Die Hard 4.0

Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει 4.0

Παραγωγή: 2007  |  Διάρκεια 130'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Len Wiseman

Πρωταγωνιστούν: Bruce Willis, Timothy Olyphant, Justin Long, Maggie Q, Cliff Curtis

Κριτική: Νεκτάριος Σάκκας

Τα χρόνια έχουν περάσει για τον ντετέκτιβ John McClane (Bruce Willis) αλλά ο λύκος κι αν εγέρασε... Ένα ήσυχο βράδυ που κατασκοπεύει την κόρη του (Mary Elizabeth Winstead) στο ραντεβού της τον 'βρίσκει' μία φαινομενικά εύκολη αποστολή. Το μόνο που έχει να κάνει είναι να επισκεφθεί το νεαρό hacker Matt Farrel (Justin Long) και να τον οδηγήσει στα 'κεντρικά'. Επειδή όμως το όνομα John McClane δεν έγινε τυχαία μύθος, τα πάντα πάνε στραβά και μία άριστα οργανωμένη ομάδα εγκληματιών έχει βαλθεί να αλλάξει τα φώτα στα υπολογιστικά συστήματα του ηλεκτρονικά εξαρτώμενου αμερικανικού κράτους. Από τη στιγμή που ο πεισματάρης ντετέκτιβ βρέθηκε στο δρόμο τους και έσωσε τον Matt από βέβαιο θάνατο, πρέπει πλέον να μάθει ποιο είναι το μυστικό που κρύβει ο νεαρός... και ποιοι τον θέλουν νεκρό... και πώς θα παραμείνει ζωντανός.

Για όποιον έχει μεγαλώσει με «Die Hard» και John McClane, απορρίπτοντας τις προφανέστερες επιλογές των Stalone-Schwarzenegger, έχει να αντιμετωπίσει μία εμφανή παραφωνία ως προς το νέο 'Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει'. Η εικόνα του συγκεκριμένου ήρωα είναι άρρηκτα δεμένη με την αισθητική των late 80s-early 90s και μοιραία ο διακτινισμός της στη ψηφιακή εποχή ξενίζει. Για την ακρίβεια χρειάζεσαι χρόνο προσαρμογής στην αίθουσα πριν αναγνωρίσεις πίσω από τη χρονική διάβρωση και την αναβίωση του αναγνωρισιμότερου χαρακτήρα που υποδύθηκε ποτέ ο Bruce Willis τα συστατικά εκείνα που εμπερικλείονται στην αγαπημένη φράση 'yippie ki-yay, motherfucker!'.

Ο Len Wiseman των «Underworld» υπογράφει την επιστροφή στο μέλλον για το «Die Hard 4.0». Σε μία κλασική περιπέτεια όπως ο τίτλος προδίδει, ο πρώτος και τελευταίος λόγος ανήκει στον εντυπωσιασμό των σκηνών δράσης και το θέαμα που μπορεί το προϊόν να προσφέρει. Από τη συγκεκριμένη σκοπιά λοιπόν τα αποτελέσματα είναι ανέλπιστα θετικά, μιας και οι σεκάνς με τη μέγιστη συγκέντρωση αδρεναλίνης σπρώχνουν τα όρια ένα βήμα μακρύτερα από τα πρόσφατα «M.I.3» και «Casino Royale». Προσθέτοντας στην εξίσωση το αήττητο coolness του Bruce Willis που δε ξεχνά ποτέ την τέχνη του και τον τρόπο να στέκεται πάνω από τα ειδικά εφέ, έχουμε μάλλον εξαντλήσει τα βασικότερα εύγευστα συστατικά του συμπαθούς «Die Hard 4.0».

Το δυσλειτουργικό στην ταινία που προκαλεί ανισορροπία τονίζοντας την εμφανώς αχρείαστη μεγάλη διάρκεια (130 λεπτά) είναι η απουσία ειδικού βάρους στους 'κακούς' της υπόθεσης. Από μόνη της η σέξι Maggie Q δεν αρκεί για να αντιπαλέψει την περσόνα που κουβαλά ο Willis και φυσικά ο Timothy Olyphant δε μπορεί να συγκριθεί με τον Alan Rickman του πρώτου ή τον Jeremy Irons του τρίτου. Μετά τον αδιαμφισβήτητο αστέρα της ταινίας ξεχωρίζει ο Justin Long τον οποίο πιθανότατα θυμάστε από το ξεπέταγμά του στο «Jeepers Creepers».

Μετά τα πρώτα δύο «Die Hard» η υπόθεση ξέφυγε από τα 'περιορισμένα' όρια του ουρανοξύστη και του αεροδρομίου για να περάσει με το τρίτο φιλμ στην αχανή Νέα Υόρκη. Το χωροταξικό άπλωμα της δράσης εξασθένισε κατά μία άποψη το στρίμωγμα που ένιωθες για χάρη του ήρωα, κάτι που μάλλον επαναλαμβάνεται και στην παρούσα περίπτωση. Αυτό όμως δε σημαίνει πως το «Die Hard 4.0» πεθαίνει εύκολα. Κάτι η αμείωτη διάθεση του Bruce Willis να ξανανιώσει, κάτι οι επιτυχημένες σκηνές δράσης κρατούν το 'Πολύ Σκληρός Για Να Πεθάνει 4' ακόμα ζωντανό. Κι όλα αυτά χωρίς να επιστρατευτούν μουσουλμάνοι 'τρομοκράτες'...

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 28-06-2007  |  Διανομή: Odeon  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.