Lights In The Dusk

Φώτα Το Σούρουπο

Παραγωγή: 2006  |  Διάρκεια 78'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Aki Kaurismaki

Πρωταγωνιστούν: Janne Hyytiainen, Maria Heiskanen, Maria Jarvenhelmi, Ilkka Koivula, Aarre Karen

Κριτική: Σπύρος Θωμόπουλος

Ο Koistinen (Janne Hyytiainen), είναι ένας φιλήσυχος νυχτοφύλακας που ονειρεύεται ν' ανοίξει τη δική του επιχείρηση ώστε να μην εξαρτάται από κανένα. Στη δουλειά του δέχεται συνεχώς το χλευασμό των συναδέλφων του και στη μοναχική του ζωή περνάει απαρατήρητος με μοναδική του ίσως φίλη την ιδιοκτήτρια μιας καντίνας, η οποία τρέφει αισθήματα γι' αυτόν. Μια μέρα γνωρίζει και ερωτεύεται παράφορα την εντυπωσιακή Mirja (Maria Jarvenhelmi), χωρίς να γνωρίζει ότι με αυτό τον τρόπο πέφτει στην πλεκτάνη ενός μεγαλοκακοποιού που θέλει να τον παγιδέψει για μία ληστεία. Τυφλωμένος από έρωτα, ο Koistinen πέφτει στα δίχτυα της Mirja και καταλήγει στη φυλακή για ένα μικρό χρονικό διάστημα, χωρίς ωστόσο να την προδώσει. Με την αποφυλάκισή του τα προβλήματα συνεχίζονται.

Ο Φιλανδός δημιουργός Aki Kaurismaki επιστρέφει με τo «Laitakaupungin Valot» («Lights In The Dusk»), τη νέα του ταινία, η οποία ολοκληρώνει την άτυπη τριλογία του για τους 'χαμένους' προλετάριους μετά τα «Kauas Pilvet Karkaavat» («Drifting Clouds», 1996) και «Mies Vailla Menneisyytta» («The Man Without a Past», 2002). Το γνώριμο και αγαπημένο ύφος του Kaurismaki δίνει και εδώ δυναμικά το παρόν με μια επιπλέον δόση κινηματογραφικής ωριμότητας. Σε μόλις 78 λεπτά, ο σκηνοθέτης καταφέρνει ν' αφηγηθεί αυτή την μικρή ιστορία με μπόλικο πικρό χιούμορ και εκπληκτική σκηνική οικονομία. Προφανέστατα, σκοπός του για μια ακόμη φορά είναι ν' αντιταχθεί στην πολυφωνία των σύγχρονων κινηματογραφικών παραγωγών και να τολμήσει να πει μια απλή και διαχρονική ιστορία με απλό και ουσιαστικό τρόπο, κάτι που φροντίζει να μας το υπενθυμίζει σε όλη τη διάρκεια της ταινίας: σχεδόν σε κάθε κάδρο υπάρχει ένα μπλε, ένα κόκκινο και ένα κίτρινο στοιχείο που μας κλείνουν σημειολογικά το μάτι καθώς ο Φινλανδός χρησιμοποιεί τα τρία 'βασικά' αυτά χρώματα σαν την παντιέρα του για μια θεμελιώδη φόρμα τόσο σε εικαστικό όσο και σε αφηγηματικό επίπεδο. Ο ήρωάς του, ένας άνθρωπος με πίστη στους ανθρώπους και τις αξίες, φαντάζει σαν αγαθό θύμα στη σημερινή εποχή της εκμετάλλευσης και της απουσίας αληθινών αισθημάτων. Υπομένει καρτερικά όλες τις ασχήμιες και τις ατυχίες που του φέρνει στο δρόμο του η μοίρα, αρνούμενος να υποκύψει σε οποιαδήποτε μορφή προδοσίας, του εαυτού του, των αισθημάτων του ή των πιστεύω του και υπερασπίζεται το δίκαιο ακόμα κι αν γνωρίζει τις ολέθριες επιπτώσεις που αυτές του οι πράξεις θα επιφέρουν στον ίδιο.

Έτσι και ο Kaurismaki, υπερασπίζεται με σθένος τα πιστεύω του για την τέχνη του σινεμά και της σκηνοθεσίας. Ζυγισμένα κάδρα, φωτισμοί που μοιάζουν σα να ξεπήδησαν από τη δεκαετία του '40 και πανέμορφα χρώματα πλαισιώνουν τους ηθοποιούς και αναδεικνύουν τις ουσιαστικές τους ερμηνείες. Βλέμματα στο άπειρο και ελάχιστοι διάλογοι καθιστούν το «Laitakaupungin Valot» μία σχεδόν... βουβή ταινία, κάτι που αντανακλάται και στο αλά Buster Keaton θλιμμένο βλέμμα του πρωταγωνιστή Janne Hyytiainen. Σινεμά σεμνό, ανθρωποκεντρικό, με ντεκουπάζ μαεστρίας και στυλάτη αισθητική ουσίας, το τελευταίο πόνημα του Φινλανδού εξυμνεί τις ανθρώπινες αξίες αφήνοντας μια αισιόδοξη γεύση στο τέλος.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 19-10-2006  |  Διανομή: Rosebud

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.