Misericordia

Η επιστροφή του Jeremie (Felix Kysyl) στη γενέτειρά του για την κηδεία του πρώην αφεντικού του, εξελίσσεται σταδιακά σε μια λαγουδότρυπα παραδοξότητας, αιματηρών μυστηρίων και απρόσμενων σεξουαλικών εξελίξεων. Όσο η προσωρινή παραμονή του νεαρού στο σπίτι της χήρας του εκλιπόντος παρατείνεται, τόσο περισσότερο αρχίζει να επισκιάζεται από μια εξαφάνιση, τις απειλητικές διαθέσεις ενός γείτονα και τις - τουλάχιστον - παρεξηγήσιμες προθέσεις ενός ιερέα (Jacques Develay).

Η νέα ταινία του Alain Guiraudie («Stranger by the Lake», «Staying Vertical»), ενός από τους πιο αξιόλογους σύγχρονους Γάλλους κινηματογραφιστές, έχει κάτι από το σινεμά του Claude Chabrol. Η εξερεύνηση της επαρχιακής καθημερινότητας και των αργών ρυθμών της, η βία που φωλιάζει κάτω από τα πιο απλά και συνηθισμένα περιστατικά, η διττή φύση του ανθρώπου που είναι ικανός για τη μεγαλύτερη πράξη καλοσύνης, αλλά και την απεχθέστερη βιαιοπραγία εις βάρος του συνανθρώπου του, είναι θέματα που συναντώνται συχνά στο έργο του Chabrol και τα οποία εξερευνά κι εδώ ο Guiraudie, χωρίς να παραλείπει να προσθέσει στο μείγμα και την καταπιεσμένη σεξουαλικότητα που τον έχει απασχολήσει σε προηγούμενες ταινίες του.

Το «Misericordia» είναι μια καλοσκηνοθετημένη ταινία, οπτικά πανέμορφη, με εξαιρετικά επιλεγμένες τοποθεσίες για τα γυρίσματα. Ένα βραδυφλεγές δραματικό θρίλερ που ξεδιπλώνει τα μυστικά του αργά και μεθοδικά. Ο ρυθμός δεν είναι άψογος, ενώ και το σενάριο θα μπορούσε να είναι περισσότερο σφιχτοδεμένο. Εντούτοις, στο μεγαλύτερο μέρος της η ταινία είναι ενδιαφέρουσα και θυμίζει καλύτερες εποχές του γαλλικού κινηματογράφου, όταν το σινεμά είδους συνδυαζόταν αρμονικά με το arthouse και τα όρια μεταξύ των δύο δεν ήταν τόσο ευδιάκριτα. Η φωτογραφία και οι φωτισμοί είναι σε υψηλό επίπεδο, ενώ τα ξεσπάσματα βίας θυμίζουν εκείνη την αξέχαστη σκηνή δολοφονίας από το πρόσφατο «The Beasts» (2022) του Rodrigo Sorogoyen.

Αρκετά καλές είναι και οι ερμηνείες του φιλμ, χωρίς κάποια να ξεχωρίζει, αλλά και χωρίς παραφωνίες. Ο Guiraudie έχει αποδείξει, ήδη από τον καιρό του «Stranger by the Lake» (2013), ότι μπορεί να αποσπά ακριβώς αυτό που θέλει ακόμη και από ηθοποιούς περιορισμένου εύρους και αυτό ακριβώς κάνει κι εδώ. Το casting είναι προσεγμένο κι έχει σαν αποτέλεσμα την παρουσία ηθοποιών που πείθουν ως άνθρωποι της επαρχίας, εμποτισμένοι στην κακουχία και τον τραχύ καθημερινό τρόπο ζωής. Σε πλήρη αντιδιαστολή έρχεται ο πρωταγωνιστής μας, ο οποίος καταφθάνει από το αστικό κέντρο, και βυθίζεται σε έναν τρόπο ζωής εντελώς διαφορετικό από αυτόν που έχει συνηθίσει.

Χωρίς να είναι μια σπουδαία ταινία, το «Misericordia» αποδεικνύει για ακόμα μια φορά πως ο Alain Guiraudie ξέρει να χειρίζεται αποτελεσματικά την υποδόρια ένταση, το σασπένς και τη βία. Αν είχε συντομεύσει κατά δέκα ή είκοσι λεπτά την ταινία του, θα μιλούσαμε για ένα κομψοτέχνημα. Ακόμα κι έτσι, ωστόσο, το φιλμ βλέπεται με περίσσιο ενδιαφέρον, χάρη στη σκηνοθετική δεξιοτεχνία του δημιουργού του, την προσεγμένη παραγωγή και τη ρεαλιστική απεικόνιση της γαλλικής επαρχίας, μακριά από στερεότυπα κι υπερβολές. Όχι, δεν είναι το νέο «Stranger by the Lake», δε φτάνει ίσως καν το «Staying Vertical» και η υψηλή θέση που του έδωσαν τα Cahiers du Cinema στη λίστα τους με τις καλύτερες ταινίες του 2024 είναι υπερβολική, όμως είναι μια καλή ταινία που ξεχωρίζει για τις αρετές της.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 11-12-2025  |  Διανομή: Weird Wave