The Drama

Ο Βρετανός εκπατρισμένος Charlie Thompson (Robert Pattinson), επιμελητής μουσείου, γνωρίζει την Emma Harwood (Zendaya), επιμελήτρια λογοτεχνικών εκδόσεων, σε ένα καφέ στο Κέμπριτζ. Μετά από έναν θυελλώδη έρωτα, η κοινή τους ζωή μοιάζει ιδανική. Μέχρι που, σε μια βραδιά με φίλους κι ένα μεθυσμένο παιχνίδι εξομολογήσεων ("ποιο είναι το χειρότερο πράγμα που έχεις κάνει;"), μια αποκαλυπτική παραδοχή τινάζει στον αέρα τη βεβαιότητά τους και τους σπρώχνει σε αμφιβολία, σύγχυση και χάος, λίγες μέρες πριν από το "I do".

Για το πρώτο περίπου μισάωρο του «The Drama», θα νομίζει κανείς ότι βλέπει ακόμα μια εκνευριστική new age δραμεντί της Α24, με ρηχούς χαρακτήρες και first world problems. Όμως, ο Νορβηγός σκηνοθέτης Kristoffer Borgli («Sick of Myself», «Dream Scenario») έχει αποδείξει ότι είναι πιο έξυπνος από αυτού του είδους το σινεμά και δεν αργεί να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια των χαρακτήρων του αλλά και του κοινού. Και τότε καταλαβαίνει κανείς πως συνειδητά έδινε ψευδείς εντυπώσεις περί του τι ταινία έχει κάνει στο ξεκίνημα, ακριβώς γιατί θέλει να καυτηριάσει τους ανθρώπους που σκιαγράφησε με τόσο αποτελεσματικό και εκνευριστικά ρεαλιστικό τρόπο.

Προς τιμήν του, ο Borgli κάνει κάτι εξαιρετικά σπάνιο, τολμηρό και γενναίο, που ενδέχεται να του φέρει αρνητικές αντιδράσεις από μερίδα του (αμερικανικού, κυρίως) κοινού: τοποθετεί στο επίκεντρο της κατάμαυρης αυτής κωμωδίας του ένα σοβαρό πρόβλημα της σύγχρονης αμερικανικής κοινωνίας: τους μαζικούς πυροβολισμούς στα σχολεία. Το γεγονός ότι πραγματεύεται αυτό το θέμα με σαρκαστικό ύφος μπορεί να εξοργίσει την, ευαίσθητη επί του θέματος, αμερικανική κοινωνία, όμως ο σκηνοθέτης δεν το κάνει απλά και μόνο για την πρόκληση. Έχει πράγματι κάτι σοβαρό να πει πάνω στο θέμα, και όχι μόνο σε αυτό. Το αληθινό θεματικό επίκεντρο της ταινίας είναι άλλο: ποια είναι η απόσταση που χωρίζει την σκέψη από την πράξη;

Αν η σκέψη του να κάνεις κάτι παραβατικό - εγκληματικό σε καθιστά ένοχο, τότε πώς μπορούμε να εξασφαλίσουμε ότι όλοι μας έχουμε αγνές σκέψεις και μόνο; Στην πραγματικότητα, ένοχος είναι μόνο εκείνος που τελικά προβαίνει στην πράξη, γιατί αλλιώς όλοι θα έπρεπε να οδηγηθούμε στη φυλακή, αφού έχουμε κάνει κατά καιρούς κακές σκέψεις, τις οποίες απλά δεν υλοποιήσαμε επειδή φοβόμαστε τις συνέπειες ή επειδή μας εμπόδισε το αξιακό μας σύστημα. Ο Borgli "παίζει" με αυτήν την ιδέα χιουμοριστικά, γαργαλώντας το μυαλό του θεατή και προκαλώντας τον να λάβει μέρος σε αυτή τη διαλεκτική διαδικασία. Το αποτέλεσμα, αν και ενίοτε φαντάζει υπερφορτωμένο, είναι συναρπαστικό.

Εκεί που αστοχεί ο Νορβηγός σκηνοθέτης είναι στον τρόπο που επιλέγει να κλείσει την ταινία του. Επειδή κατά βάθος αγαπάει τους χαρακτήρες του, ή επειδή αυτή είναι η πιο φιλόδοξη εμπορικά ταινία της μέχρι τώρα καριέρας του, επιλέγει να τους χαρίσει ένα τέλος που έρχεται σε αντίθεση με τον κυνικό τόνο της υπόλοιπης ταινίας και την αποκλιμακώνει. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, το «The Drama» είναι μια έξυπνη μαύρη κωμωδία, μια πραγματικά καλή και προκλητική ταινία, από έναν σκηνοθέτη που αξίζει να έχουμε στο μυαλό μας καθώς, αν δεν τον "ακυρώσουν" εξαιτίας της τόλμης του να πραγματευθεί ζόρικα θέματα, θα μας χαρίσει σίγουρα εξαιρετικά φιλμ στο άμεσο μέλλον.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 01-04-2026  |  Διανομή: Σπέντζος  |  Επίσημο Site