Solo Mio

Ο Matt (Kevin James) αποταμίευε χρήματα για χρόνια για να πραγματοποιήσει τον γάμο των ονείρων της αγαπημένης του στην Ιταλία, και να σχεδιάσει ένα πολυτελές ταξίδι του μέλιτος. Όταν η αρραβωνιαστικιά του δεν εμφανίζεται στην εκκλησία, ο Matt αναγκάζεται να πάει μόνος του στο ταξίδι του μέλιτος, κάτι που τον φέρνει σε επαφή με την όμορφη κουλτούρα της Ιταλίας και ανανεώνει το πάθος του για τη ζωή. Στην πορεία, γνωρίζει την Gia (Nicole Grimaudo), μια Ιταλίδα που τον βοηθά να ξαναβρεί την πίστη του στην πιθανότητα της αγάπης και της αληθινής ευτυχίας.

Το «Solo Mio» είναι ο τύπος ταινίας που θα περίμενε κανείς να παρακολουθήσει σε κάποιο θερινό σινεμά της πρωτεύουσας, και η κυκλοφορία του στις σκοτεινές αίθουσες τις ημέρες του Πάσχα ίσως προαναγγέλλει πως το άνοιγμα των συγκεκριμένων κινηματογράφων δε βρίσκεται πολύ μακριά. Πρόκειται για τη ρομαντική κομεντί με το απλό feelgood μήνυμα, τα κλισέ της, την τουριστική αισθητική της, που βλέπεται ανώδυνα μια δροσερή καλοκαιρινή βραδιά, συνοδεία ποτού και σνακ, παρά σε μια κλειστή αίθουσα όπου οι απαιτήσεις του φιλοθεάμονος κοινού είναι, συνήθως, υψηλότερες. Το αν αυτή η αναπάντεχα πρώιμη κυκλοφορία θα έχει συνέπειες στα εισιτήρια της ταινίας στη χώρα μας ξεφεύγει από τις αρμοδιότητες του παρόντος κειμένου και θα φανεί τις επόμενες ημέρες.

Οι Αυστραλοί σκηνοθέτες Charles και Daniel Kinnane δεν είναι, δυστυχώς, Rob Reiner. Το είδος της ρομαντικής κομεντί δεν απαιτεί έναν auteur σώνει και καλά πίσω από το φακό για να δώσει μια καλή ταινία, όμως ένας σκηνοθέτης με φαντασία κι έμπνευση μπορεί να αναβαθμίσει το σενάριο και να προσφέρει το κάτι παραπάνω. Οι αδελφοί Kinnane δεν είναι αυτοί οι σκηνοθέτες, κι έτσι τα κλισέ του σεναρίου περισσότερο ενοχλούν, παρά γοητεύουν. Η φωτογραφία της ταινίας είναι εντελώς τηλεοπτική, θυμίζει περισσότερο διαφημιστικό σποτ παρά κινηματογραφική ταινία, και οι μουσικές επιλογές παραπέμπουν σε ανάλογες τηλεοπτικές δουλειές.

Ο Kevin James, στον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ικανοποιητικός ερμηνευτικά, όμως ο ρόλος του είναι μονοδιάστατος και η εσωτερική διαδρομή του στην ταινία δεν προκαλεί το ενδιαφέρον. Η πορεία του μέσα στο σενάριο είναι προβλέψιμη και δε διαθέτει την παραμικρή πρωτοτυπία. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες είναι εντελώς σχηματικοί, δίχως να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στην, στοιχειώδη έστω, θεματολογία του έργου. Οι ηθοποιοί, πλην του προαναφερθέντος, είναι από το εκπτωτικό ράφι, και οι ερμηνείες τους είναι εκνευριστικές, αν όχι αδιάφορες. Από την άλλη, όταν ο ρόλος είναι ρηχός και η σκηνοθετική καθοδήγηση ελλιπής, το όποιο ταλέντο του ηθοποιού ασφυκτιά και αδυνατεί να φανερωθεί στο θεατή, οπότε ίσως δε θα πρέπει να ψέγουμε τους ενώπιον του φακού συντελεστές.

Συνολικά, το «Solo Mio» είναι μια ρομαντική κομεντί που δε λειτουργεί σε κανένα επίπεδο: ούτε συγκινεί με το ρομαντισμό της, ούτε προκαλεί το γέλιο με τα αστεία της, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Χωρίς να είναι κακόγουστη ή προσβλητική προς την αισθητική του κοινού, δεν διαθέτει την παραμικρή πρωτοτυπία ή έμπνευση από μεριάς του σκηνοθετικού διδύμου. Αν τη βλέπατε σε θερινό σινεμά, πιθανώς να σας άφηνε την επίγευση μιας χαριτωμένης σαχλαμάρας. Αν τη δείτε σε κλειστή αίθουσα, περισσότερο θα σας ενοχλήσει παρά θα τη βρείτε χαριτωμένη. Μάλλον ούτε το γραφείο διανομής της την πιστεύει ιδιαίτερα, εξ ου και αποφάσισε να την κυκλοφορήσει στις αίθουσες εντός των εορταστικών ημερών.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 09-04-2026  |  Διανομή: The Film Group  |  Επίσημο Site