Sound Of Falling

Τέσσερα κορίτσια, η Alma (Hanna Heckt), η Angelika (Lena Urzendowsky), η Lenka (Laeni Geiseler) και η Emma (Susanne Wuest), μεγαλώνουν σε απομονωμένη αγροικία στη βόρεια Γερμανία. Αν και ζουν σε διαφορετικές εποχές, οι ιστορίες αποκαλύπτουν όσα τις συνδέουν, θολώνοντας παρελθόν και παρόν.

Το «Sound of Falling» σηματοδοτεί το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο της Γερμανίδας Mascha Schilinski, ένα όνομα που πιθανότατα θα μας απασχολήσει στο εγγύς μέλλον. Γεμάτο φιλοδοξία και όραμα, το παρθενικό φιλμ της σκηνοθέτριας μπορεί να μην εκπληρώνει όλους του τους στόχους, είναι όμως ένα συναρπαστικό δείγμα ευρωπαϊκού κινηματογράφου που εξακολουθεί να πειραματίζεται με την κινηματογραφική γλώσσα, να ρισκάρει αφηγηματικά και αισθητικά, να προσπαθεί να ανοίξει νέους δρόμους στην κινηματογραφική έκφραση. Είναι ζήτημα χρόνου για τη Schilinski να παραδώσει τη μεγάλη της ταινία και, μολονότι το πρώτο της αυτό βήμα κάπου χάνει το δρόμο του, αξίζει να κρατήσουμε το όνομά της.

Στην καρδιά του «Sound of Falling» βρίσκεται η έννοια του διαγενεακού τραύματος. Μέσα από τέσσερις διαφορετικές ιστορίες, η καθεμιά από τις οποίες λαμβάνει χώρα σε διαφορετική εποχή, από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα, η Schilinski εξετάζει την πληγή που αφήνει η κακοποίηση, τις συνέπειες της καταπίεσης και της αδυναμίας εξωτερίκευσης του τραύματος, και τους τρόπους με τους οποίους αυτού του είδους οι τοξικές συμπεριφορές καταλήγουν να διαιωνίζονται και να κληροδοτούνται από γενιά σε γενιά. Για να καταγράψει με ακόμη μεγαλύτερη πειστικότητα την καθημερινότητα των χαρακτήρων της, χρησιμοποιεί το φορμά των home movies, γυρνώντας την ταινίας της σε φιλμ.

Το παράλληλο μοντάζ, που χρησιμοποιείται καθ' όλη τη διάρκεια του έργου, είναι μια ενδιαφέρουσα αισθητική επιλογή, η οποία, εντούτοις, επαναλαμβάνεται σε τέτοιο βαθμό που καταλήγει να εξαντλεί το θεατή. Στις δυόμισι περίπου ώρες που διαρκεί το φιλμ, ο όγκος πληροφορίας που συσσωρεύεται είναι τεράστιος και, παρά τη δεξιοτεχνία της, η Schilinski δεν καταφέρνει να τον τιθασεύσει όπως το έκανε, για παράδειγμα, ο Christopher Nolan στο «Oppenheimer» (2023). Η αφηγηματική πυκνότητα της ταινίας είναι το βασικό της πρόβλημα και προδίδει την απειρία της σκηνοθέτριας, η οποία, αν είχε κάνει αυτήν την ταινία έχοντας στην πλάτη της περισσότερα φιλμ, οπωσδήποτε θα είχε καταφέρει να την ελέγξει.

Παρά τις αδυναμίες του, πάντως, το «Sound of Falling» είναι ένα σημαντικό φιλμ. Όχι απαραίτητα ένα καλό ή απόλυτα επιτυχημένο φιλμ, οπωσδήποτε όμως μια τρομερά ενδιαφέρουσα πρώτη δουλειά, ενδεικτική ενός αδιαμφισβήτητου ταλέντου πίσω από την κάμερα. Θεωρούμε δεδομένο ότι η Mascha Schilinski είναι μερικές ταινίες μακριά από το αριστούργημα και ανυπομονούμε να απολαύσουμε τα επόμενά της βήματα στη μεγάλη οθόνη. Ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος χρειάζεται σκηνοθέτες με θάρρος, τόλμη και διάθεση για πειραματισμό ανάλογα με αυτά που επιδεικνύει εδώ η πρωτοεμφανιζόμενη δημιουργός. Αξίζει να δείτε το φιλμ στη μεγαλύτερη δυνατή οθόνη, με το καλύτερο δυνατό ηχοσύστημα, προκειμένου να απολαύσετε μια από τις πιο όμορφες οπτικά και πιο ριψοκίνδυνες αφηγηματικά και στιλιστικά δημιουργίες του 2025, η οποία μελλοντικά θα μνημονεύεται ως το ντεμπούτο μιας μείζονος κινηματογραφίστριας.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 05-02-2026  |  Διανομή: Cinobo