Max

Στο Μόναχο του 1918 που έχει μόλις βγει από τη δίνη του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, ο νεαρός Αδόλφος Χίτλερ ένας ιδιαίτερος άνθρωπος χωρίς οικογένεια και χωρίς φίλους, ονειρεύεται να γίνει διάσημος ζωγράφος. Ο Max Rothman είναι ένας ζωγράφος που έχει επιστρέψει τραυματισμένος από τον πόλεμο και κάνει τα πρώτα επιτυχημένα του βήματα ως γκαλερίστας, για να βοηθήσει τους νέους καλλιτέχνες. Ο Max θα εντοπίσει το ταλέντο του Χίτλερ και θα προσπαθήσει να τον απομακρύνει από τις απάνθρωπες ιδέες του για την «καθαρότητα της φυλής». Θα τον ενισχύσει οικονομικά το νεαρό Αδόλφο και τον παροτρύνει να ασχοληθεί με τις καλλιτεχνικές του τάσεις. Δυστυχώς εκείνος θα απογοητευτεί και θα διοχετεύσει την ενεργητικότητά του στην πολιτική.

Εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο από τον Menno Meyjes, ο οποίος στηρίζει τον πλασματικό χαρακτήρα του Max Rothman σε ένα σύνολο ιστορικών φυσιογνωμιών, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον ιστορικό δράμα με πολιτικές προεκτάσεις. Το πιο δυνατό σημείο της ταινίας είναι οι ερμηνείες, με το Noah Taylor άνετα να κλέβει την παράσταση. Συνδυάζοντας στο πρόσωπο που ερμηνεύει την παράνοια με τη μεγαλομανία μαζί με δόσεις μισανθρωπισμού και ιδιοτροπίας, είχαμε καιρό να δούμε να αποδίδεται ένας χαρακτήρας τόσο πειστικά. Ο σκηνοθέτης πάντως δεν ενδιαφέρεται τόσο να εξετάσει τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν ο Χίτλερ είχε τελικά αποφασίσει να ακολουθήσει μια διαφορετική πορεία, καθώς η ταινία εμμέσως πλην σαφώς φαίνεται να δηλώνει ότι η πορεία των πραγμάτων ήταν κατά κάποιο τρόπο φύσει προκαθορισμένη. Επιπλέον ο Meyjes επιλέγει να μην παρουσιάσει το Χίτλερ από μια πιο ανθρώπινη οπτική. Η κατάληξη της ιστορίας αποτελεί μάλλον ένα ειρωνικό σχόλιο, αν αναλογιστεί κανείς ότι η διάψευση του ονείρου πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια μιας χριστουγεννιάτικης μέρας χαράς και ελπίδας.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 07-05-2004  |  Διανομή: Prooptiki  |  Επίσημο Site