The Air I Breathe

Ακραίες Καταστάσεις

Παραγωγή: 2007  |  Διάρκεια 92'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Jieho Lee

Πρωταγωνιστούν: Sarah Michelle Gellar, Kevin Bacon, Brendan Fraser, Forest Whitaker, Andy Garcia

Κριτική: Νεκτάριος Σάκκας

Βάσει μίας κινέζικης παροιμίας η ζωή χωρίζεται σε τέσσερις βασικές καταστάσεις του θυμικού: αγάπη, ευτυχία, ηδονή και θλίψη. Στο «The Air I Breathe» ισάριθμοι χαρακτήρες φέρουν εμβληματικά καθεμιά από αυτές. Ο Forest Whitaker πρεσβεύει την ευτυχία, ο Brendan Fraser την ηδονή, η Sarah Michelle Gellar τη θλίψη και ο Kevin Bacon τον έρωτα. Ο πρώτος είναι ένας τραπεζίτης που αποφασίζει να τζογάρει χρήματα που δεν του ανήκουν, ο δεύτερος ένα πρωτοπαλίκαρο του μαφιόζου Fingers (Andy Garcia) που διαθέτει το χάρισμα να προβλέπει το μέλλον των ανθρώπων, η τρίτη μία pop τραγουδίστρια τα εμπορικά δικαιώματα της οποίας πέφτουν στα χέρια του Fingers κι ο τελευταίος ένας γιατρός που θα κάνει τα πάντα για να σώσει τη γυναίκα της ζωής του (Julie Delpy).

Θυμίζει αρκετά το «Crash», τουλάχιστον ως προς τη φιλοσοφία της διαχείρισης των διαπλεκομένων ιστοριών, οι οποίες βέβαια - εν αντιθέσει με ό,τι συνέβαινε στη νικήτρια ταινία των Oscar του 2005 - διατηρούν μία σχετική αυτονομία περιεχομένου και νοήματος. Η βράβευση του «Crash» όμως ήλθε περισσότερο λόγω της αμεσότητας που ανέπτυξε με το αμερικανικό κοινό, το οποίο διέκρινε σ' αυτό την αποτύπωση μίας κοινωνικής πραγματικότητας. Οι σπονδυλωτές ιστορίες αποτελούν δίκοπο μαχαίρι για κάθε σεναριογράφο και σκηνοθέτη αφού είναι αμφίβολο κατά πόσο θα κατορθώσουν να συγκεράσουν τη νοηματική αυτοτέλεια κάθε ιστορίας με την απαραίτητη υφολογική αρμονία του συνολικού αποτελέσματος. Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα αποτελούν οι συμβολισμοί που (θέλουν να) φέρουν αντίστοιχες ταινίες. Την πληρότητα ενός «21 Grams» δεν τη συναντάς συχνά, αντιθέτως οι σεναριακές ελαφρότητες του πολυδιαφημισμένου «Babel» εξέθεσαν τις αρχικές προθέσεις των δημιουργών για τη δημιουργία μίας ταινίας που θα αποτύπωνε μία οικουμενική αλήθεια ως προς τον ανθρώπινο πόνο.

Ως προς το «The Air I Breathe» τώρα, στο σενάριο των Jieho Lee και Bob DeRosa διακρίνονται περισσότερες αδυναμίες από αρετές. Καταρχάς είναι εμφανές πως ιδροκοπά να εμβαθύνει σε μία ουσιώδη και πρωτότυπη προσέγγιση της κινέζικης παροιμίας στην οποία βασίζεται. Πέραν του ότι η ευτυχία που αντιπροσωπεύει ο χαρακτήρας του Whitaker είναι μάλλον συζητήσιμη, η συρραφή των ιστοριών τελείται με διάφορες βολικές σεναριακές λύσεις που κυμαίνονται από τραβηγμένες ως κωμικές. Το ότι παρουσιάζονται μερικές ευφάνταστες ιδέες σε συμβολικό επίπεδο - σε μία σκηνή στην ταράτσα η θλίψη (Gellar) κρατιέται προ του κενού από τον έρωτα (Bacon) - είναι εμφανές, επ' ουδενί όμως αρκούν για να ανυψώσουν το επιδερμικά φιλοσοφίζον φιλμ του Jieho Lee. Ένα σπονδυλωτό δράμα που επιδιώκει να καταπιαστεί με κεφαλαιώδους σημασίας εκφάνσεις τις ανθρώπινης ύπαρξης θα έπρεπε να είναι περισσότερο ενδελεχές ως προς την ουσία των ζητημάτων που θίγει. Μοιραία επομένως, η προσήλωση στην ροή των γεγονότων όπου εμπλέκονται οι ήρωες και οι αδιάφορες - για τις δυνατότητές τους - ερμηνείες των Garcia και Bacon, υποχρεώνουν το συνολικό αποτέλεσμα να περάσει κάτω απ' τον υψηλά τοποθετημένο πήχη. Και είναι επίσης κρίμα που ο φιλότιμος Whitaker αναγκάζεται κι αγκομαχά να ξεφύγει από τον ελλειμματικά δομημένο ήρωά του, ασχέτως αν η ιστορία στην οποία εμπλέκεται διαθέτει συγκριτικά με τις υπόλοιπες το μεγαλύτερο ενδιαφέρον.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 13-12-2007  |  Διανομή: Hollywood Entertainment  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.