Το Μυστικό Του Δάσους

Σε ένα νησί, η μυστηριώδης εξαφάνιση μιας οικογένειας τουριστών διαταράσσει τη φαινομενικά ήρεμη ζωή της τοπικής κοινωνίας. Ο αστυνόμος Αντώνης (Αργύρης Γκαγκάνης), παρά τις επίμονες προσπάθειές του, οδηγείται σε αδιέξοδο. Τα στοιχεία είναι ελάχιστα και τα στόματα παραμένουν κλειστά. Απελπισμένος, στρέφεται στον παιδικό του φίλο Κώστα (Κώστας Καραθωμάς) - έναν πρώην αστυνομικό που έχει αποσυρθεί μετά από αποτυχημένη επιχείρηση εξάρθρωσης διεθνούς σπείρας σωματεμπορίας, η οποία κόστισε τη ζωή της οικογένειάς του. Συντετριμμένος από ενοχές, ο Κώστας έχει αποκοπεί από όλους, αρνούμενος να επιστρέψει στη δράση. Όμως, όταν βλέπει τη φωτογραφία της εξαφανισμένης μικρής κόρης και διαπιστώνει την ομοιότητα με τη δική του κόρη, κάτι αλλάζει μέσα του. Η υπόθεση παύει να είναι απλώς μια αστυνομική έρευνα - γίνεται προσωπική υπόθεση.

Το «Μυστικό του Δάσους», το σκηνοθετικό και σεναριακό ντεμπούτο των Μάκη Τσούφη και Στέλιου Ορφανίδη, είναι ένα αστυνομικό θρίλερ στα πρότυπα των αμερικανικών ταινιών του είδους, που όμως καταλήγει να μοιάζει περισσότερο με straight to vod b-movie, εξαιτίας των ελλείψεων σε βασικούς τομείς της κινηματογραφικής αφήγησης και κατασκευής. Το σενάριο επιστρατεύει όλα τα κλισέ του είδους, από τον βετεράνο εν αποστρατεία αστυνομικό που επιστρέφει απρόθυμα στη δράση για μια υπόθεση που δεν αργεί να εξελιχθεί σε δίοδο λύτρωσης για το ένοχο παρελθόν του, έως τη διαφθορά των φορέων εξουσίας και την διαπλοκή με τον υπόκοσμο. Όλα αυτά, όμως, δεν πείθουν στη συγκεκριμένη ταινία, καθώς οι σεναριογράφοι αμελούν να χτίσουν έναν "κόσμο" εντός του οποίου όλα όσα βλέπουμε θα γίνουν πειστικά.

Η ταινία είναι γεμάτη σεναριακές και σκηνοθετικές αδυναμίες που την καταστρέφουν. Χαρακτήρες εμφανίζονται από το πουθενά σε σκηνές, η δράση πηγαινοέρχεται στο παρελθόν και στο παρόν με άτσαλο μοντάζ, πρόσωπα αποκτούν ικανότητες μάχης από το πουθενά, cheesy ατάκες πάνε κι έρχονται, υποπλοκές ξεπηδούν σε εντελώς άκυρα σημεία και δεν οδηγούν πουθενά, η φωτογραφία και η πλανοθεσία παραπέμπουν σε κακή τηλεοπτική σειρά ή, το πολύ, σε καμία ανθυποταινία σαν το πρόσφατο «Tin Soldier». Οι καλές προθέσεις για μια ταινία που θα ξεφεύγει από το δίπολο "σκληρό arthouse ή Καποδίστριας" εξανεμίζονται επειδή οι δημιουργοί της ταινίας πάσχουν στο στοιχειώδες επίπεδο του κινηματογραφικού storytelling.

Όταν έχεις, λοιπόν, ένα τέτοιο σενάριο, τι να σου κάνουν οι ηθοποιοί; Οι περισσότεροι συμμετέχοντες στο cast δεν είναι κακοί, αλλά δεν πείθουν με τίποτα. Οι πρωταγωνιστές μας περιφέρουν τη βαρεμάρα τους από πλάνο σε πλάνο, ο κεντρικός γυναικείος χαρακτήρας δεν προσφέρει σχεδόν τίποτα στην πλοκή και τα κίνητρά της δεν γίνονται ποτέ κατανοητά, ο "κακός" μας είναι εντελώς σχηματικός κι αδιάφορος, ενώ ο Αλέξανδρος Ρήγας είναι ο... Αλέξανδρος Ρήγας. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σκέφτονταν οι δύο δημιουργοί του έργου όταν, γράφοντας το σενάριο, σκέφτηκαν πως ιδανική επιλογή για την ενσάρκωση του συγκεκριμένου χαρακτήρα μπορεί να ήταν ο εν λόγω ηθοποιός, που ούτε ιδιαίτερο ταλέντο διαθέτει, ούτε typecast σε ανάλογους ρόλους είναι.

Μακάρι, μονάχα, να εμφανιζόταν από κάπου ο Frank Grillo, μπας και το φιλμ αποκτούσε λίγο ενδιαφέρον. Ως έχει, είναι ένα φιλμ αγνών προθέσεων αλλά παντελούς έλλειψης γνώσης πάνω στο κινηματογραφικό storytelling και σε κάθε άλλη πτυχή της φιλμοκατασκευής. Ο ελληνικός κινηματογράφος είναι ακόμη πολύ πίσω σε ό,τι έχει να κάνει με τη δημιουργία ταινιών είδους (και όχι μόνο), καθώς η τηλεοπτική αισθητική είναι η κυρίαρχη τάση. Το «Μυστικό του Δάσους» δεν μπορεί να σταθεί ούτε για χάζεμα στην τηλεόραση κάποιο βράδυ μετά από μια κουραστική ημέρα. Ακόμα και για κάτι τέτοιο, υπάρχουν καλύτερες κινηματογραφικές επιλογές.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 02-04-2026  |  Διανομή: The Film Group