Mother Mary

Η Mother Mary (Anne Hathaway) είναι ένα παγκόσμιο ποπ είδωλο που έχει δημιουργήσει μια εντυπωσιακή περσόνα μέσα από επιτυχημένη καριέρα δεκαετιών. Βρισκόμενη σε κρίση και αποφασισμένη να αποτινάξει το βάρος της περσόνας που έχτισε επί δεκαετίες, η σούπερ σταρ στρέφεται στο μόνο άτομο που εμπιστεύεται - τη σχεδιάστρια μόδας και οραματίστρια φίλη που εγκατέλειψε πριν από χρόνια. Όταν η Mother Mary εμφανίζεται ξαφνικά στο εξοχικό κτήμα της Sam (Michaela Coel), ζητώντας ένα τελευταίο φόρεμα για τη μεγαλύτερη συναυλία και εμφάνιση της ζωής της, ξεκινά μια παραισθησιακή νύχτα αντιπαράθεσης, συνεργασίας, μνήμης και επανεφεύρεσης.

Ο David Lowery είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες σκηνοθέτες που ανέδειξε ο ανεξάρτητος αμερικανικός κινηματογράφος την προηγούμενη δεκαετία, με ταινίες όπως το «A Ghost Story» (2017), το «The Old Man and the Gun» (2018) και το «The Green Knight» (2021) να συστήνουν έναν δημιουργό με όραμα, ξεκάθαρο προσωπικό ύφος και ξεχωριστή φωνή. Τα τελευταία χρόνια, όμως, ο Lowery δείχνει να βρίσκεται σε καλλιτεχνική ύφεση. Το «Peter Pan and Wendy» (2023), που σκηνοθέτησε για λογαριασμό του Disney+, ήταν μια ανέμπνευστη μεταφορά του γνωστού παραμυθιού, παραδομένη στις επιταγές της πολιτικής ορθότητας, ενώ η νέα του ταινία, με τίτλο «Mother Mary», είναι μάλλον η πιο αδιάφορη, ναρκισσιστική και αυτάρεσκη δημιουργία του μέχρι σήμερα.

Οπτικά, ο Lowery διατηρείται σε φόρμα. Αναγνωρίζεις την προσωπική του σφραγίδα από τον τρόπο με τον οποίο φωτίζει τα εσωτερικά πλάνα του και προσδίδει στην αφήγησή του έναν ιδιαίτερο ρυθμό. Τα μουσικοχορευτικά νούμερα είναι το highlight της ταινίας, όντας άψογα χορογραφημένα, εντυπωσιακά κινηματογραφημένα, και άψογα διεκπεραιωμένα από την Anne Hathaway, η οποία χάνεται στο ρόλο και παραδίδει μια εντυπωσιακή, σωματική ερμηνεία. Της άξιζε αναμφίβολα μια καλύτερη ταινία, και όχι ένα προσχηματικό φιλμ που μοιάζει φτιαγμένο για να προωθήσει κάποια ανερχόμενη σταρ της ποπ μουσικής. Αν είδατε πέρυσι το «Hurry Up Tomorrow» του Trey Edward Shults, με πρωταγωνιστή τον The Weeknd, μην περιμένετε κάτι διαφορετικό.

Το «Mother Mary» είναι εκνευριστικό, ακριβώς επειδή αγωνίζεται να μας πείσει πως τα ασήμαντα θέματα που πραγματεύεται έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα απ' όση πραγματικά έχουν. Σύμφωνοι, ο εσωτερικός αγώνας ενός καλλιτέχνη με τους δαίμονές του είναι ένα ενδιαφέρον θέμα, ενώ η αντιπαράθεση του είναι με το φαίνεσθαι ενός ειδώλου της ποπ έχει πάντα το ενδιαφέρον της. Όμως, δε μιλάμε για μια αληθινή προσωπικότητα που μας ενδιαφέρει εκ των προτέρων - όπως στην περίπτωση του «Hurry Up Tomorrow» - αλλά για έναν μυθοπλαστικό χαρακτήρα, επομένως πρέπει εξαρχής ο δημιουργός να κερδίσει το ενδιαφέρον μας γι' αυτόν. O Lowery αποτυγχάνει παταγωδώς σε αυτόν τον τομέα, κι έτσι η ταινία του μοιάζει με δίωρη πράξη αυτοϊκανοποίησης.

Το «Mother Mary» είναι η δεύτερη συνεχόμενη αποτυχία του David Lowery, ενός σκηνοθέτη που πιστεύαμε πολύ. Ελπίζουμε πως θα είναι και η τελευταία. Αυτή η ταινία μοιάζει να φτιάχτηκε από ανθρώπους που αγαπούσαν τα μιούζικαλ, σκέφτηκαν μερικά ωραία νούμερα και στη συνέχεια σκαρφίστηκαν μια σοβαροφανή, αλλά άψυχη ιστορία για να υποστηρίξουν τη διάρκεια μιας μεγάλου μήκους ταινίας. Κι ενώ από μόνο του το μουσικό σκέλος είναι ωραιότατο, δυστυχώς τα εν λόγω κομμάτια τοποθετούνται χωρίς κάποια σχέση αιτίου - αιτιατού μέσα στην πλοκή, μετατρέποντας το φιλμ σε κάτι σαν βιντεοκλίπ μεγάλου μήκους. Πρόκειται αναμφίβολα για το δημιουργικό ναδίρ του σκηνοθέτη, ο οποίος χρειάζεται επειγόντως να επανεφεύρει τον εαυτό του.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 16-04-2026  |  Διανομή: Σπέντζος