The President's Cake

Δεκαετία του 1990. Κάτω από την αυστηρή δικτατορία του Sadam Hussein και τα βαθιά οικονομικά πλήγματα από τις διεθνείς κυρώσεις, ένα εννιάχρονο κορίτσι (Baneen Ahmad Nayyef) επιλέγεται από το σχολείο της για να φτιάξει την υποχρεωτική γενέθλια τούρτα για τον πρόεδρο. Μια επικίνδυνη αποστολή που συνεπάγεται φυλάκιση και σωματική τιμωρία σε περίπτωση αποτυχίας. Πρόκειται όμως για μια πρόκληση καθώς δεν έχει ούτε τα βασικά για να ζήσει...

Το «The President's Cake», σκηνοθετικό ντεμπούτο του Ιρακινού Hasan Hadi και πρώτη ταινία από την λόγω χώρα που βραβεύθηκε στο Φεστιβάλ των Καννών, είναι μια ιστορία ενηλικίωσης με φόντο μια ταραχώδη ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά περίοδο της πατρίδας του δημιουργού. Ο Hadi σατιρίζει την αυταρχικότητα και τον παραλογισμό του καθεστώτος Hussein, που είχε καταδικάσει το λαό του σε πενία και εξαθλίωση αλλά ταυτόχρονα απαιτούσε εορτασμό των... γενεθλίων του με απειλή εξόντωσης σε περίπτωση μη υπακοής, και την ίδια στιγμή αφηγείται μια ιστορία φιλίας, αλληλεγγύης και απόκτησης ταυτότητας για ένα νεαρό κορίτσι που αναλαμβάνει μια φαινομενικά απλή, αλλά στην πραγματικότητα πολύ δύσκολη αποστολή: να φτιάξει μια τούρτα.

Ο Hadi αποκαλύπτεται ως ένας σκηνοθέτης με ταλέντο και όραμα, επηρεασμένος εξίσου από τον ιταλικό νεορεαλισμό, τον ιρανικό κινηματογράφο και το γαλλικό Νέο Κύμα. Η κάμερά του ακολουθεί τη νεαρή ηρωίδα του στο ταξίδι ενηλικίωσής της και στον αγώνα της να επιτελέσει έγκαιρα και με επιτυχία την αποστολή της. Οπτικά, η ταινία είναι έκτακτη, αντιπαραθέτοντας εικόνες ακραίας φτώχειας των κατώτερων λαϊκών στρωμάτων με εικόνες χλιδής στα αστικά κέντρα, όπου κατοικούσαν οι αξιωματούχοι του καθεστώτος. Ο σκηνοθέτης αποφεύγει την επιδεικτικότητα και τη μιζέρια, ενσταλάζοντας πινελιές χιούμορ στην ταινία του και προσδίδοντάς της διαστάσεις θρίλερ, θυμίζοντας έτσι σε κάποιο βαθμό το σινεμά του Asghar Farhadi.

Σεναριακά, το «The President's Cake» είναι, ομολογουμένως, λιγάκι φλύαρο και υπερβολικά μεγάλο σε διάρκεια για την ιστορία που έχει να πει. Δεδομένου ότι ανάλογες ιστορίες το σινεμά μας αφηγείται ήδη από την εποχή του «Bicycle Thieves» (1948) του Vittorio De Sica, το φιλμ του Hadi δεν έχει απαραίτητα κάτι να προσθέσει, πέρα από το διαφορετικό σκηνικό και, κατά συνέπεια, το αντίστοιχο κοινωνικό - πολιτικό - ιστορικό υπόβαθρο. Έτσι, η ταινία είναι κάπως προβλέψιμη σε ορισμένες σεναριακές επιλογές της με αποτέλεσμα προς τη μέση να υπάρχουν "κοιλιες". Αυτές, εντούτοις, συγχωρούνται χάρη στο γεγονός ότι το φιλμ είναι καλοφτιαγμένο, έντιμο ως προς τις προθέσεις του, ευαίσθητο στον τρόπο με τον οποίο μας παρουσιάζει τους χαρακτήρες του.

Συνολικά, το «The President's Cake» είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο από μια χώρα τον κινηματογράφο της οποίας δε γνωρίζουμε καλά. Ακρως πολιτική ταινία χωρίς να γίνεται μελοδραματική ή διδακτική, καταφέρνει να "παντρέψει" το ατομικό με το συλλογικό, αντλώντας από αυτό το μείγμα τη μεγαλύτερή της δύναμη. Οπωσδήποτε είναι μια από τις arthouse ταινίες που αξίζει να δει κανείς φέτος, αλλά και το όνομα του Hasan Hadi ένα από αυτά που θα πρέπει να σημειώσουμε, γιατί μάλλον θα μας απασχολήσει ξανά στο μέλλον. Το συγκεκριμένο φιλμ είναι το είδος του χαμηλόφωνου, εγκρατούς πρώτου εγχειρήματος που ανοίγει το δρόμο για μια σημαντική φιλμογραφία, αλλά και για την εγκαθίδρυση μιας αξιοσημείωτης εθνικής κινηματογραφίας, που αυτόν το δρόμο θα πρέπει να ακολουθήσει στο εξής.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 05-03-2026  |  Διανομή: Cinobo  |  Επίσημο Site