Weapons

Όλα τα παιδιά της τάξης της Justine Gandy (Julia Garner) στην κωμόπολη Maybrook εξαφανίστηκαν ένα βράδυ στις 02:17 χωρίς εξήγηση και χωρίς να αφήσουν ίχνη. Οι κάμερες τα κατέγραψαν να τρέχουν με έναν αλλόκοτο τρόπο προς το σκοτάδι, πριν χαθούν οριστικά εκεί. Με βάση αυτό το υλικό ο πατέρας ενός από τα αγνοούμενα παιδιά (Josh Brolin) προσπαθεί να βρει τις απαντήσεις που δεν του δίνει η αστυνομία. Παράλληλα, ο αστυνομικός Paul Morgan (Alden Ehrenreich) διεξάγει τη δική του έρευνα, ενώ συγχρόνως καλείται να αντιμετωπίσει ένα γάμο που καταρρέει και τα καταπιεσμένα συναισθήματά του για την Justine. Επιπλέον, ο διευθυντής του σχολείου (Benedict Wong) προσπαθεί να διατηρήσει τη συνοχή της κοινότητας.

Τρία χρόνια μετά το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το ενδιαφέρον όσο και άνισο «Barbarian» (2022), ο Zach Cregger επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία του, «Weapons». Δεδομένων των διθυραμβικών κριτικών που είχε αποσπάσει η προηγούμενη δουλειά του, καθιερώνοντάς τον ως ανερχόμενο όνομα στο είδος του τρόμου, η αποστολή της νέας ταινίας του δεν ήταν απλά να είναι καλή, αλλά και να ανταποκριθεί στις δυσθεώρητες προσδοκίες. Στη δύσκολη, και ίσως άδικη, αυτή αποστολή, το νέο φιλμ του Cregger ευτυχώς ανταποκρίνεται πλήρως, παίρνοντας τα καλύτερα στοιχεία που συναντήσαμε στο «Barbarian» και μετατρέποντάς τα σε ένα πιο καλοδουλεμένο σύνολο, τη βαθύτερη ουσία του οποίου ο σκηνοθέτης αυτήν τη φορά επιτρέπει στο κοινό του να εντοπίσει, αντί να του την τρίβει στο πρόσωπο.

Το «Weapons» διαθέτει έξυπνη δομή, η οποία αντλεί από κλασικές ταινίες του παρελθόντος όπως το «Rashomon» (1950) του Akira Kurosawa και το «Short Cuts» (1993) του Robert Altman. Αφού ξεκινά με μια άκρως υποβλητική και ανατριχιαστική voice-over αφήγηση, ξετυλίγει το σύνθετο κουβάρι μιας ιστορίας την οποία βλέπουμε μέσα από την οπτική πολλών διαφορετικών χαρακτήρων. Προσέχοντας να μη γίνει ποτέ κουραστικός μέσω της επανάληψης, ο Cregger επιλέγει πολύ προσεκτικά ποια γεγονότα θα αφηγηθεί από την οπτική κάθε χαρακτήρα και σκηνοθετεί αναλόγως. Κι όλα αυτά, μέχρι να μπούμε στην τελική πράξη, να έρθουν οι αποκαλύψεις και ο σκηνοθέτης να «παίξει» δεξιοτεχνικά με τον τόνο ακροβατώντας ανάμεσα στον τρόμο και τη μαύρη κωμωδία.

Όσο για την ουσία της ταινίας, ο Cregger δίνει μονάχα μερικά στοιχεία κι αφήνει τα συμπεράσματα στο θεατή. Θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε το «Weapons» ως ένα σχόλιο πάνω στην αντίδραση της κοινότητας απέναντι σε παράλογα, βίαια, απειλητικά γεγονότα. Ορισμένοι κριτικοί εντοπίζουν στο φιλμ μια αλληγορία για τους μαζικούς πυροβολισμούς που λαμβάνουν χώρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, μια εικασία που τεκμηριώνεται μεν από κάποια στοιχεία του έργου που αλλιώς μένουν αναπάντητα (πρώτο και καλύτερο, ο τίτλος), ταυτόχρονα, όμως, αφήνει άλλα στοιχεία ξεκρέμαστα. Όπως και να 'χει, δεν είναι απαραίτητο να υιοθετήσουμε μία ξεκάθαρη ερμηνεία για την ταινία, άλλωστε πρόθεση του δημιουργού φαίνεται να είναι ακριβώς η πυροδότηση συζητήσεων.

Το «Weapons» έρχεται να προστεθεί στην όλο και μακρύτερη λίστα με τις σημαντικές ταινίες τρόμου που κυκλοφόρησαν φέτος, αλλά και στις πρωτότυπες ταινίες που βγήκαν στις αίθουσες από μεγάλο χολιγουντιανό στούντιο και εντυπωσίασαν με τις εισπρακτικές επιδόσεις τους. Μακάρι αυτές οι επιτυχίες να δώσουν στους executives να καταλάβουν την κατεύθυνση που αξίζει να ακολουθήσουν στο μέλλον, περιορίζοντας τη λαίλαπα των ανακυκλούμενων ιδεών που χαρακτηρίζει το mainstream σινεμά των τελευταίων ετών. Η δεύτερη ταινία του Zach Cregger είναι ένα horror τόσο για το ευρύ κοινό όσο και για τους πιο απαιτητικούς θεατές, προσεγμένο και με εξαιρετικό καστ, που αποδεικνύει ότι στην άλλη μεριά του Ατλαντικού υπάρχει ακόμα απόθεμα ταλέντου που αναζητά έκφραση.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 21-08-2025  |  Διανομή: Tanweer  |  Επίσημο Site