Arrivederci Amore Ciao

Το Φιλί Του Αποχαιρετισμού

Παραγωγή: 2006  |  Διάρκεια 108'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Michele Soavi

Πρωταγωνιστούν: Alessio Boni, Michele Placido, Isabella Ferrari, Alina Nadelea, Carlo Cecchi

Κείμενο: Σπύρος Θωμόπουλος

Ένας καιροσκόπος αριστερός, ο Giorgio (Alessio Boni), κρύβεται για χρόνια ανάμεσα σε αντάρτες κάποιας χώρας της Ν. Αμερικής επειδή μία βόμβα που είχε τοποθετήσει στην Ιταλία σκότωσε έναν αθώο περαστικό. Για να καταφέρει να εξασφαλίσει ένα διαβατήριο επιστροφής εκτελεί εν ψυχρώ ένα σύντροφό του. Όταν τελικά επιστρέφει στην Ιταλία, ο διεφθαρμένος αστυνόμος Anedda (Michele Placido) του δείχνει φωτογραφίες που αποδεικνύουν την εμπλοκή του στη βομβιστική επίθεση και του ζητά να κατονομάσει όλους τους συντρόφους του στην οργάνωση. Ο Giorgio το κάνει και φυλακίζεται μόνο για δύο χρόνια. Βγαίνοντας, πιάνει δουλειά σαν νταβατζής σ' ένα στριπτιτζάδικο, όπου παράλληλα διακινεί ναρκωτικά. Κάποια στιγμή οργανώνει μια ληστεία, όπου, σε κρυφή συνεργασία με τον Anedda, προδίδει και τη συμμορία του. Μετά απ' αυτό, αρχίζει πλέον την 'κανονική' του ζωή σαν ιδιοκτήτης εστιατορίου, αλλά το παρελθόν του συνεχίζει να τον κυνηγά.

Διασκευάζοντας το pulp μυθιστόρημα του Massimo Carlotto, ο Ιταλός σκηνοθέτης Michele Soavi («Dellamorte Dellamore») επιστρέφει στον κινηματογράφο μετά από δώδεκα χρόνια στην τηλεόραση. Σκοπός του ήταν να γυρίσει μια ταινία που να περιγράφει την τρέχουσα πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Ιταλία, όπου η διαφθορά κυριαρχεί και άνθρωποι που θα έπρεπε να βρίσκονται στη φυλακή κυκλοφορούν ελεύθεροι, έχοντας σημαντικές θέσεις στην κοινωνική και πολιτική αλυσίδα. Αυτό που τελικά γύρισε είναι ένα τραγελαφικό κουβάρι χωρίς ταυτότητα που χάνεται στον ίδιο του το ναρκισσισμό και την αμετροέπεια. Το «Arrivederci Amore, Ciao» (που έχει δανειστεί τον τίτλο του από το ομώνυμο ιταλικό τραγούδι της δεκαετίας του '60) έχει στοιχεία πολιτικής ταινίας, μελοδράματος, θρίλερ, υπαρξιακής αναζήτησης, αστυνομικού δράματος, νουάρ. Δυστυχώς, όλα αυτά περνούν απλώς από την οθόνη χωρίς να προλαβαίνουν να ωριμάσουν και να αναπτυχθούν όπως τους αξίζει. Το αποτέλεσμα είναι αρκούντως βαρετό, φτάνοντας μέχρι και τα όρια του εκνευρισμού του θεατή, ο οποίος θα δυσκολευτεί να βρει το ρυθμό του. Οι χαρακτήρες είναι υπερβολικά μονοδιάστατοι και ρηχοί. Αν αυτός είναι ο κατα-Soavi τρόπος να φανεί η καιροσκοπία, η επιπολαιότητα και η διαφθορά, είναι ολοφάνερο ότι δεν πέτυχε.

Σκηνοθετικά, το «Arrivederci Amore, Ciao» μοιάζει με κοκτέιλ επεισοδίων σαπουνόπερας, με ένα επιπρόσθετο (και επιτηδευμένο) αισθητικό ύφος. Ο Soavi αλλάζει δεκάδες στυλ κατά τη διάρκεια της ταινίας και δείχνει να μην μπορεί να κατασταλάξει σε κάτι συγκεκριμένο. Η τεράστια παλέτα χρωματικών και φωτιστικών αποχρώσεων, καθώς και η ποικιλία φακών - από παραμορφωτικούς ευρυγώνιους μέχρι δημοσιογραφικούς τηλεφακούς - εμποδίζουν την ιστορία να βρει το ρυθμό και το ύφος της και την καταπλακώνουν με το βάρος του οπτικού αυτού ντελίριου. Οι ηθοποιοί χάνονται σ' αυτό το στρόβιλο αναποφασιστικότητας και φαντάζουν πραγματικά αστείοι, σα να πρωταγωνιστούσαν σε παρωδία. Μικρή εξαίρεση αποτελεί ο Michele Placido (που σκηνοθέτησε πέρυσι το επίσης ανεκδιήγητο «Romanzo Criminale»), ο οποίος όμως 'τελειώνει' νωρίς.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 07-12-2006  |  Διανομή: Rosebud  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.