Poligono Sur - Seville Southside

Σεβίλλη, Νότια Πλευρά

Παραγωγή: 2003  |  Διάρκεια 105'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Dominique Abel

Πρωταγωνιστούν: Emilio Caracafe, Ramon Quilate, Luis De Los Santos, Rafael Amador, Jose Jiminez

Κείμενο: Σπύρος Θωμόπουλος

Ένας γάιδαρος στον τέταρτο όροφο μιας πολυκατοικίας κοιτάει νωχελικά την πλατεία της φτωχογειτονιάς της Σεβίλλης 'Tres Mil' όπου διαμένουν τσιγγάνοι. Ένας άνδρας, τσιγγάνος, περπατάει μόνος τραγουδώντας σεβιλλιάνικα φλαμένκο και συναντάει έναν ινδιάνο που τον αποκαλεί 'αδερφό'. Ένας άλλος τσιγγάνος στο δωμάτιό του, μπροστά από την αφίσα του Jimi Hendrix στον τοίχο, παίζει φλαμένκο στην κιθάρα. Σιγά σιγά, εμφανίζονται και άλλοι κάτοικοι της συνοικίας, όλοι τσιγγάνοι, οι οποίοι σε καφενεία, πλατείες, άδεια οικόπεδα, αλλά και οικογενειακά τραπέζια τραγουδούν φλαμένκο και δοξάζουν αυτή τη μουσική παράδοση που διατρέχει για αιώνες τη φυλή τους.

Οι σουρεαλιστικές εικόνες της αρχής με το γάιδαρο και τον ινδιάνο, σύντομα φθίνουν και χάνουν την αξία τους σ' αυτό το αποτυχημένο εγχείρημα που θα ήθελε να λέγεται ντοκυμαντέρ. Η σκηνοθέτης Dominique Abel δεν έχει αποφασίσει αν θα ήθελε το «Poligono Sur» να είναι ένα ντοκουμέντο για το φλαμένκο και τη ζωή στην Tres Mil ή μια πειραματική ταινία μυθοπλασίας. Σαν ντοκυμαντέρ, αναλώνεται πολύ γρήγορα σε μια ατέρμονη επανάληψη του εξής μοτίβου: διάφοροι τσιγγάνοι (κάποιοι από αυτούς επώνυμοι τραγουδιστές) μαζεμένοι σ' ένα χώρο εσωτερικό ή εξωτερικό τραγουδούν και αυτοσχεδιάζουν με τις κιθάρες τους ενώ διάφοροι άλλοι μιλούν για τα προβλήματα της διαβίωσης στην Tres Mil. Απλά αυτό. Τα προβλήματα με τα ναρκωτικά και την εγκληματικότητα, που δίνουν κακή φήμη στις γειτονιές αυτές, όπου ούτε οι οδηγοί ταξί δεν πλησιάζουν τη νύχτα, ποτέ δεν τα βλέπουμε, μόνο ακούμε τις αφηγήσεις. Την ιστορία της Tres Mil απλά την αφουγκραζόμαστε, χωρίς να μας εξηγεί κανείς πώς τόσοι τσιγγάνοι βρέθηκαν εκεί ξεχασμένοι από την κυβέρνηση. Το μόνο που βλέπουμε είναι χαμογελαστούς τσιγγάνους να τραγουδούν φλαμένκο όπου σταθούν και όπου βρεθούν δίνοντας την αίσθηση ότι όλα τα βάσανα περνούν με το τραγούδι και το χορό. Τίποτα δεν πείθει και τίποτα δε λειτουργεί προς την κατεύθυνση του ντοκουμέντου που προσπαθεί να δώσει η Abel αφού τα πάντα φαίνονται υπερβολικά στημένα και προσποιητά.

Το οποίο μας φέρνει στην περίπτωση που το «Poligono Sur» θα μπορούσε να είναι μια ταινία μυθοπλασίας. Σ' αυτήν την περίπτωση τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα εφόσον δεν υπάρχει ίχνος δραματουργίας ή σκηνοθετικής άποψης και η γεύση που μένει είναι αυτή της πρόχειρης δουλειάς. Ακόμα και η παρουσία του 'διάσημου' διευθυντή φωτογραφίας Jean-Yves Escoffier δεν καταφέρνει να σώσει την κατάσταση.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 15-06-2006  |  Διανομή: Μικρόκοσμος  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.