The Wizard Of The Kremlin (Le Mage Du Kremlin)

Ρωσία, αρχές της δεκαετίας του 1990. Εν μέσω μετασοβιετικού χάους, ένας λαμπρός νεαρός άνδρας, ο Vadim Baranov (Paul Dano), χαράζει την πορεία του. Αρχικά καλλιτέχνης και στη συνέχεια παραγωγός ριάλιτι, γίνεται ο επικοινωνιολόγος ενός ανερχόμενου πράκτορα της KGB: του Vladimir Putin (Jude Law). Στην καρδιά της εξουσίας, ο Baranov διαμορφώνει τη νέα Ρωσία, θολώνοντας τα όρια μεταξύ αλήθειας και ψέματος, πίστης και χειραγώγησης.

Ο Olivier Assayas («Clouds of Sils Maria», «Irma Vep») δεν είναι ξένος στο είδος της πολιτικής βιογραφίας. Το «Carlos» του 2010, αρχικά κινηματογραφικό αλλά στη συνέχεια τηλεοπτικό έργο μυθοπλασίας, θεωρείται μια από τις καλύτερες δημιουργίες του είδους στον 21ο αιώνα. Επομένως, δε θα πρέπει να μας ξενίζει το γεγονός ότι, για την πιο πρόσφατη ταινία του, διάλεξε να καταπιαστεί με το βίο και την πολιτεία ενός ανθρώπου ο οποίος διαφεντεύει σε μεγάλο βαθμό τη μοίρα του σύγχρονου κόσμου, του Προέδρου της Ρωσίας Vladimir Putin, και μάλιστα σε μια περίοδο όπου ο εν λόγω πολιτικός βρίσκεται στο επίκεντρο των συζητήσεων εξαιτίας του συνεχιζόμενου πολέμου στην Ουκρανία. Το υλικό για μια επίκαιρη, μα ταυτόχρονα και διαχρονική, πολιτική ταινία προσφέρθηκε απλόχερα στον Γάλλο σκηνοθέτη.

Δυστυχώς, τόσο εκείνος, όσο και ο σεναριογράφος του, Emmanuel Carrere, απέτυχαν να αξιοποιήσουν το υλικό αυτό, τουλάχιστον στο βαθμό που θα μπορούσαν. Το «The Wizard of the Kremlin» αφηγείται, στην πραγματικότητα, την αρχετυπική ιστορία ενός νέου άνδρα που αναζητά το πατρικό υποκατάστατο και το βρίσκει στο πρόσωπο ενός μέντορα. Γι' αυτό η ταινία υιοθετεί την οπτική του (μέτριου ερμηνευτικά) Paul Dano και όχι του (εξαίρετου) Jude Law. Μόνο που οι χαρακτήρες του φιλμ δεν έχουν το βάθος που απαιτεί μια τέτοια ιστορία. Κι ενώ δεν τίθεται ζήτημα εξιδανίκευσης του Putin, όπως ορισμένοι έψεξαν το φιλμ, ταυτόχρονα ο Ρώσος πρόεδρος, όπως και κάθε άλλος χαρακτήρας της ταινίας, παραμένει πεισματικά απροσπέλαστος σαν κινηματογραφικός χαρακτήρας, ακόμα και μετά το πέρας της προβολής.

Έτσι, οι Assayas και Carrere αποτυγχάνουν να προσφέρουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του Putin, φιλτραρισμένη βέβαια μέσα από τη δική τους καλλιτεχνική ματιά, παρά τα 156 λεπτά που διαρκεί η ταινία τους. Ο Assayas, αν και κάνει καλή δουλειά στην ανάπλαση της εποχής, όταν η ταινία διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1990, συνολικά είναι ένας πολύ μονότονος σκηνοθέτης, στις περισσότερες δουλειές του τουλάχιστον, που αδυνατεί να κλιμακώσει σωστά, μέσω του εσωτερικού ρυθμού και του μοντάζ, τις ιστορίες που αφηγείται. Από αυτό το πρόβλημα πάσχει και το «The Wizard of the Kremlin», το οποίο κλιμακώνεται υπερβολικά απότομα, στο τελευταίο του εικοσάλεπτο, πριν καλά - καλά καταλάβουμε τους λόγους για τους οποίους ο Baranov τέθηκε στο περιθώριο.

Είναι κρίμα, γιατί το «The Wizard of the Kremlin» είχε όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε μια ταινία η οποία θα πυροδοτούσε συζητήσεις, θα προβλημάτιζε και θα έριχνε φως σε σημαντικά πολιτικά γεγονότα και πρόσωπα που, έμμεσα ή άμεσα, καθορίζουν τις ζωές μας. Οι Assayas και Carrere αποδείχθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων στην προκειμένη περίπτωση, με αποτέλεσμα, ύστερα από δυόμισι ώρες προβολής και έναν ορυμαγδό πληροφορίας πάνω σε γεγονότα που σημάδεψαν τη νεότερη ρωσική ιστορία, να μη γνωρίζουμε και να μην έχουμε κατανοήσει πραγματικά τίποτα για τον Vladimir Putin που δε γνωρίζαμε ήδη, να μην έχουμε αποκομίσει μια ματιά σε αυτόν που δεν συναντάμε ήδη σε ένα λήμμα της Wikipedia.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 12-03-2026  |  Διανομή: Σπέντζος