The Mortuary Assistant

Κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής βάρδιας σε ένα απομονωμένο νεκροτομείο, μια νεαρή βοηθός (Willa Holland) αρχίζει να βιώνει ανεξήγητα φαινόμενα: σώματα κινούνται, ψίθυροι αντηχούν στο σκοτάδι και η ίδια η πραγματικότητα μοιάζει να παραμορφώνεται. Καθώς η νύχτα κλιμακώνεται σε εφιάλτη, έρχεται αντιμέτωπη με μια δαιμονική δύναμη αποφασισμένη να καταλάβει το σώμα της πριν ξημερώσει.

Από τους πιο πετυχημένους τίτλους τρόμου στο χώρο των βιντεοπαιχνιδιών τα τελευταία χρόνια, το «The Mortuary Assistant» μεταφέρεται φέτος και στον κινηματογράφο. Δεν έχουμε παίξει το ομότιτλο παιχνίδι, επομένως η κριτική μας θα αναφερθεί αποκλειστικά στις κινηματογραφικές αρετές και ελαττώματα του έργου, με μια μικρή επιφύλαξη για το πώς θα φανεί το τελευταίο στους λάτρεις του πρωτότυπου. Βέβαια, οι κριτικές που διαβάζουμε από το εξωτερικό υποδεικνύουν πως το φιλμ μάλλον αποτυγχάνει να ικανοποιήσει και τους οπαδούς του παιχνιδιού, κάτι που, ωστόσο, το περιμέναμε, αφού αυτός είναι ο κανόνας: ελάχιστες μεταφορές βιντεοπαιχνιδιών στη μεγάλη ή τη μικρή οθόνη έχουν κατορθώσει πράγματι να φανούν αντάξιες των παιχνιδιών που αγάπησε το κοινό το οποίο προσήλθε στις αίθουσες και τις εγκατέλειψε απογοητευμένο.

Ο σκηνοθέτης του «The Mortuary Assistant», Jeremiah Kipp, κάνει μια φιλότιμη προσπάθεια να πει κάτι με την ταινία του. Επηρεασμένος από το ύφος και τη θεματολογία του λεγόμενου "αναβαθμισμένου" τρόμου, αποπειράται να διατυπώσει μια αλληγορία γύρω από την τοξική, τραυματική παιδική ηλικία και τον εθισμό στα ναρκωτικά, δυστυχώς όμως πέφτει στην παγίδα των κλισέ. Οι χαρακτήρες δεν έχουν το παραμικρό ενδιαφέρον και οι arthouse πινελιές που επιχειρεί ο σκηνοθέτης μέσα από υποφωτισμένα πλάνα και περίτεχνους φωτισμούς δεν οδηγούν πουθενά, παρά μόνο στην ανέμπνευστη αντιγραφή ιδεών από πολύ καλύτερες ταινίες άλλων δημιουργών. Αν και διαρκεί λίγο, μόλις 92 λεπτά, το φιλμ είναι εξαντλητικό στην παρακολούθησή του, εξαιτίας της πλήρους έλλειψης πρωτοτυπίας.

Επιπλέον, από κάθε πτυχή της κατασκευής της ταινίας προδίδεται η φτήνια της παραγωγής, η οποία δε θα μας ενοχλούσε (άλλωστε, οι περισσότερες ταινίες τρόμου που αγαπάμε είναι χαμηλού κόστους παραγωγές) αν υπήρχε πίσω από την κάμερα ένας σκηνοθέτης με μεράκι και γνώση του πώς να μετατρέψει τα πενιχρά μέσα παραγωγής σε πηγή έμπνευσης. Όμως ο Kipp εμφανώς βαριέται να επενδύσει χρόνο σε παραμέτρους όπως το μοντάζ, η σκηνογραφία, τα πρακτικά εφέ, η φωτογραφία και η μουσική, με αποτέλεσμα η ταινία, εκτός από ανιαρή δραματουργικά, να δείχνει και άσχημη στην όψη. Εξίσου βαριεστημένοι φαίνονται και οι ηθοποιοί του καστ, οι οποίοι, για να είμαστε ειλικρινείς, δεν έχουν και ρόλους της προκοπής να ερμηνεύσουν.

Τελικά, μάλλον χαιρόμαστε που δεν είχαμε παίξει ποτέ μέχρι τώρα το «The Mortuary Assistant». Αν ως αδαείς αισθανθήκαμε τόση πλήξη με την κινηματογραφική εκδοχή του παιχνιδιού, πιθανότατα αν ήμαστε λάτρεις αυτή η ταινία να μας είχε εξοργίσει. Είναι η δεύτερη πρόσφατη περίπτωση, μετά το «Return to Silent Hill» του Christophe Gans, που μια μεταφορά δημοφιλούς βιντεοπαιχνιδιού στο σινεμά αποτυγχάνει πανηγυρικά. Είναι να αναρωτιέσαι, γιατί είναι τόσο δύσκολο για τα χολιγουντιανά στούντιο να παραδειγματιστούν από ταινίες σαν το πρόσφατο ιαπωνικό «Exit 8», που και πιστή μεταφορά του ομότιτλου παιχνιδιού ήταν και πραγματάκια να πει είχε και καλογυρισμένο σαν ταινία ήταν;

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 12-03-2026  |  Διανομή: Neo Films