W.E.

W.E.

Βιογραφία  |  Παραγωγή: 2011  |  Διάρκεια 119'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Madonna

Πρωταγωνιστούν: Abbie Cornish, Andrea Riseborough, James D'Arcy, Oscar Isaac, Richard Coyle

Κριτική: Μανώλης Δούνιας

Η Madonna μας διηγείται την ιστορία της παρ' ολίγον βασίλισσας της Αγγλίας, κυρίας Wallis Simpson (Andrea Riseborough) για χάρη της οποίας ο διάδοχος του θρόνου Εδουάρδος (James D'Arcy) παραιτήθηκε από το κληρονομικό του δικαίωμα προκειμένου να την παντρευτεί. Τη συνέχεια μπορείτε να την παρακολουθήσετε και στο περσινό «The King's Speech». Η Madonna βέβαια δεν αρκέστηκε στο να πει μόνο αυτή την ιστορία, αλλά θέλησε παράλληλα να διηγηθεί και την ιστορία μιας σύγχρονης νεαρής Νεοϋορκέζας που επίσης ονομάζεται Wallis (Abbie Cornish) η οποία έχει εμμονή με την Simpson. Παγιδευμένη σε ένα γάμο στον οποίο ασφυκτιά, περνάει τη μέρα της στον οίκο Sotherby's όπου δημοπρατούνται τα προσωπικά αντικείμενα της Wallis και του Edward εξ ου και ο τίτλος «W.E.». Εκεί γνωρίζει τον φύλακα ασφαλείας (Oscar Isaac) για τον οποίο σκέφτεται να εγκαταλείψει τον βίαιο σύζυγο της.

Η καινούρια ταινία της βασίλισσας της pop ήταν αναμφισβήτητα το κοσμικό highlight του Φεστιβάλ της Βενετίας. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς καθώς τόσο η ίδια όσο και ολόκληρο το cast και το επιτελείο της εταιρίας παραγωγής Weinstein Company ήταν παρόντες για να αντιμετωπίσουν τους κινηματογραφικούς κριτικούς που ακόνιζαν με ανυπομονησία τις πένες τους. Αποτέλεσμα της αναμέτρησης: 0-0. Γιατί παρόλο που το «W.E.» έχει πάρα πολλές αδυναμίες, δεν ήταν το ναυάγιο που πολλοί προεξοφλούσαν, καθώς δεν είναι μια ταινία χειρότερη από αυτές που βλέπουμε ευχάριστα στην τηλεόραση το μεσημέρι της Κυριακής την ώρα που ταυτόχρονα σερφάρουμε στο διαδίκτυο.

Τώρα πως όλα αυτά συνδυάζονται μόνο η Μαντόνα ξέρει. Το σενάριο το οποίο συνυπογράφει η ίδια, είναι γεμάτο κλισέ και ευκολίες. Η δομή του θυμίζει έντονα το «Julie & Julia» με την Meryl Streep, αλλά στο «W.E.» η σύνδεση μεταξύ των δύο ηρωίδων είναι τελείως σχηματική και δεν δικαιολογείται σεναριακά. Πώς θα μπορούσε μια γυναίκα σαν την Wallis Simpson να εμπνεύσει μια σύγχρονη γυναίκα για να πάρει την απόφαση να τερματίσει τον γάμο της και να πάρει στα χέρια της την ίδια της τη ζωή. Και να μπορούσε να γίνει αυτό, σίγουρα η Μαντόνα δεν η κατάλληλη "σκηνοθέτης" να το δείξει. Μπορεί πολλά από τα πλάνα της ταινίας να έχουν ενδιαφέρον, στυλ και γούστο, αλλά οι σκηνοθετικές της επιλογές δεν έχουν καμία συνοχή ή συνέπεια. Γιατί η αλήθεια είναι ότι εικαστικά η ταινία έχει κάποιο ενδιαφέρον. Φωτογραφία, σκηνικά και κοστούμια, προδίδουν το υψηλό γούστο των επιμέρους δημιουργών (γιατί όχι και της ίδιας της Μαντόνα) αλλά λείπει το έμπειρο χέρι ενός σκηνοθέτη που θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει προς όφελος της ιστορίας και όχι μόνο για να δημιουργήσει στυλ. Στα ατού της ταινίας η εξαιρετική μουσική των Yann Tiersen («Amelie») και Abel Korzeniowski («A Single Man») και το νεανικό cast που προσπαθεί να βγάλει ασπροπρόσωπη την μεγάλη σταρ.

Οι Abbie Cornish, Oscar Isaac και James D'Arcy κάνουν αξιόλογες προσπάθειες, όπως και η Andrea Riseborough που έχει τον αβανταδόρικο ρόλο της Wallis Simpson. Το πρόβλημα όμως είναι ότι το κοινό αδυνατεί να ταυτιστεί με τον χαρακτήρα της, τα κίνητρα της δεν γίνεται ποτέ κατανοητά ούτε και το τι θυσίασε η ίδια για την γάμο της με τον Εδουάρδο. Και το κυριότερο, δεν μας δίνει να καταλάβουμε τι ήταν αυτό που έφερε την Wallis Simpson και τον διάδοχο Εδουάρδο κοντά και έκανε τη σχέση τους τόσο δυνατή ώστε να αψηφήσουν τα ήθη της εποχής και να προκαλέσουν το μένος μιας ολόκληρης χώρας.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 15-03-2012  |  Διανομή: Village Films

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.