School For Scoundrels

Ο Roger (John Heder) είναι ακόμα ένας loser που δε μπορεί να καταφέρει τίποτα στη ζωή του. Χάνει και τις δύο δουλειές του φεύγοντας με την ουρά στα σκέλια, δεν έχει φίλους, κάθε του ενέργεια είναι αιτία για να ρεζιλεύεται ακόμα περισσότερο και το πρόβλημα είναι πως δε μπορεί καν να φανταστεί τι φταίει για αυτή του τη κατάσταση. Φυσικά για ερωτικές επιτυχίες ούτε λόγος, αφού το μοναδικό κορίτσι με το οποίο μιλά είναι η συμπαθέστατη γειτόνισσά του Amanda (Jacinda Barret) αλλά αδυνατεί να βρει τρόπο και κουράγιο να τη προσεγγίσει. Ποια είναι επομένως η λύση στα προβλήματα του Roger; Μα φυσικά ο ιδιόρρυθμος Dr. P (Billy Bob Thorton) ο οποίος έχει ιδρύσει μία private σχολή ειδικά για losers. Οι μέθοδοι βέβαια δεν είναι και οι πλέον... 'παιδαγωγικοί', ενώ την επιτήρηση της τάξης αναλαμβάνει ο πολύς Lesher (Michael Clarke Duncan).

Remake του «School For Scoundrels or How Τo Win Without Actually Cheating!» (1960), το «School For Scoundrels» του Todd Phillips («Road Trip», «Starsky & Hutch») είναι μία ακόμα κωμωδία με θέμα τους συμπαθείς μα άτυχους losers. Σε μία ταινία κωμικών χαρακτήρων-καταστάσεων όπως η εν λόγω, δύο παράμετροι παίζουν σημαίνοντα ρόλο: οι ηθοποιοί και το σενάριο. Σε ό,τι αφορά τον πρώτο παράγοντα, όπως είναι άλλωστε αναμενόμενο, τα φώτα και οι προσδοκίες πέφτουν στον Billy Bob Thorton. Καλείται να σηκώσει το υποκριτικό βάρος της ταινίας στο ρόλο της ακαδημαϊκής αυθεντίας-εκπαιδευτή των κωμικά κατατρεγμένων από τη ζωή nerds. Ενώ όμως είναι προφανές από τις πρώτες του σκηνές πως 'το έχει', εντούτοις δεν αξιοποιείται ουσιαστικά σε κανένα σημείο από το σενάριο - κατά πρώτο - και τη σκηνοθετική καθοδήγηση κατά δεύτερο λόγο. Θα λέγαμε πως όλη του η δυναμική εξαντλείται σε μία φαρμακερή ατάκα που κάνει λόγο για υιοθετημένα Κινεζάκια και που κάλλιστα μπορεί να γεμίσει μερικές σελίδες σε σκανδαλοθηρικά περιοδικά, μιας και τα 'καρφιά' εύκολα φαντάζεστε πού στοχεύουν. Ο βασικός μαθητής της σχολής του, John Heder, είναι κατάλληλος για το ρόλο αλλά σε καμία περίπτωση δεν αρκεί για να ηγηθεί ατομικά του κωμικού άξονα της ταινίας. Ο μόνος που κατά περιπτώσεις βγάζει γέλιο κυρίως λόγω στησίματος σε σκηνές είναι ο Michael Clarke Duncan που κρατά τον πιο trash ρόλο της ταινίας. Η δε παρουσία του Ben Stiller περνά και αυτή ανεκμετάλλευτη.

Φυσικά το σενάριο δυσκολεύει τη κατάσταση και υποσκάπτει το αποτέλεσμα από τη στιγμή που αναλώνεται σε τετριμμένες φάρσες (επιτυχημένες εν μέρει) που δε προσθέτουν κάτι παραπάνω σε ό,τι έχετε παλαιότερα δει. Εξάλλου, από τη στιγμή που πρόκειται για remake ταινίας σχεδόν 50 ετών, απαιτείται κάτι περισσότερο από μία απλή σεναριακή προσαρμογή ώστε να ξεφύγει από τη παγίδα του ανέμπνευστου. Το «School For Scoundrels» πιθανότατα λοιπόν δε θα σας διασκεδάσει περισσότερο από όσο το έχουν καταφέρει αντίστοιχες κωμωδίες. Αν όμως δεν έχετε υπέρμετρες προσδοκίες ίσως περάσετε καλά.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 23-11-2006  |  Διανομή: Odeon  |  Επίσημο Site