The Wayward Cloud

Ταξιδιάρικα Σύννεφα

Παραγωγή: 2005  |  Διάρκεια 114'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Tsai Ming-Liang

Πρωταγωνιστούν: Kang-sheng Lee, Shiang-chyi Chen, Yi-Ching Lu, Kuei-Mei Yang, Sumomo Yozakura

Κριτική: Σπύρος Θωμόπουλος

Καλοκαίρι σε μια πόλη στην Ταϊβάν. Η έλλειψη νερού έχει δημιουργήσει μια ανησυχία στους κατοίκους που μαζεύουν μέχρι και την τελευταία σταγόνα σε κάθε λογής μπουκάλια ή τρυπώνουν κρυφά σε δημόσιες δεξαμενές για να κάνουν μπάνιο. Δύο νέοι που αναζητούν την αγάπη, ένας άνδρας και μία γυναίκα, συναντιούνται τυχαία και ερωτεύονται σ' ένα πάρκο. Από εκείνη τη στιγμή θα διανύσουν μια παράλληλη πορεία ανακαλύπτοντας ο ένας τον άλλον - και τον εαυτό τους - και αντιμετωπίζοντας τους προσωπικούς τους φόβους και δαίμονες, μέχρι να αποδεχτούν την αγάπη τους και να καταλήξουν μαζί.

Αυτή θα μπορούσε να είναι η πιο βατή ανάγνωση της όποιας αφηγηματικής ραχοκοκαλιάς του τελευταίου εικαστικού ντελίριου από τον Tsai Ming-Liang, ίσως του πιο ιδιαίτερου δημιουργού από την Ασία. Και αυτό γιατί ο Tsai δεν ενδιαφέρεται για τη συνηθισμένη φορά και συνέχεια της αφήγησης στις ταινίες του, δίνοντας βάρος στην οπτική διερεύνηση του ανθρώπινου σώματος και των θεμάτων που τον απασχολούν όπως η αγάπη και ο σαρκικός έρωτας, ο διχασμός και η αποξένωση, η ασφυξία και η απελευθέρωση. Το «The Wayward Cloud» είναι το πιο ακραίο από αυτή την άποψη πόνημά του, ένα πραγματικό υπερθέαμα εικόνων, χρωμάτων, και συμβολισμών σε μια φόρμα πιο αυστηρή από τις προηγούμενες ταινίες του Ταϊβανού σκηνοθέτη. Όχι πολύ γρήγορο σε ρυθμό, δίνει στο μάτι τη δυνατότητα να περιπλανηθεί στην εικόνα και να απολαύσει τα αισθητικά ερεθίσματα που του προσφέρει η φωτογραφία του Liao Pen-Jung, με τον οποίο ο Tsai είχε ξανασυνεργαστεί στο «Dong/The Hole (1998)». Η εναρκτήρια ερωτική σκηνή με το καρπούζι (η οποία είναι αναμφισβήτητα σκηνή ανθολογίας) εισάγει το διττό σύμπαν στο οποίο θα κινηθεί η ταινία, καθώς το δημοφιλές καλοκαιρινό φρούτο είναι μεν δροσιστικό, γλυκό, και λαχταριστό, αλλά ταυτόχρονα είναι και ερωτικό, ζουμερό, ακόμα και πρόστυχο. Έτσι και οι χαρακτήρες της ταινίας είναι εγκλωβισμένοι σ' ένα κόσμο δυαδικότητας, όπου οι πρώτες εντυπώσεις συνήθως απατούν και τα πάντα εξαρτώνται από την αποδοχή μιας γενικότερης ισορροπίας, τόσο στις μεταξύ τους σχέσεις όσο και στις προσωπικές τους εξερευνήσεις.

Ο Tsai ξέρει καλά να κρατάει τις ισορροπίες, παρεμβάλλοντας 'ευχάριστα' μουσικοχορευτικά ιντερμέδια σε στυλ χολιγουντιανού μιούζικαλ κάθε φορά που η ταινία κινδυνεύει να χαθεί στις αναζητήσεις της. Τα τραγούδια αυτά, σαν χορικά αρχαίου δράματος, επαναφέρουν τα πράγματα σε μια πιο γραμμική κατεύθυνση, είτε εξηγώντας τη ψυχική κατάσταση των ηρώων είτε προλέγοντας τα μελλούμενα. Και είναι σ' αυτά τα μουσικά διαλείμματα που φαίνεται ακόμα περισσότερο η δυαδικότητα ανάπτυξης της ταινίας αφού μπορούν να χαρακτηριστούν μέχρι και χιουμοριστικά ή σατυρικά, προσδίδοντας έτσι μια τραγική ελαφρότητα. Το «The Wayward Cloud» κέρδισε στο φεστιβάλ του Βερολίνου τρία βραβεία: την Αργυρή Αρκτο καλύτερου σεναρίου, το Βραβείο FIPRESCI - διεθνούς ένωσης κριτικών, και το βραβείο Alfred Bauer για την 'καινοτομία στην τέχνη του κινηματογράφου'.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 13-07-2006  |  Διανομή: 2-1-0  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.