Πρώτος πόλεμος στο Λίβανο, Ιούνιος, 1982. Ένα ισραηλινό τανκ συνοδευόμενο από μία διμοιρία αλεξιπτωτιστών αναλαμβάνουν να ερευνήσουν μία εχθρική πόλη η οποία βομβαρδίστηκε από την ισραηλινή πολεμική αεροπορία. Η αποστολή όμως ξεφεύγει από κάθε έλεγχο και καταλήγει σε παγίδα θανάτου. Η νύχτα πέφτει, καθώς τραυματισμένοι στρατιώτες παραμένουν παγιδευμένοι στα ερείπια του κέντρου της πόλης, αδυνατώντας να επικοινωνήσουν με την κεντρική διοίκηση ενώ περικυκλώνονται από Σύριους κομάντος. Κεντρικοί ήρωες της ιστορίας είναι οι τέσσερις στρατιώτες που βρίσκονται κλεισμένοι στο τανκ, βιώνοντας το δικό τους εφιάλτη και βλέποντας τον έξω κόσμο μονάχα μέσα από τη διόπτρα του οχήματος. Εκεί μέσα καλούνται να αναμετρηθούν με τα όριά τους και να αντιπαραβάλλουν το ένστικτο της επιβίωσης, και το φόβο με τη σκληρά δοκιμαζόμενη ανθρωπιά τους.

Χρόνος: η πρώτη μέρα της εισβολής των Ισραηλινών στον Λίβανο. Χώρος: ένα τανκ! Καθ' όλη τη διάρκεια του φιλμ παρακολουθούμε 4 στρατιώτες μέσα σε ένα τανκ! Μοναδική τους επαφή με τον έξω κόσμο το περισκόπιο. Έξω η κόλαση. Ερείπια, πτώματα, καψαλισμένες σάρκες, σπαρακτικές κραυγές... Αποκάλυψη τώρα! Μέσα ιδρώτας, βουβαμάρα, τα χέρια να τρεμοπαίζουν πάνω στη σκανδάλη. Τα εξωτερικά δρώμενα επηρεάζουν τη συμπεριφορά των έγκλειστων χαρακτήρων και ο πόλεμος γρήγορα μεταφέρεται και στο εσωτερικό του τανκ. Η αβεβαιότητα για την φύση της αποστολής τους, το σοκ της φρικωδίας που λαμβάνει χώρα έξω από το άρμα και στη συνέχεια, όταν τα πράγματα πάρουν άσχημη τροπή, η αγωνία της επιβίωσης, δημιουργούν συγκρούσεις ανάμεσα στους χαρακτήρες που ανεβάζουν τον υδράργυρο ακόμα περισσότερο. Κι ο θεατής στο κάθισμα καθηλωμένος να αγκομαχά, να βαριανασαίνει, να ψάχνει μια χαραμάδα οξυγόνου και να μην την βρίσκει πουθενά!

Ο Ισραηλινός σκηνοθέτης Samuel Maoz ξορκίζει τους εφιάλτες του, αφηγούμενος την προσωπική του εμπειρία από τον πόλεμο του Λίβανου και γυρίζει έναν κλειστοφοβικό εφιάλτη, ένα βασανιστικά έντονο φιλμ που παίρνει πολιτική θέση μέσα από την φαινομενικά αποστασιοποιημένη πολιτική του ματιά. Δεν υπάρχει ίχνος ηρωισμού στους χαρακτήρες του, ρανίδα ανδρείας. Κυριαρχεί ο φόβος, η απόγνωση ανθρώπων που σπέρνουν το θάνατο και οδεύουν κατά τα φαινόμενα σε βέβαιο θάνατο. Το μήνυμα αντιπολεμικό και αφομοιωμένο πλήρως από την ιστορία, όχι στουμπηγμένο με το στανιό. Και το τελικό αποτέλεσμα απλώς αριστουργηματικό! Ένα φιλμ - δυναμίτης!