που υπερβαίνουν αυτό που (στοχεύει να) είναι, στα μάτια μου φαντάζει κάπως παράτολμη, αν όχι υπερβολική. Τι ακριβώς είναι αυτό; Ένα στιλιστικά γοητευτικό, σινεφιλικό πρωτόλειο. Αυτό.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 12-02-2015  |  Διανομή: Odeon

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2020 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.