Palais Royal!

Palais Royal!

Παραγωγή: 2005  |  Διάρκεια 110'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Valerie Lemercier

Πρωταγωνιστούν: Valerie Lemercier, Lambert Wilson, Catherine Deneuve, Michel Aumont, Mathilde Seigner

Κριτική: Σπύρος Θωμόπουλος

H Armelle (Valerie Lemercier), μια καλή και ευγενική λογοθεραπεύτρια, είναι παντρεμένη με τον Arnaud (Lambert Wilson) διάδοχο του στέμματος ενός απροσδιόριστου κράτους. Έχουν δύο κόρες και περνούν τον καιρό τους με φίλους, ταξιδεύοντας και κάνοντας ψώνια. Όταν ο βασιλιάς πεθαίνει, ο Arnaud, αν και ο μικρότερος από τους δύο διαδόχους, κρίνεται κατάλληλος για να τον διαδεχτεί λόγω της υγιούς οικογενειακής του κατάστασης. Η διαδοχή φέρνει αυτόματα την Armelle στο ρόλο της πριγκίπισσας εφόσον θα πρέπει να σταθεί στο πλάι του συζύγου της και αρχηγού του κράτους. Όμως η ίδια, η οποία δεν έχει μεγαλώσει σε βασιλικό περιβάλλον, δεν έχει ιδέα από συμπεριφορά 'πρωτοκόλλου', ούτε και μπορεί να φανταστεί την επερχόμενη έκθεσή της στη δημοσιότητα. Παρ' όλα αυτά θα υποστεί τις όποιες απαραίτητες αλλαγές στην καθημερινότητά της προκειμένου να εκπληρώσει επάξια το ρόλο της, από τη συνεχή παρακολούθησή της από τον τύπο, προς τέρψιν του λαού, μέχρι την μηχανοράφτρα πεθερά της, τη βασίλισσα. Κάποια στιγμή, ωστόσο, θα βρεθεί προδομένη και τότε θ' αποφασίσει να πάρει την εκδίκησή της χρησιμοποιώντας προς όφελός της όλα όσα έμαθε σαν πριγκίπισσα.

Το «Palais Royal!» είναι η τρίτη ταινία της δημοφιλούς στη Γαλλία ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Valerie Lemercier. Πρόκειται ουσιαστικά για μια παρωδία ηθών που προσπαθεί να σατιρίσει όχι μόνο τα τεκταινόμενα και τα σκάνδαλα των βασιλικών οικογενειών της Ευρώπης, αλλά και την ανεξήγητη λατρεία του λαού για την καθημερινή ζωή των αριστοκρατών. Οι καταστάσεις θυμίζουν έντονα την Αγγλική βασιλική οικογένεια, ειδικά ο χαρακτήρας της Armelle που παραπέμπει απευθείας στη Diana. Μια τέτοια ιδέα έχει πολλές δυνατότητες ανάπτυξης που δυστυχώς η Lemercier δεν τις εκμεταλλεύεται δεόντως με αποτέλεσμα το «Palais Royal!» να χάνει γρήγορα την όποια σπιρτάδα της αρχής. Με άλλα λόγια η ταινία αδυνατεί να προσφέρει το γέλιο που υπόσχεται αφού από ένα σημείο και μετά τα πράγματα κινούνται με αυτοματισμούς και τα αστεία μοιάζουν να επαναλαμβάνονται. Οι μόνες ίσως σκηνές που μπορούν να προκαλέσουν γέλιο είναι οι στιγμές που η δύστυχη Armelle αναγκάζεται να 'εκπαιδευτεί' για το ρόλο της πριγκίπισσας υποπίπτοντας συνεχώς σε λάθη και ζώντας τη μια αμήχανη κατάσταση μετά την άλλη. Από τη στιγμή που αποφασίζει να εκδικηθεί το μοιχό σύζυγό της, αρχίζει και η πτώση της ταινίας που κορυφώνεται με την πτώση της ίδιας της Armelle (κάτι, όμως, που γνωρίζουμε εξαρχής).

Η σκηνοθεσία δεν έχει να επιδείξει κανένα προσωπικό ύφος της Lemercier και η ίδια δεν δικαιώνει τη φήμη της ως κωμικό ταλέντο. Οι υπόλοιποι συντελεστές απλά κινούνται δορυφορικά γύρω από την πρωταγωνίστρια χωρίς να παραδίδουν ούτε μια αξιόλογη ερμηνεία. Ειδικά η Catherine Deneuve στο ρόλο της βασίλισσας, πρέπει να είδε την μεγαλύτερη αρπαχτή της ζωής της όταν διάβασε το σενάριο, που υποτίθεται ότι η Lemercier έγραψε ειδικά γι' αυτήν. Είναι ν' απορεί κανείς πώς αυτή η ταινία έσπασε ταμεία στη Γαλλία - με μόνη επιφύλαξη τυχόν κρυμμένα λογοπαίγνια στους διαλόγους που ένα μη γαλλόφωνο κοινό αδυνατεί να συλλάβει.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 15-06-2006  |  Διανομή: Odeon  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.