Στη μεταπολεμική Γερμανία, ο 15χρονος Michael Berg (David Kross) θα γνωρίσει τα μυστικά του έρωτα από την κατά είκοσι χρόνια μεγαλύτερή του Hanna Schmitz (Kate Winslet). Η σχέση τους, που θα χαρακτηριστεί από τη συνήθεια του πιτσιρικά να της διαβάζει βιβλία κλασσικής και σύγχρονης λογοτεχνίας (εξ ου και «Reader»), θα τελειώσει το ίδιο αιφνίδια όπως άρχισε. Μερικά χρόνια αργότερα ο ασκούμενος δικηγόρος, πλέον, Michael (Ralph Fiennes) θα έρθει στην αίθουσα του δικαστηρίου αντιμέτωπος με μία τρομερή αποκάλυψη για το παρελθόν της πρώην αγαπημένης του, που κρατά από την εποχή που εκείνη υπηρετούσε στα Ες-Ες.

Ο Βρετανός που απέσπασε δύο υποψηφιότητες για Oscar σκηνοθεσίας με τα «Billy Elliot» και «The Hours», αφήνει τις προσφιλείς βρετανικές ιστορίες για να καταπιαστεί με την ψυχοσύνθεση ενός καυτού έρωτα που φλερτάρει με την αποπλάνηση, με φόντο το σκοτεινό παρελθόν και τις ευθύνες ενός ολόκληρου λαού για τον πιο αιματηρό πόλεμο της Ιστορίας.

Στη μεταφορά του bestseller του Bernhard Schlink, ο Stephen Daldry αναζητά μία κατά κάποιο τρόπο ενδοσκόπηση στο πεδίο των ενοχών θέτοντας σε αλληλεπίδραση εκείνες που αφορούν το 'εγώ' με αυτές που αγγίζουν το 'εμείς'. Η ερεθιστική - από κάθε άποψη - παράθεση της σχέσης των δύο ασύμβατων εραστών διαθέτει ατόφια ένταση, με μία Kate Winslet να αποδεικνύεται για ακόμα μία φορά και παρά τα χρόνια της, σταθερό πρότυπο θηλυκότητας. Στο πρώτο μέρος, όλα εκτός του ζεύγους παραμένουν περιφερειακά, υπερτονίζοντας το σύμπαν στο οποίο χωρίς δεύτερη σκέψη βούτηξαν.

Η συνέχεια της ταινίας αποτελεί ουσιαστικά ένα ξεχωριστό φιλμ, όπου o ώριμος πλέον Michael έρχεται μέσα από την αποκαθηλωτική γνώση για την Hanna αντιμέτωπος με αμείλικτα συναισθήματα, ενοχές και ματαίωση. Αυτό που αναζητούν πλέον και οι δύο είναι μία διαφορετικού τύπου 'Εξιλέωση', όχι μακριά από τα πρότυπα ενός «Atonement». Ο άσβεστος πόθος από τη μία κι η αντιθετική επιταγή της λογικής από την άλλη ορίζει το γεωγραφικό τόπο μίας δουλειάς που θα μπορούσε υποθετικά να ξεφύγει από το χαρακτηρισμό 'καλή' και να φλερτάρει με ανώτερες τιμές.

Υπάρχει, δυστυχώς, μία εμφανής απόσταση που χωρίζει τον Daldry από τη γερμανική ψυχοσύνθεση που παλεύει να σκιαγραφήσει ατελώς, παρότι φιλότιμα. Σε μονοπάτια που δυσκολεύονται ακόμα και οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του σύγχρονου γερμανικού κινηματογράφου να περπατήσουν, δεν αποτελεί έκπληξη που ο καλός βρετανός σκηνοθέτης περιορίζεται στα πρόδηλα. Παρόλο που το «Reader» διαθέτει τρεις ερμηνείες που εφάμιλλες των απαιτήσεων, η συνολική αίσθηση που αφήνει είναι πως πρόκειται περισσότερο για μία ταινία απαγορευμένης και ματαιωμένης αγάπης που υπηρετεί μία σειρά από λογοτεχνικές και κινηματογραφικές συμβάσεις παρά μία σπουδή πάνω στην κατακλυσμιαία σύγκρουση μεταξύ επιθυμίας και λογικής καθώς τις ενοχές που αυτή επιφέρει.