The Last Airbender

Στο «The Last Airbender» ο κόσμος είναι χωρισμένος σε 4 βασίλεια, της Φωτιάς, του Νερού, του Αέρα και της Γης. Όταν το βασίλειο της Φωτιάς κηρύξει επίθεση στα άλλα τρία, η σωτηρία του κόσμου κρέμεται στα χέρια του Aang, ενός δεκάχρονου Avatar που μπορεί να τιθασεύσει και τα τέσσερα στοιχεία και να επαναφέρει την ισορροπία στον κόσμο. Γι' αυτό συμμαχεί με την Katara , και τον αδελφό της, τον Sokka προκειμένου να αποκαταστήσουν την ισορροπία στον κατεστραμμένο από τον πόλεμο κόσμο. Μένει να αποδειχθεί εάν ο Aang είναι ικανός να επιβληθεί στις ικανότητές του...

Στην πρώτη του υπερπαραγωγή ο M.N. Shyamalan καλείται να μεταφέρει στον κινηματογράφο την μοναδική animated σειρά της Nickelodeon που μπορεί να παρακολουθήσει άνθρωπος άνω των 5 ετών για πάνω από 5 λεπτά, χωρίς να υποστεί βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η εν λόγω σειρά είναι χωρισμένη σε τρείς σεζόν, με το φιλμ του Shyamalan να καλύπτει τα γεγονότα της πρώτης. Το πρώτο σφάλμα είναι ότι ο σκηνοθέτης πασχίζει να χωρέσει μια ολόκληρη σεζόν σε μιάμιση ώρα, δίχως να αφήσει κανένα φαν παραπονεμένο. Το αποτέλεσμα μοιάζει με ένα live- action ποτ πουρί των καλύτερων στιγμών της σεζόν, με τη συνοχή μοιραία να πηγαίνει περίπατο.

Η υπομονετική ανάπτυξη της ιστορίας ήταν μία από τις αρετές των πρώτων ταινιών του Shyamalan. Από το «The Village» και μετά όμως, στην προσπάθεια ίσως του τελευταίου να κερδίσει τους επικριτές, που χαρακτήριζαν το μέχρι τότε έργο του βραδυφλεγές και ανεπεισοδιακό, η πλοκή τρέχει με ασταμάτητους ρυθμούς, οι ανάσες μειώνονται, ενώ σχεδόν σε κάθε σκηνή λαμβάνει χώρα τουλάχιστον ένα δραματικό απρόοπτο. Στο «The Last Airbender» το κακό παραγίνεται. Προτού προλάβουμε να αφομοιώσουμε τι συνέβη στην σκηνή Α και σε ποιο χώρο βρισκόμαστε, έχουμε περάσει στη σκηνή Β, που εξελίσσεται σε ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό και συμβαίνει κάτι ολότελα διαφορετικό και πριν προλάβουμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, έχουμε περάσει ήδη στην σκηνή... Ε με την πλοκή να έχει διανύσει χιλιόμετρα σε ελάχιστο χρόνο. Στο τελευταίο εικοσάλεπτο, που ο Ινδοαμερικανός αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα να 'κατσικωθεί ' το πράμα σε ένα μέρος, το φιλμ βελτιώνεται μερικώς, αλλά δυστυχώς η κατάσταση είναι πλέον αναπότρεπτη. Πέφτει η αυλαία κι αισθανόμαστε πως ακόμα βρισκόμαστε στην εισαγωγή, ότι είμαστε στο στάδιο που γίνονται οι απαραίτητες συστάσεις με τους χαρακτήρες και το σύμπαν που κινούνται.

Τα προβλήματα για το «The Last Airbender» δεν σταματούν εδώ. Δε διαφωνεί κανείς ότι το κύριο target group είναι το παιδικό κοινό. Ωστόσο κατά τη συγγραφή του σεναρίου ο Shyamalan μάλλον μπέρδεψε το παιδικό κοινό, με το κοινό ανθρώπων με αντίληψη που κάνει τον Forrest Gump να φαντάζει γκουρού της κβαντομηχανικής. Οι ήρωες του ανοίγουν το στόμα τους μόνο για να μας εξηγήσουν τι συμβαίνει στην εκάστοτε σκηνή και πώς αυτό τους κάνει να νιώθουν. Υπήρχαν στιγμές που αισθανθήκαμε σα να παρακολουθούμε εκπομπή εκπαιδευτικής τηλεόρασης. Βου και α - βα, γου και α - γα, δου και α - δα. Εντάξει παιδάκια; Πάμε τώρα να πούμε ένα τραγουδάκι, ή στην συγκεκριμένη περίπτωση να... κάμψουμε τα στοιχεία της φύσης.

Στο καρτούν της Nickelodeon όταν ένας bender χρησιμοποιεί τις δυνάμεις του για να κάνει μια επίθεση, οι κινήσεις των χεριών του βρίσκονται σε αρμονία με τις κινήσεις του στοιχείου, που χρησιμοποιεί για να επιτεθεί. Στην ταινία του Shyamalan οι benders πρώτα κάνουν μια κίνηση που παραπέμπει σε πολεμική τέχνη και, αφού την ολοκληρώσουν και μόνο τότε, το στοιχείο ,που 'κάμπτουν', εξαπολύεται εναντίον του αντιπάλου τους. Ως λογική συνέπεια αυτής της σημαντικής χρονικής διαφοράς μεταξύ της εκκίνησης της διαδικασίας της επίθεσης και της ολοκλήρωσής της, ο ρυθμός απουσιάζει πλήρως από τις σκηνές μάχης. Στην απουσία ρυθμού συμβάλλει και η επιλογή του Shyamalan να κινηματογραφήσει τις σκηνές αυτές με μονοπλάνο. Η απουσία κοψιμάτων σε συνδυασμό με την διαρκή περιστροφική κίνηση της κάμερας καθιστούν αδύνατη την εμπλοκή του θεατή στις εν λόγω σκηνές.

Μέσα στον γενικό χαμό ο Shyamalan δείχνει να έχει παραμελήσει ολότελα τους ηθοποιούς του. Εκεί που στο παρελθόν είχε αποσπάσει δυνατές και πειστικότατες ερμηνείες από νεαρούς ανερχόμενους πρωταγωνιστές, εδώ αποτυγχάνει να κάνει το αντίστοιχο, με την πρωταγωνιστική τριάδα να συναγωνίζονται ο ένας τον άλλο στο ποιος θα εκφέρει με μεγαλύτερη αμηχανία και πιο ξύλινο τρόπο τα λόγια του.

Τα σκηνικά πάντως είναι εντυπωσιακά, η μουσική του James Newton Howard απόλυτα ταιριαστή για το είδος, ενώ εξαιρετική δουλειά έχει κάνει ο διευθυντής φωτογραφίας Andrew Lesnie, που στο «Lord of the Rings» απέδωσε την Μέση Γη, όπως ακριβώς την είχαμε φανταστεί ξεφυλλίζοντας τις σελίδες των βιβλίων του Tolkien. Γενικά σε επίπεδο παραγωγής το «The Last Airbender» παίρνει δέκα με τόνο. Την ευθύνη του οικτρού τελικού αποτελέσματος φέρει εξ' ολοκλήρου ο μαέστρος, που με αυτό το φιλμ αγγίζει το καλλιτεχνικό του ναδίρ. Από εδώ έχει μόνο πιο πάνω. Και θα πάει πιο πάνω, γιατί είναι καλός. Απλώς χρειάζεται να κάνει μια παύση για να μπει σε διαδικασία περισυλλογής, να εντοπίσει πού κάνει λάθος και να το διορθώσει. Και να πάρει απόφαση ότι δε γίνεται να αρέσει σε όλους...

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 28-10-2010  |  Διανομή: UIP  |  Επίσημο Site