Rois Et Reine

Ρηγάδες Για Μια Ντάμα

Παραγωγή: 2004  |  Διάρκεια 150'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Arnaud Desplechin

Πρωταγωνιστούν: Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric, Catherine Deneuve, Maurice Garrel, Nathalie Boutefeu

Κριτική: Παντελής Φραντζής

"Αγάπησα τέσσερις άνδρες στη ζωή μου-και σκότωσα τους μισούς από αυτούς". Χήρα, μητέρα, κοντά στα σαράντα, η Nora αφήνει το Παρίσι σε ένα ταξίδι ρουτίνας για να επισκεφτεί τον απομονωμένο πατέρα της την ημέρα των γενεθλίων. Κάπως έτσι αρχίζει να ξεδιπλώνεται η ιστορία της "βασίλισσας", λίγο πριν χάσει έναν ακόμη από τους "βασιλιάδες" της. Η αδιαθεσία του πατέρα της αποκαλύπτει καρκίνο στο τελευταίο στάδιο και η Nora καλείται σε έναν ακόμα αποχαιρετισμό. Τις ίδιες στιγμές, ο Ismael, αφανής μουσικός και πνιγμένος στα χρέη, στέκεται απέναντι από την κρεμασμένη θηλιά στο κέντρο του σαλονιού του. Η αιφνιδιαστική επίσκεψη δύο υπαλλήλων του ψυχιατρείου και ο βίαιος εγκλεισμός του, δίνουν υποχρεωτική παράταση ζωής.

Σε μία αφοπλιστική διαδοχή αμήχανου γέλιου και θλίψης, τα κωμικοτραγικά στιγμιότυπα από την γραφική προσπάθεια επανένταξης του Ismael εναλλάσσονται με την σπαρακτική οδύνη της Nora. Κι ενώ τα κωμικά ξεσπάσματα του Ismael ξεγυμνώνουν σιγά σιγά το βάθος του πόνου του, το σκοτάδι της Nora διαλύεται από μικρές υποψίες φωτός, καθώς οι ενοχές του παρελθόντος λυτρώνονται μέσα από τις αναμνήσεις και τα ζωντανά της όνειρα. Τη στιγμή που οι δύο αυτές ιστορίες -αναπόφευκτα- συναντιούνται, τα σύνορα φωτός και σκοταδιού έχουν πια γίνει δυσδιάκριτα. Γιατί μετά την απώλεια ακολουθεί πάντα η ελπίδα. Αλλά και ο θρήνος.

Με διάθεση που αντηχεί δειλά τα film essays του Godard, ο Desplechin χειρίζεται μία τραγική ιστορία με πειραματική διάθεση, χωρίς ωστόσο να θυσιάζει (σε αντίθεση με τον Godard) το τελικό συγκινησιακό αποτέλεσμα, μέσα από μία αφήγηση που μπορεί να λειτουργήσει εξίσου αποτελεσματικά σε περισσότερα από ένα επίπεδα και για περισσότερο από ένα είδη κοινού. Χωρίζει την εξιστόρηση σε κεφάλαια και επίλογο, αναγνωρίζοντας την μοιρολατρική θέση των χαρακτήρων του απέναντι σε ένα προδιαγεγραμμένο, "λογοτεχνικό" πεπρωμένο. Σε τροχιές απροκάλυπτα κισλοφσκικές, περικλείει τους χαρακτήρες με μοτίβα από την αρχαιοελληνική μυθολογία, δίνοντας ένα εύκολο οπτικό αναγνωριστικό των νημάτων που αθόρυβα τους δένουν και προϊδεάζοντας για το πέρασμα από όλα τα στάδια μίας τυπικής τραγωδίας μέχρι την πολυπόθητη κάθαρση.

Με αιχμηρή ευκολία, όμως, στερεί από την ηρωίδα του το ελαφρυντικό της αναπόφευκτης υποταγής σε αυτό το προδιαγεγραμμένο μέλλον. Την απομονώνει από το πλαίσιο του μύθου, μονάχα εκείνη, σε μία ακίνδυνη πραγματικότητα, στημένη στους ηλιόλουστους, παριζιάνικους δρόμους και υπό τους αταίριαστα ειδυλλιακούς ήχους του "Moon River" του Henry - "Breakfast at Tiffany's"- Mancini. Κι έτσι κατορθώνει να την φέρει υπόλογη απέναντι στους πολυάριθμους άρχοντες του βασιλείου της -τον νεκρό εραστή, τον παράφρονα πρώην σύζυγο, τον Οιδιπόδειο πατέρα, τον πιστό συνεργάτη, τον φερέλπι αρραβωνιαστικό και τέλος τον παραμελημένο γιο- αλλά και το μέρος εκείνο του κοινού που έχει προλάβει να σκουπίσει τα δάκρυά του και να δει πως ο σκηνοθέτης έχει μεθοδεύσει κάτι οδυνηρότερο από ένα αριστοτεχνικά κομμένο δράμα και μία -υπέροχη- cameo εμφάνιση της Catherine Deneuve.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 21-09-2006  |  Διανομή: PCV

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.