Greenland 2: Migration

Μετά από πέντε χρόνια, οι επιζώντες του καταφυγίου στη Γροιλανδία, ο John Garrity (Gerard Butler), η σύζυγος (Morena Baccarin) και ο γιος του (Roman Griffin Davis), παλεύουν με τη ζοφερή πραγματικότητα της ζωής υπογείως. Οι πόροι και το ηθικό εξαντλούνται, αλλά η εξερεύνηση της επιφάνειας μπορεί να θέσει σε κίνδυνο όλα όσα κέρδισαν με σκληρό αγώνα. Ξαφνικά, ολόκληρος ο κόσμος των Garrity καταρρέει ξανά όταν το καταφύγιο στη Γροιλανδία καταστρέφεται. Αντιμετωπίζουν τώρα τη σκληρή πραγματικότητα ότι κανένα μέρος δεν είναι ασφαλές για πάντα. Φήμες λένε ότι υπάρχει μια νέα όαση που δημιουργήθηκε στη Γαλλία στο σημείο πρόσκρουσης του μετεωρίτη Clark. Αποφασισμένη να συνεχίσει, η οικογένεια Garrity ξεκινά το επικίνδυνο ταξίδι της προς τη Γαλλία.

Πέντε χρόνια πριν, το «Greenland» του σκηνοθέτη Ric Roman Waugh σημείωνε αναπάντεχη επιτυχία κατά τη βραχύβια κυκλοφορία του στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ο λόγος για αυτήν την επιτυχία δεν είναι πιθανότατα η ποιότητα καθαυτή της ταινίας, αλλά η συγκυρία κατά την οποία προβλήθηκε. Αφενός, οι εικόνες καταστροφής και συντέλειας του κόσμου ταίριαξαν με την ατμόσφαιρα καταστροφολογίας που επικρατούσε στον πλανήτη λόγω της πανδημίας, αφετέρου το θέαμα θύμιζε περισσότερο μπλοκμπάστερ δράσης της δεκαετίας του 1990 παρά σύγχρονη ταινία του είδους, κι έτσι ένα κοινό διψασμένο για παλαιού τύπου κινηματογραφικές αποδράσεις μετά από μήνες εγκλεισμού με μοναδική διέξοδο το streaming το τίμησε με τον οβολό του.

Έτσι, άναψε το πράσινο φως για τη δημιουργία ενός αχρείαστου όσο και ανώδυνου σχετικά σίκουελ, το οποίο βρίσκει σκηνοθέτη και πρωταγωνιστές να επιστρέφουν. Μιλώντας για πρωταγωνιστές, το «Greenland» ήταν εξαρχής χτισμένο επάνω στον Gerard Butler, ο οποίος εδώ φαίνεται πιο βαριεστημένος από ποτέ. Σε μερικές σκηνές, μάλιστα, δεν μπαίνει καν στον κόπο να αλλάξει την προφορά του, όπως κάνει σε άλλες, και ο βαρύς Σκωτσέζος αναδύεται από μέσα του. Φυσικά δεν τον αδικούμε, αφού το σενάριο και ειδικά ο χαρακτήρας του είναι ο ορισμός της αρπαχτής. Ο αρχιτέκτονας - μέλος της ελίτ που επιλέχθηκε για να διασωθεί εν μέσω κοσμογονίας έχει δώσει ως εκ θαύματος τη θέση του σε έναν επίλεκτο μαχητή που δέρνει και πυροβολεί κόσμο. Προφανώς οι συντελεστές του φιλμ κατάλαβαν ότι δε θα τράβαγε δεύτερη ταινία με "κακό" έναν... κομήτη και είπαν να το γυρίσουν στην πιο straight action ταινία.

Παραδόξως, σε αυτό το κομμάτι το «Migration» δεν τα πάει και άσχημα! Ο Waugh μας προσφέρει δύο - τρεις σκηνές καταστροφής της προκοπής, που θυμίζουν λίγο τον παλιό "καλό" Roland Emmerich ή τον πρώιμο Michael Bay. Τα CGI εφέ είναι και πάλι άθλια, ενώ γίνεται εκτεταμένη χρήση πλάνων από την πρώτη ταινία και ενός ηλίθιου, σοβαροφανούς voice-over από τον Butler. Αυτά εξηγούν τη σχετικά μικρή διάρκεια του φιλμ (98 λεπτά αντί για τα 120 της πρώτης ταινίας), που πρέπει να φτιάχτηκε εντελώς βιαστικά και μέσω διαδικασίας brainstorming. Ο Waugh πάντως δείχνει σημάδια εξέλιξης ως σκηνοθέτης δράσης και αυτό μας αυξάνει την ανυπομονησία για το «Shelter» με τον Jason Statham που θα δούμε στα τέλη του μήνα.

Εν κατακλείδι, το «Greenland 2: Migration» είναι ακόμα μια ταινία με τον Gerard Butler, τουλάχιστον όμως δεν σε εξαπατά. Δε σου δίνει, όπως η πρώτη ταινία, την εντύπωση ότι θα πραγματευθεί θεματικές που στη συνέχεια ανατρέπει και ξεχνά εντελώς, ενώ αποτινάσσει σε μεγάλο βαθμό το στόμφο εκείνης της ταινίας για χάρη της καθαρόαιμης δράσης. Υπάρχουν αρκετά κενά και ευκολίες στο σενάριο, ένα σωρό προχειρότητες διάσπαρτες στο σώμα του φιλμ, συνολικά όμως ο στόχος του ανώδυνου χαβαλέ πρέπει να παραδεχθούμε ότι επιτυγχάνεται. Θα έχετε ξεχάσει την ταινία μισή ώρα μετά την προβολή, όσο διαρκεί, όμως, θα περάσετε καλά. Κρίμα, μονάχα, που δε βρέθηκε ένας τρόπος να επιστρέψει, έστω για ένα cameo, ο μέγιστος Scott Glenn, οπωσδήποτε το highlight του πρωτότυπου φιλμ.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 08-01-2026  |  Διανομή: The Film Group