Flags Of Our Fathers

Οι Σημαίες Των Προγόνων Μας

Παραγωγή: 2006  |  Διάρκεια 132'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Clint Eastwood

Πρωταγωνιστούν: Ryan Phillippe, Jesse Bradford, Paul Walker, Jamie Bell, Barry Pepper

Κριτική: Νεκτάριος Σάκκας

Στη μάχη της Iwo Jima οι Η.Π.Α. θα έπαιζαν - χωρίς υπερβολή - το μέλλον τους στο Β' παγκόσμιο πόλεμο κορώνα-γράμματα. Όσο το μικροσκοπικό αυτό νησί βρισκόταν στα χέρια των Ιαπώνων, η οριστική επικράτησή τους επί εκείνων που τους ντρόπιασαν κατά τον αιφνιδιασμό του Pearl Harbor θα αναβαλλόταν επ' αόριστον. Η πολεμική μηχανή των Αμερικανών ετοιμάζεται και εξαπολύει δριμεία επίθεση από αέρος και θαλάσσης στις 16 Φεβρουαρίου του 1945. Οι Ιάπωνες έχουν καταφέρει όμως να αντέξουν και η μάχες που ακολουθούν όταν οι Αμερικανοί αποβιβάζονται στο νησί είναι σφοδρότατες. Ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις κερδίζουν έδαφος, μία ομάδα πεζοναυτών καλείται να φτάσει στο βουνό Σουριμπάσι και να αναρτήσουν την 'αστερόεσσα'. Η φωτογραφία του Joe Rosenthal που απαθανάτισε τους έξι στρατιώτες να υψώνουν την αμερικανική σημαία να γίνεται σύμβολο νίκης για τις Η.Π.Α. καθώς και μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες εικόνες του 20ου αιώνα. Οι δε πρωταγωνιστές της 'στιγμής' μερικοί εκ των οποίων είναι οι John Bradley (Ryan Phillippe), Rene Gagnon (Jesse Bradford) και Ira Hayes (Adam Beach), ανακηρύσσονται εθνικοί ήρωες. Η ιστορία της φωτογραφίας αυτής αποτελεί αγνό δείγμα ηρωισμού μερικών στρατιωτών ή δεν είναι τίποτε περισσότερο από προϊόν πολεμικής προπαγάνδας;

Ακόμα και στα 76 του χρόνια ο Clind Eastwood αρνείται με νεανικό θαρρείς πείσμα να βαλτώσει κινηματογραφικά. Με συμπαραγωγούς του τον Steven Spielberg και τον Robert Lorenz μας παραδίδει ένα ώριμο κινηματογραφικό πόνημα που μιλά για τον πόλεμο του χθες κοιτάζοντας παράλληλα με επιμονή στο σήμερα. Το «Flags Of Our Fathers» αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιπολεμικής ταινίας που τιμά ουσιαστικά αυτό το χαρακτηρισμό. Βασίζεται στο βιβλίο των James Bradley (γιος του ενός εκ των εικονιζόμενων της περιβόητης φωτογραφίας) και Ron Powers. Ο Eastwood χρησιμοποιεί ένα καστ αποτελούμενο από νεαρούς ηθοποιούς από τους οποίους βγάζει ό,τι καλύτερο έχουν. Η αφηγηματική που επιλέγει εξυπηρετεί τη δόμηση των συνεχών χρονικών αναδρομών. Παρά την εμμονή του να επικεντρωθεί σε πρόσωπα και χαρακτήρες, δεν αποδεσμεύεται από τη δυναμική αποτύπωση της μάχης. Αυτό το στοιχείο μάλιστα καταλήγει υπέρ του, αφού λειτουργεί κυρίως επεξηγηματικά και συμπληρωματικά ως προς τη στρατηγική των Η.Π.Α.. Οι σκηνές της μάχης είναι καλογυρισμένες χωρίς να είναι ανώτερες σε σύγκριση με τις κορυφαίες αντίστοιχες του «Saving Private Ryan». Μερικές σκηνές επίσης προκύπτουν δυναμικά ασθενέστερες από όσο θα περιμέναμε, ίσως λόγο της οριακά μεγάλης διάρκειας της ταινίας. Η συνολική σκηνοθεσία του Eastwood όμως είναι εμπνευσμένη και επικεντρωμένη στην ουσία. Δεν είναι λίγα τα πλάνα που 'τσακίζουν κόκαλα' με τη διεισδυτικότητά τους (ενδεικτικά αναφέρω τη σκηνή με το γλύκισμα-ομοίωμα της φωτογραφίας που λουσμένο με κατακόκκινο σιρόπι σερβίρεται στους εμβρόντητους ήρωες). Ο Istwood με την απαραίτητη συνδρομή των σεναριογράφων William Broyles Jr. και Paul Haggis προβάλλει την αληθινή ιστορία μίας φωτογραφίας που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο από κάθε άλλη στον Β' Π.Π. Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα θα πρέπει να είναι και η επόμενη δουλεία του με τίτλο «Letters From Iwo Jima», μέσω της οποίας θα προσεγγίσει την ίδια μάχη από την πλευρά των Ιαπώνων.

Η ανάρτηση της σημαίας που σκοπό είχε να ανυψώσει το ηθικό των Αμερικανών στρατιωτών, μέσα σε λίγες ώρες έφτασε εικονοποιημένη στις Ηνωμένες Πολιτείες και συγκίνησε την ψυχικώς εξαντλημένη κοινή γνώμη. Η επίσης εξαντλημένη οικονομία της χώρας δε θα άντεχε για πολύ ακόμα τη συνέχιση του πολέμου. Η ευκαιρία όμως είχε μόλις φτάσει, πάνω στην ώρα, από το πεδίο της μάχης. Οι ήρωες είχαν βρεθεί, μέσα σε μία φωτογραφία και οι μισοί από αυτούς ήταν ακόμα ζωντανοί. Οι 'μαριονέτες' θα περιφέρονταν σε κάθε γωνιά του αμερικανικού κράτους, εμπνέοντας το λαό και πείθοντάς τον να αγοράσει τα - απαραίτητα για την ολοκλήρωση του πολέμου - πολεμικά ομόλογα. Η προπαγάνδα οργανωνόταν γύρω από μία φωτογραφία στημένη και οι πρωταγωνιστές της ιστορίας κάθε άλλο παρά τέτοιοι αισθάνονταν. Κοντά στο υπερθέαμα που κυβέρνηση και στρατιωτική ηγεσία έστηναν με κυνισμό αλλά μεθοδικότητα, τα εκκολαπτόμενα αστικά 'κοράκια' του σήμερα ετοίμαζαν αυτό που μεταπολεμικά οριοθέτησε το περίφημο 'αμερικάνικο όνειρο'. Αδύνατον να μην ακούσεις στους ψιθύρους των συντελεστών και ιδίως του 76χρονου δημιουργού το καυστικό κατηγορώ τους ενάντια στη δομή της αμερικανικής κοινωνίας και ηγεσίας του τότε και του σήμερα. Δε στοχεύει όμως μόνο στη πατρίδα που τον λάτρεψε ως γνήσιο αμερικάνικο είδωλο. Στους πολέμους (στρατιωτικοί ή κοινωνικοί) οι μόνοι πραγματικά ηττημένοι είναι οι μαχόμενοι, ακόμα κι αν ανακηρυχθούν ήρωες. Οι υπόλοιποι, όπως εύστοχα ακούγεται σε μία σκηνή της ταινίας, κάνουν μπίζνες!

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 09-11-2006  |  Διανομή: Village Films  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.