Good Night, And Good Luck

Καληνύχτα, Και Καλή Τύχη

Παραγωγή: 2005  |  Διάρκεια 93'

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: George Clooney

Πρωταγωνιστούν: David Strathairn, Robert Downey Jr., Patricia Clarkson, George Clooney, Jeff Daniels

Κριτική: Παντελής Φραντζής

Επιτυχημένος δημοσιογράφος και παρουσιαστής δύο από τις δημοφιλέστερες εκπομπές λόγου του CBS, ο Edward Murrow ήταν το 1953 ένα από τα δυνατά χαρτιά της αμερικανικής τηλεόρασης. Μέχρι τη στιγμή που η δημοσιογραφική του ομάδα βρέθηκε μπροστά σε κάτι σκοτεινότερο από μία ακόμα αποκλειστικότητα. Η έρευνα του Murrow σχετικά με την αμφιλεγόμενη αποπομπή ενός πιλότου για ασήμαντη αιτία, τον οδηγεί στα επικίνδυνα μονοπάτια του μακαρθισμού και των ΑαπαγορευμένωνΑ πολιτικών φρονημάτων. Πρόσωπα με φημολογούμενο αριστερό παρελθόν και φιλοκομμουνιστικές απόψεις διώκονται και περιθωριοποιούνται με κάθε κόστος. Ρισκάροντας την προσωπική και επαγγελματική ασφάλεια του ίδιου και των συνεργατών του, ο Murrow συνεχίζει την έρευνά μέχρι τέλους. Ο Joseph McCarthy, ανοίγει ανοιχτό διάλογο με τον δημοσιογράφο μέσω της τηλεόρασης και εδραιώνει ακόμη περισσότερο την ισχύ του. Η εκπομπή του Murrow παύει να προβάλλεται. Κι αυτή είναι μονάχα η αρχή.

Αφήνω συνειδητά στην άκρη όλες τις trivia λεπτομέρειες (πως αυτή είναι η δεύτερη σκηνοθετική δουλειά του Clooney, πως το φιλμ κέρδισε τα βράβεια καλύτερου σεναρίου και πρώτου ανδρικού ρόλου για τον Strathairn στο τελευταίο Φεστιβάλ Βενετίας και πως πρόκειται για την πραγματική ιστορία του Murrow που θυσίασε την δημοσιογραφική του καριέρα για να φέρει στο φως ένα πολιτικό κυνήγι μαγισσών) και ξεκινάω με μία εντύπωση που παραμένει εξίσου επίμονη από την ημέρα της δημοσιογραφικής προβολής, δύο εβδομάδες τώρα. Και πρόκειται στην κυριολεξία για εντύπωση, μία εντύπωση οπτική. Όσοι έχουν παρακολουθήσει το "The Third Man" του Carol Reed, το φιλμ με τον Joseph Cotten, την Alida Valli και, φυσικά, τον Orson Welles, θα με καταλάβουν καλύτερα. Το αριστουργηματικό film noir του 1946 έχει παραμείνει κλασικό στο είδος του για δύο λόγους: πρώτον, την συναρπαστική εμφάνιση της περσόνας του Welles και δεύτερον, την ανεπανάληπτη φωτογραφία. Το ασπρόμαυρο σύμπαν της μεταπολεμικής Βιέννης μοιάζει ακόμα και σήμερα ολοζώντανο και περισσότερο αληθινό από μία σημερινή, έγχρωμη λήψη. Αυτή ακριβώς η δύναμη της ασπρόμαυρης φωτογραφίας να επιβάλλει μία εναλλακτική πραγματικότητα και να την υποστηρίζει σε βαθμό που να μοιάζει με τη μοναδική πιθανή, χαρακτηρίζει και το «Goodnight, and Goodluck». Είναι ελάχιστες οι φορές στην ιστορία του σινεμά, που η επιστροφή του μέσου στην απουσία χρώματος μοιάζει τόσο φρέσκια και προοδευτική. Και αυτό από μόνο του καθιστά αυτόματα το φιλμ του Clooney κλασικό.

Στην άκρη όμως ο Reed και ο Welles και ας έρθει μπροστά ο Clooney. Δουλεύοντας, λοιπόν, με ένα άκρως εύφλεκτο και διαχρονικά επίκαιρο υλικό, ο (εσχάτως και) σκηνοθέτης κατορθώνει να στρέψει τα πυρά του προς όλες τις κατευθύνσεις: την δύναμη τη τηλεόρασης, τις παγίδες της ενημέρωσης, την δημοσιογραφική ηθική, αλλά και την ανελευθερία ενός λαού που αυτοπροσδιορίζεται δημοκρατικό. Με αξιοθαύμαστη ευφυΐα, ο Clooney δεν κατευθύνει το μήνυμά του μονάχα μέσα από το καλογραμμένο του σενάριο και τις εξαιρετικές ερμηνείες των ηθοποιών του. Εκμεταλλεύεται στο μέγιστο το κινηματογραφικό μέσο, δικαιολογώντας πλήρως την σκηνοθετική του ταυτότητα. Με λήψεις που περιορίζονται σταθερά σε κοντινά πλάνα ή φτάνουν το πολύ μέχρι ένα plain americaine, o Clooney περιορίζει τους χαρακτήρες του σε στενούς κλειστούς χώρους, γραφεία, σαλόνια σπιτιών και τηλεοπτικά στούντιο, δίνοντας μορφή στο συναίσθημα του αόρατου κινδύνου, ο οποίος απειλεί τους ήρωες καθΑ όλη τη διάρκεια της αφήγησης. Υποφωτισμένα σκηνικά που παραβιάζονται μονάχα από τα ανδρικά άσπρα πουκάμισα και τις τούφες λευκού καπνού, πελώριες γκρι επιφάνειες για φόντο και αναρίθμητα παραπετάσματα που κρατούν τους χαρακτήρες εγκλωβισμένους (ή προφυλαγμένους) είναι το περιβάλλον, στο οποίο ο Clooney έχει τοποθετήσει τα πιόνια του. Με την βοήθεια ενός επιτελείου ηθοποιών που δεν θα μπορούσε να έχει συνδυαστεί καλύτερα (συγκρατούμε τον ανεπανάληπτο κυνισμό του Strathairn και την αθόρυβη γοητεία της Patricia Clarkson), το φιλμ παύει να είναι απλά μία ακόμα ιστορική βιογραφία. Αποκτά τη δική του ζωή. Και είναι λίγες οι φορές που έχουμε γίνει μάρτυρες μίας τέτοιας γέννησης τα τελευταία χρόνια.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 05-01-2006  |  Διανομή: Odeon  |  Επίσημο Site

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ:

Σας Προτείνουμε Ακόμη

Το Πρόγραμμα των Προβολών

Αναζήτηση με τον Πρωτότυπο Τίτλο

Αναζήτηση με τον Ελληνικό Τίτλο

Αναζήτηση με την Περιοχή

Αναζήτηση με τον Κινηματογράφο


© 2000-2019 | Θανάσης Γεντίμης

Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του CinemaNews.gr διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.

Απαγορεύεται η μερική ή ολική αναπαραγωγή ή αποθήκευση με κάθε τρόπο και μέσον των περιεχομένων του CinemaNews.gr χωρίς την προηγούμενη έγγραφη συναίνεση του δημιουργού του.