The Voice Of Hind Rajab

29 Ιανουαρίου 2024. Εθελοντές της Ερυθράς Ημισελήνου λαμβάνουν μια κλήση έκτακτης ανάγκης. Ένα 6χρονο κορίτσι είναι παγιδευμένο που δέχεται πυρά στη Γάζα, παρακαλώντας για διάσωση. Ενώ προσπαθούν να την κρατήσουν σε εγρήγορση, κάνουν ό,τι μπορούν για να της στείλουν ασθενοφόρο. Το όνομά της ήταν Hind Rajab.

Όσο εμείς μαλώνουμε πίσω από τα πληκτρολόγιά μας για το αν αυτό που συνέβη στη Γάζα ήταν γενοκτονία ή όχι, για το ποιος έχει δίκιο, για το αν η επίθεση της 7ης Οκτωβρίου ήταν τρομοκρατικό χτύπημα ή δεν ήταν, παιδιά που θα έπρεπε να είναι ζωντανά πέθαναν. Ένα από αυτά ήταν η 6χρονη Hind Rajab, η οποία δολοφονήθηκε μαζί με μέλη της οικογένειάς της ενώ προσπαθούσαν να εγκαταλείψουν την περιοχή κατοικίας τους στη Γάζα εν μέσω βομβαρδισμών και επίθεσης από τον ισραηλινό στρατό. Μόνο που, ενώ οι συνεπιβάτες της ήταν νεκροί, η μικρή κατάφερε να ζήσει για μερικές ώρες ακόμα και να καλέσει σε βοήθεια. Βοήθεια που τελικά δεν έφτασε ποτέ εγκαίρως.

Έχοντας στα χέρια της το ηχητικό υλικό από τις κλήσεις του κοριτσιού, την πραγματική, δηλαδή, φωνή της Hind Rajab, η Τυνήσια σκηνοθέτρια Kaouther Ben Hania («Four Daughters») έφτιαξε μια ταινία - υβρίδιο μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ, η οποία αναπαριστά με πιστότητα όσα συνέβησαν στο θάλαμο των εθελοντών της Ερυθράς Ημισελήνου τη μοιραία εκείνη μέρα. Τους τελευταίους ενσαρκώνουν ηθοποιοί που εκστομίζουν τις αυθεντικές ατάκες, ενώ η φωνή στο τηλέφωνο είναι το αυθεντικό ηχητικό ντοκουμέντο. Το αποτέλεσμα είναι μια σοκαριστική ταινία που απαιτεί ψυχολογική προετοιμασία για να αντέξει κανείς, καθώς το θέαμα δεν είναι σε καμία περίπτωση ευχάριστο, ειδικά από την στιγμή που ξέρουμε εξαρχής την κατάληξή του.

Όμως, η Kaouther Ben Hania, κόντρα σε ό,τι θα περίμενε κανείς έχοντας δει προηγούμενες δουλειές της, δεν έχει πρόθεση να φτιάξει ένα misery porn φιλμ κατά το πρότυπο του «Capernaum» (2018) της Nadine Labaki. Η ταινία της, εκτός από ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο μιας μαύρης σελίδας της σύγχρονης ιστορίας, είναι και ένα μανιφέστο πάνω στη δύναμη του κινηματογράφου να αποτυπώνει την αλήθεια, να διατηρεί την ιστορική μνήμη, να κάνει τη φωνή των αθώων θυμάτων να ακούγεται πολύ πιο δυνατά και σε πολύ μεγαλύτερη έκταση απ' όσο θα μπορούσε υπό άλλες συνθήκες. Αν και δεν της λείπουν οι, με κινηματογραφικούς καθαρά όρους, αδυναμίες, όπως το εμφανές άγχος να μας θυμίζει συνέχεια πως όσα παρακολουθούμε συνέβησαν πραγματικά, η ταινία είναι μια πολύ σημαντική δήλωση σε μια εποχή που η αλήθεια την οποία κουβαλά μια εικόνα μπορεί εύκολα να αμφισβητηθεί, αφού οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι επεξεργασμένο για προπαγανδιστικούς σκοπούς.

Δεν είναι, όμως, εύκολο να κρίνεις μια τέτοια ταινία, όπως δεν είναι εύκολο να τη δεις. Αυτό που εμείς θα ευχηθούμε είναι η ταινία να φτάσει στα μάτια και τα αυτιά ανθρώπων από όλο το ιδεολογικό φάσμα και, για μια φορά, όλη αυτή η τοξική πόλωση, ο διχασμός, η ανεξήγητη ανάγκη μας να πάρουμε θέση για πράγματα που δε γνωρίζουμε στην πλήρη έκτασή τους, να κοπάσουν και να αναλογιστούμε αυτό: η Hind Rajab, ένα 6χρονο κορίτσι, πέθανε φοβισμένη σε ένα αυτοκίνητο που γάζωσαν περισσότερες από 200 σφαίρες. Δε χρειάζεται να υποστηρίζεις κανέναν φονταμενταλιστή και κανέναν σιωνισμό για να καταλάβεις ότι αυτό δε θα έπρεπε να είναι έτσι.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 04-12-2025  |  Διανομή: Cinobo